Województwo dorpackie – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Województwo dorpackie | |||
|
|||
Województwo dorpackie na mapie I Rzeczypospolitej |
|||
| Istniało | 1598–1620 | ||
| Prowincja | Inflanty | ||
| Stolica | Dorpat | ||
| Sejmik | Wenden | ||
| Wojewoda | zobacz: wojewodowie dorpaccy | ||
| Powierzchnia | ok. 9 000 km² | ||
| Liczba senatorów | 2 | ||
Województwo dorpackie (derpskie) - województwo I Rzeczypospolitej, wchodzące w skład Inflant.
Utworzone zostało w 1598[1] za Zygmunta III Wazy po przekształceniu jednej z trzech prezydencji (prezydiów), utworzonych po rozejmie w Jamie Zapolskim w 1582 r.[2] jako jedno z trzech województw inflanckich (obok województwa wendeńskiego i parnawskiego). Stolicą województwa było miasto Dorpat (dziś - Tartu). Po 1621 r. województwo faktycznie przestało istnieć w wyniku zajęcia Inflant przez Szwecję, choć formalnie zostało zlikwidowane dopiero po pokoju w Oliwie w 1660 r.
Tytuł wojewody dorpackiego, podobnie jak fikcyjne tytuły ziemskie nieistniejącego już wtedy województwa dorpackiego, utrzymały się do końca Rzeczypospolitej Obojga Narodów (zob. urzędy fikcyjne).
Wojewodami dorpackimi byli m.in.:
- Gerard Denhoff
- Marcin Kurcz
- Mikołaj Kiszka (1617-1627)
- Kasper Denhoff (1627-1634)
- Gothard Jan Tyzenhauz (1634-1640)
- Andrzej Leszczyński (1641-1651)
- Teodor Denhoff 1651
- Zygmunt Opacki (zm. 1654)
- Przecław Leszczyński (1658-1670)
- Samuel Leszczyński (zm. 1676)
Przypisy
|
||||||||||||||||