Walerian Pańko – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Walerian Pańko | |
| Data i miejsce urodzenia | 8 października 1941 Turze Pole |
| Data i miejsce śmierci | 7 października 1991 Słostowice |
| Poseł na Sejm kontraktowy | |
| Przynależność polityczna | Obywatelski Klub Parlamentarny |
| Okres urzędowania | od 18 czerwca 1989 do 7 października 1991 |
| Prezes Najwyższej Izby Kontroli | |
| Okres urzędowania | od 23 maja 1991 do 7 października 1991 |
| Poprzednik | Tadeusz Hupałowski |
| Następca | Piotr Kownacki (p.o.) |
| Odznaczenia | |
 |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Walerian Janusz Pańko (ur. 8 października 1941 w Turzym Polu, zm. 7 października 1991 w Słostowicach) – polski prawnik, nauczyciel akademicki, poseł na Sejm X kadencji, prezes Najwyższej Izby Kontroli.
Spis treści |
[edytuj] Życiorys
W 1964 ukończył studia na Wydziale Prawa na Uniwersytecie Wrocławskim, podejmując następnie pracę na tej uczelni. Od 1974 pozostawał związany z Uniwersytetem Śląskim w Katowicach. W 1989 uzyskał tytuł profesorski, specjalizował się w prawie rolnym. Był autorem kilkudziesięciu publikacji naukowych, a także członkiem kilku komitetów i komisji Polskiej Akademii Nauk.
W latach 1980–1981 pełnił funkcję doradcy "Solidarności" i NSZZ "Solidarność" Rolników Indywidualnych (był współautorem porozumień ustrzycko-rzeszowskich). Po wprowadzeniu stanu wojennego w 1981 został internowany. Był uczestnikiem prac Centrum Obywatelskich Inicjatyw Ustawodawczych Solidarności[1].
Jako reprezentant strony opozycyjnej brał udział w obradach Okrągłego Stołu. W 1989 z ramienia Komitetu Obywatelskiego uzyskał mandat posła na Sejm kontraktowy, w którym objął przewodnictwo Komisji Samorządu Terytorialnego. 23 maja 1991 został wybrany na prezesa Najwyższej Izby Kontroli][2].
[edytuj] Śmierć
7 października 1991 w Słostowicach na trasie szybkiego ruchu Warszawa-Katowice doszło do zderzenia rządowej Lancii z nadjeżdżającym z przeciwnego kierunku samochodem marki BMW. Walerian Pańko oraz dwie inne osoby poniosły śmierć w wyniku tego wypadku. Wokół tego wydarzenia pojawiły się pewne wątpliwości, związane z zeznaniami świadków, w których pojawił się motyw wybuchu mającego rzekomo poprzedzać kolizję, oraz prowadzonym przez NIK w tym czasie postępowaniu dotyczącym afery FOZZ. Ostatecznie odpowiedzialność karną poniósł kierowca rządowej Lancii, którego Sąd Wojewódzki w Piotrkowie Trybunalskim skazał na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Wkrótce potem kierowca zmarł[3].
W 2009 został odznaczony pośmiertnie Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[4].
[edytuj] Wybrane publikacje
- Dzierżawa gruntów rolnych, PWN, Łódź 1975
- O prawie własności i jego współczesnych funkcjach, Wyd. UŚ, Katowice 1984
- Własność gruntowa w planowej gospodarce przestrzennej. Studium prawne, Wyd. UŚ, Katowice 1978
- Wybór pory wyborów. Felietony z lat 1990–1991, Wyd. Sejmowe, Warszawa 2001
Przypisy
- ↑ Kazimierz Barczyk, Stanisław Grodziski, Stefan Grzybowski: Obywatelskie Inicjatywy Ustawodawcze Solidarności 1980–1990. Warszawa: Kancelaria Sejmu, 2001. ISBN 83-7059-503-0.
- ↑ M.P. z 1991 r. Nr 19, poz. 127
- ↑ Śmierć na prostej drodze. gazetafinansowa.pl, 11 grudnia 2009. [dostęp 22 lipca 2010].
- ↑ M.P. z 2009 r. Nr 32, poz. 449
[edytuj] Bibliografia
- Bogdan Snoch: Górnośląski Leksykon Biograficzny. Suplement do wydania drugiego. Katowice: Muzeum Śląskie, 2006, s. 87–88. ISBN 83-60353-11-5.
- Tajemnica. Rozmowa z Urszulą Pańko, wdową po tragicznie zmarłym prezesie Najwyższej Izby Kontroli, prof. Walerianie Pańko, tygodnik "TAK" nr 27(32) z 18 września 1992
- Strona sejmowa posła X kadencji. [dostęp 22 lipca 2010].
- Walerian Pańko w serwisie "Ludzie Wprost". [dostęp 22 lipca 2010].
|
|||||||
