Zenit Sankt Petersburg – Wikipedia, wolna encyklopedia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Football pictogram.svg Zenit Sankt Petersburg
Pełna nazwa Футбольный клуб
"Зенит" Санкт-Петербург
Przydomek Sinie-Bieło-Gołubyje
Zenitczyki
Mieszki
Barwy niebiesko-biało-niebieskie
Data założenia 1925
Liga Rosyjska Premier Liga
Adres ul. Galernaja d.5
190000 Sankt Petersburg, Rosja
Stadion Stadion Pietrowski
Prezes Rosja Aleksandr Diukow
Trener Włochy Luciano Spalletti
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Trzeci
strój


Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Zenit Sankt Petersburg (ros. Футбольный клуб "Зенит" Санкт-Петербург, Futbolnyj Kłub "Zienit" Sankt-Pietierburg) – rosyjski klub piłkarski z siedzibą w Sankt Petersburgu, występujący w sezonie 2011 w rosyjskiej Priemjer-Lidze, w sezonie 2007/2008 zespół wygrał Puchar UEFA. Właścicielem klubu jest rosyjski gigant gazowy Gazprom. Obecnie trenerem Zenitu jest Włoch Luciano Spalletti.

Spis treści

[edytuj] Dotychczasowe nazwy

  • 1925–1939: Staliniec Leningrad (ros. «Сталинец» Ленинград)
  • 1940–1991: Zienit Leningrad (ros. «Зенит» Ленинград)
  • Od 1991: Zienit Sankt Petersburg (ros. «Зенит» Санкт-Петербург)

[edytuj] Historia

Początku Zenitu datowane są na rok 1925, kiedy to utworzono klub piłki nożnej przy zakładach metalurgicznych w Leningradzie.

Początkowo klub nosił nazwę "Staliniec" i należał do towarzystwa metalurgicznego, jednak w 1940 dołączył do federacji klubów związanych z przemysłem zbrojeniowym i zmienił nazwę na Zienit. Staliniec połączył się z klubem Zienit, grającym w 2. lidze i przejął jego nazwę. Właścicielem drużyny były do 1990 Zakłady Optyczne ZOMO. Po przemianach w ZSRR utworzono w 1990 profesjonalny klub miejski.

Swoje pierwsze trofeum Zienit wywalczył w 1944 roku, zdobywając wojenny Puchar ZSRR, pokonując CSKA Moskwa w finale. Klub zawsze cieszył się dużą popularnością w Leningradzie, jednak nie mógł przełożyć tego na pozycję w lidze. W 1967 roku Zienit zajął ostatnie miejsce w 1. lidze, jednak nie spadł z powodu decyzji władz o tym, że Leningrad musi mieć swojego przedstawiciela w ekstraklasie aż do 50. rocznicy rewolucji październikowej.

Największe sukcesy święcił Zienit w latach 80. W 1980 zdobył brązowy medal mistrzostw Związku Radzieckiego, w 1984 dotarł do finału krajowego pucharu i zdobył mistrzostwo kraju. W 1985 zdobył t.z. Puchar Sezonu.

Po spadku z ligi w pierwszym sezonie ligi rosyjskiej w 1992, Zienit powrócił do ekstraklasy w 1996 roku i występuje tam do dziś. W 1999 zdobył Puchar Rosji, zaś w 2002 roku doszedł do finału. W lidze zajmował 3. miejsce w 2001 i 2. w 2003. W 2003 został także jedynym w historii zdobywcą Pucharu Ligi Rosyjskiej.

W grudniu 2005 Zienit został przejęty przez gazową firmę Gazprom, która obiecała szybki rozwój klubu i wybudowanie nowego stadionu.

W 2007 roku Zienit po raz pierwszy w historii zdobył mistrzostwo Rosji.

14 maja 2008 Zienit zdobył po raz pierwszy w historii Puchar UEFA w wygranym 2:0 meczu z Glasgow Rangers. Bramki dla Zenitu strzelili Igor Denisow i Konstantin Zyrianow.

29 sierpnia 2008 po zwycięstwie 2:1 z Manchester United zdobył Superpuchar Europy.

[edytuj] Sukcesy

ZSRR

Rosja

Europa

[edytuj] Trenerzy

  • 1938-38 – Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Borys Iwin
  • 1938-40 – Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Konstantin Jegorow
  • 1940-40 – Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Piotr Filippow
  • 1941-45 – Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Konstantin Liemieszow
  • 1946-46 – Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Michaił Butusow
  • 1946-48 – Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Iwan Tałanow
  • 1949-50 – Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Konstantin Liemieszow
  • 1951-51 – Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Gieorgij Łasin
  • 1952-54 – Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Władimir Liemieszow
  • 1954-55 – Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Nikołaj Liukszynow
  • 1956-57 – Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Arkadij Ałow
  • 1957-60 – Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Gieorgij Żarkow
  • 1961-64 – Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Jewgienij Jelisiejew
  • 1964-66 – Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Walentin Fiodorow
  • 1967-67 – Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Arkadij Ałow
  • 1968-70 – Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Artiom Faljan
  • 1970-72 – Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Jewgienij Gorianski
  • 1973-77 – Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Gierman Zonin
  • 1978-82 – Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Jurij Morozow
  • 1983-87 – Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Pawieł Sadyrin
  • 1987-87 – Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Władimir Gołubiew
  • 1988-89 – Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Stanisław Zawidonow
  • 1989-89 – Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Władimir Gołubiew
  • 1990-90 – Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Anatolij Końkow
  • 1990-90 – Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Wiaczesław Buławin
  • 1991-91 – Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Jurij Morozow
  • 1992-94 – Rosja Wiaczesław Mielnikow
  • 1995-96 – Rosja Pawieł Sadyrin
  • 1997-98 – Rosja Anatolij Byszowiec
  • 1998-00 – Rosja Anatolij Dawydow
  • 2000-02 – Rosja Jurij Morozow
  • 2002-02 – Rosja Michaił Biriukow
  • 2002-02 – Rosja Borys Rappoport
  • 2003-06 – Czechy Vlastimil Petržela
  • 2006-09 – Holandia Dick Advocaat
  • 2009-09 – Rosja Anatolij Dawydow
  • 2009- – Włochy Luciano Spalletti

[edytuj] Piłkarze

Kadra na sezon 2011/2012
Nr Pozycja Piłkarz
2 OB Rosja Aleksandr Aniukow (kapitan)
3 OB Portugalia Bruno Alves
5 OB Portugalia Fernando Meira
6 OB Belgia Nicolas Lombaerts
8 NA Serbia Danko Lazović
9 NA Rosja Aleksandr Bucharow
10 PO Portugalia Danny
11 NA Rosja Aleksandr Kierżakow
14 OB Słowacja Tomáš Hubočan
15 PO Rosja Roman Szyrokow
16 BR Rosja Wiaczesław Małafiejew
18 PO Rosja Konstantin Zyrianow
Nr Pozycja Piłkarz
20 PO Rosja Wiktor Fajzulin
21 OB Chile Nicolás Peñailillo
23 PO Węgry Szabolcs Huszti
24 OB Serbia Aleksandar Luković
25 PO Rosja Siergiej Siemak
27 PO Rosja Igor Dienisow
29 PO Rosja Andriej Arszawin
30 BR Białoruś Jury Żaunou
34 PO Rosja Władimir Bystrow
50 OB Rosja Igor Czeminawa
57 PO Rosja Aleksiej Ionow
98 PO Rosja Siergiej Pietrow

[edytuj] Linki zewnętrzne