Zbrodnia w Mucznem – Wikipedia, wolna encyklopedia
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Zbrodnia w Mucznem – 15-16 sierpnia 1944 roku we wsi Muczne na terenie leśniczówki Branzberg leżącej w połowie drogi pomiędzy Mucznem a Dźwiniaczem, w gminie Lutowiska, powiecie bieszczadzkim, członkowie UPA dokonali mordu na ludności polskiej.
Wśród Polaków przeważali uciekinierzy po represjach na Wołyniu i ludność cofająca się przed frontem – 70 osób narodowości polskiej zostało zamordowanych[1].
[edytuj] Upamiętnienie
We wrześniu 2010 na terenie wsi w pobliżu miejsca zbrodni bieszczadzcy leśnicy postawili pomnik poświęcony ofiarom tragedii[2].
Przypisy
- ↑ Opracowanie: Zbigniew Jantoń [w:] Grzegorz Motyka – "Tak było w Bieszczadach", Artur Bata – "Bieszczady Szlakiem Walk z bandami UPA", Instytut Pamięci Narodowej – "Zbrodnie nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej w latach 1939-1948 w świetle śledztw prowadzonych przez prokuratorów Instytutu Pamięci Narodowej"
- ↑ [1] Wojciech Zatwarnicki. Bieszczadcy leśnicy postawili pomnik dla pomordowanych przez UPA. [w:] Nowiny24. 19 września, 2010 "Z rąk UPA, w tzw. "cichej egzekucji” bez jednego wystrzału w leśniczówce Branzberg prowadzonej przez leśniczego Franciszka Króla, 15 sierpnia 1944r zginęły co najmniej 74 osoby. Byli to mieszkańcy okolicznych wiosek m.in. leśnicy, księża i dzieci. Ukrywali się przed ukraińskimi nacjonalistami. Nigdy nie zostali pochowani, ich ciała wchłonął las. Z relacji świadków i zachowanych dokumentów wynika, że umierali w męczarniach. Widziałem kobiety, mężczyzn, dzieci. Sutannę duchownego i mundury leśników. Ciała nosiły ślady okrutnych tortur i bestialskiej śmierci – wspominał Alojzy Wiluszyński, jedyny żyjący świadek tamtych wydarzeń, który po latach wrócił w miejsce tragedii a jego historię zapisał Antoni Derwich. "