Zachariasz Łyko – Wikipedia, wolna encyklopedia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Zachariasz Łyko Zachariasz Marian Łyko
ks. prof. zw. dr hab.
Data i miejsce urodzenia	21 kwietnia 1929 Zakopane, Polska
Data i miejsce śmierci	22 stycznia 2008 Warszawa, Polska
Honorowy Doradca Zarządu Kościoła
Okres sprawowania	1999–2008
Profesor i kierownik Katedry Filozofii, Etyki i Socjologii w CHAT
Okres sprawowania	1984-1999

Wyznanie	Protestanckie
Kościół	Kościół Adwentystów Dnia Siódmego
Odznaczenia
Medal i Dyplom Honorowy za 25 lat pracy dziennikarskiej

Grób Zachariasza Łyko

Zachariasz Marian Łyko (ur. 21 kwietnia 1929 w Zakopanem, zm. 22 stycznia 2008 w Warszawie) – polski duchowny protestancki, teolog ewangelicki, pastor Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego, profesor nauk teologicznych^[1], prawnik, filozof, etyk, nauczyciel akademicki i publicysta, pisarz, działacz społeczny, działacz ekumeniczny.

Doradca sejmowy w Sejmie IX kadencji. Uczestnik Komisji Konstytucyjnej Zgromadzenia Narodowego w okresie przygotowywania nowej konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Obserwator podczas obrad II Soboru Watykańskiego. Członek Komisji Tłumaczy Pisma Świętego (Biblii Ekumenicznej) Towarzystwa Biblijnego w Warszawie. Od 1999 do momentu śmierci pełnił funkcję Honorowego Doradcy Zarządu Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego.

Autor ponad 2 tys. artykułów (w tym 500 rozpraw naukowych) oraz 40 książek.

[edytuj] Życie i działalność

Jego ojciec Franciszek Łyko był artystą rzeźbiarzem pochodzącym z rodu Łyków-Oboleńskich z Litwy. Matka Zofia Klay, była nauczycielką pochodzącą z Krakowa. W roku 1935 przebywał wraz z Rodzicami w Wilnie, gdzie rozpoczął naukę w szkole podstawowej.

W czasie okupacji niemieckiej uczył się w gimnazjum na kompletach tajnego nauczania. Brał również udział w działalności konspiracyjnego harcerstwa na Podhalu. W Krakowie ukończył Liceum Ogólnokształcące. W latach 1946–1951 studiował i ukończył z tytułem magistra praw studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jednocześnie w tym okresie kontynuował studia teologiczne w Seminarium Duchownym w Krakowie, które ukończył w roku 1949. W latach 60. studiował w Wielkiej Brytanii w Newbold College i w USA w Andrews University.

W latach 1984–1999 kierownik Katedry Filozofii, Etyki i Socjologii w Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej, nauczyciel akademicki w CHAT, w Wyższej Szkole Finansów i Zarządzania w Warszawie na Wydziale Psychologii do 2008 r., w Wyższej Szkole Teologiczno-Humanistycznej im. Michała Beliny-Czechowskiego w Podkowie Leśnej do 2008 r.

Uczestnik Komisji Konstytucyjnej Zgromadzenia Narodowego w okresie przygotowywania nowej konstytucji Rzeczypospolitej w 1997 r. Członek Komisji Tłumaczy Pisma Świętego (Biblii Ekumenicznej) Towarzystwa Biblijnego w Warszawie - kierował podzespołem Starego Testamentu. Obserwator podczas obrad II Soboru Watykańskiego. Honorowy Doradca Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego od 1999 r. Współprzewodniczący Zespołu Dialogu Ekumenicznego Katolicko-Adwentystycznego. Członek rzeczywisty Polskiej Akademii Olimpijskiej w Warszawie. Działacz społeczny na niwie przeciwdziałania alkoholizmowi, nikotynizmowi i narkomanii. Popularyzator praw człowieka, w tym tolerancji i wolności religijnej oraz pokoju, przyjaźni i dialogu wśród wierzących i niewierzących.

Pasjonat działalności społecznej, stąd członkostwo w licznych stowarzyszeniach i organizacjach, np. członek Okręgowej Izby Radców Prawnych, członek Polskiego Towarzystwa Filozoficznego, członek Stowarzyszenia Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej, członek Międzynarodowego Towarzystwa Uniwersalizmu, członek Polskiego Stowarzyszenia Wolności Religijnej.

Pochowany 4 lutego 2008 r., na Wojskowych Powązkach w Warszawie. Decyzją Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy – Hanny Gronkiewicz-Waltz, spoczął w alei zasłużonych, tzw. alei profesorskiej w sektorze A29 - tuje.

[edytuj] Wybrane publikacje

Etyka. Wyd. Signa Temporis, Warszawa - Podkowa Leśna 2006, s. 464,
Zarys filozofii chrześcijańskiej. Wyd. CHAT, Warszawa 1995, s. 429, 442,
Z chrześcijańskiej filozofii życia. Wyd. Znaki Czasu, Warszawa 1984, s. 251,
Elementy Psychologii Ogólnej. Wyd. CHAT, Warszawa 1989, s. 470,
Wstęp do Pisma Świętego. Wyd. Znaki Czasu, Warszawa 1987, s. 670,
Nauki Pisma Świętego. Wyd. Znaki Czasu, Warszawa 1971, 1983, 2008, s. 917,
Filozofia rekreacji, sportu i turystyki. Wyd. Signa Temporis, Warszawa - Podkowa Leśna 2004, s. 201
Sytuacja prawna Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w okresie międzywojennym 1918 - 1939. Wyd. Znaki Czasu, Warszawa 1979, s. 380,
Geneza współczesnego Adwentyzmu. Wyd. Znaki Czasu, Warszawa 1979, s. 312,
Szlachetne idee tolerancji. Wyd. Znaki Czasu, Warszawa 1989, s. 470,
Kościół Adwentystów Dnia Siódmego. Historia, nauka, ustrój, posłannictwo. Wyd. Znaki Czasu, Warszawa 2000, s. 525,
Socjopatologie w aspektach chrześcijańskiej etyki. Wyd. Znaki Czasu, Warszawa 1987, s. 197,
Moralność na co dzień. Wyd. Znaki Czasu, Warszawa 1975, 1983, s. 340.

[edytuj] Odznaczenia

Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski z Gwiazdą przyznany w 1998 r., przez Prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego za długoletnią działalność edukacyjną, kościelną, naukową i społeczną,
Medal KEN przyznany w 1990 r., przez Ministra Edukacji Narodowej,
Medal Zasłużony dla Zdrowia Narodu przyznany w 1985 r., Uchwałą Rady Państwa za rozliczne zasługi na polu przeciwdziałania patologiom społecznym,
Odznaka Tysiąclecia Państwa Polskiego za działalność społeczną,
Dyplom uznania za 25 lat działalności dziennikarskiej, przyznany w 1989 r. przez Stowarzyszenie Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej,
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski przyznany w 1989 r., wręczony przez Marszałka Sejmu,
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski przyznany w 1979 r.,
Dyplom Honorowego Olimpijczyka, przyznany w 2005 r. przez Polski Komitet Olimpijski.

Przypisy

↑ Zachariasz Łyko w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI)

[edytuj] Bibliografia

[edytuj] Linki zewnętrzne

Relacja z pogrzebu Zachariasza Łyko na stronie Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego

Biuro