Trwa tłumaczenie tego artykułu. Zapraszamy do współpracy.

Václav Klaus
Data i miejsce urodzenia	19 czerwca 1941 Praga
2. Prezydent Republiki Czeskiej
Przynależność polityczna	Obywatelska Partia Demokratyczna
Okres urzędowania	od 7 marca 2003
Pierwsza dama	Livia Klausová
Poprzednik	Václav Havel
Przewodniczący Izby Poselskiej Republiki Czeskiej
Przynależność polityczna	Obywatelska Partia Demokratyczna
Okres urzędowania	od 17 lipca 1998 do 11 lipca 2002
Poprzednik	Miloš Zeman
Następca	Lubomír Zaorálek
Premier Republiki Czeskiej
Przynależność polityczna	Obywatelska Partia Demokratyczna
Okres urzędowania	od 2 lipca 1992 do 17 grudnia 1997
Poprzednik	powstanie państwa
Następca	Josef Tošovský
Odznaczenia
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Václav Klaus i Lech Kaczyński,
Belweder 25 stycznia 2007

Václav Klaus (wym. [ˈvaːtslaf ˈklaus]; ur. 19 czerwca 1941 w Pradze) – czeski polityk. Premier (1992–1997) i prezydent Republiki Czeskiej od 2003.

[edytuj] Wykształcenie

W 1963 ukończył studia na Wydziale Handlu Zagranicznego (obecnie: Uniwersytet Ekonomiczny) w Pradze, później studiował we Włoszech i w USA.^[1] W latach 1971–1986 pracował na różnych stanowiskach w Czechosłowackiej Akademii Nauk i Banku Narodowym.

[edytuj] Premier i minister

Po aksamitnej rewolucji 1989 zajął się polityką i został ministrem finansów. W 1991 założył własną partię – ODS. Od 2 lipca 1992 do 17 grudnia 1997 był premierem Czech (od 1 stycznia 1993 Republiki Czeskiej). Uznawany za "ojca" kuponowej prywatyzacji w Czechach, był zwolennikiem radykalnych reform rynkowych. Przyjmuje się, że wspólnie z Vladimírem Mečiarem przyczynił się do podziału Czechosłowacji na Czechy i Słowację.

[edytuj] Prezydent Czech

Wybrany na Prezydenta Republiki Czeskiej 28 lutego 2003, a 7 marca 2003 zastąpił Václava Havla na urzędzie. Na drugą kadencję parlament wybrał go 15 lutego 2008. W głosowaniu pokonał wówczas kandydata socjaldemokratów Jana Švejnara zdobywając 141 głosów wobec 111 głosów Jana Švejnara.

[edytuj] Stosunek wobec Unii Europejskiej

Václav Klaus jest eurosceptykiem o poglądach konserwatywno-liberalnych. Nie jest jednak przeciwnikiem Unii Europejskiej; twierdzi, że nie ma alternatywy dla tej organizacji. Jednocześnie uważa, iż UE powinna powrócić do swych demokratycznych korzeni, a najważniejsze decyzje, takie jak ratyfikacja Traktatu Lizbońskiego, powinny być podejmowane zgodnie z wolą większości społeczeństwa wyrażaną w referendach^[2]. Klaus jest także przeciwny procesowi centralizacji władzy w UE i nadmiernej ingerencji w gospodarkę. Za najważniejsze wartości, którymi powinna kierować się Europa, Klaus uznaje wolność, suwerenność i demokrację^[2]. Jest więc zwolennikiem tzw. Europy ojczyzn. Jest przeciwnikiem przyjęcia euro przez Czechy (gdyż oznaczałaby rezygnację z niezależnej polityki monetarnej)^[3].

W lutym 2009 Václav Klaus przemawiał w Parlamencie Europejskim, gdzie wyraził swoje poparcie dla idei Unii Europejskiej jako jedynej alternatywy dla Czech. Zadał również pytanie czy aby decyzyjność w Brukseli nie stała się zbyt scentralizowana, a obecny wygląd integracji określił jako dogmat, który nie podlega możliwości krytyki i zmiany. Wyraził również zdanie, że instytucjonalny wygląd UE nie jest celem samym w sobie lecz wolność i dobrobyt obywateli (wyrażony poprzez wolny rynek). Wskazał na odchodzenie od demokratycznych standardów poprzez wybieranie rządzących nie poprzez wybory lecz biurokrację, a we wzmocnieniu centralizacji wskazywał niebezpieczeństwo dla krajów członkowskich. Część z europosłów na znak protestu opuściło salę^[4].

[edytuj] Pogląd na zmianę klimatu

Klaus zdecydowanie sprzeciwia się teorii o wpływie człowieka na globalne ocieplenie: "Globalne ocieplenie to fałszywy mit, każda poważna osoba czy naukowiec to powie." Skrytykował też Międzyrządowy Zespół ds. Zmian Klimatu jako grupę upolitycznionych naukowców z jednostronnymi opiniami i zadaniami^[5]. Jest autorem wydanej w 2008 książki Błękitna planeta w zielonych okowach, dotyczącej tematyki zmian klimatu^[6].

[edytuj] Odznaczenia

• Order Białego Lwa I Klasy z Kollaną – 2003 (ex officio – po wyborze na urząd Prezydenta Republiki Czeskiej – na czas sprawowania urzędu)
• Order Tomáša Garrigue Masaryka I Klasy – 2003 (ex officio – po wyborze na urząd Prezydenta Republiki Czeskiej – na czas sprawowania urzędu)
• Wielka Gwiazda Odznaki Honorowej za Zasługi dla Republiki Austrii – 2003
• Krzyż Wielki z Kollaną Orderu Izabeli Katolickiej – 2004
• Order Orła Białego – 2007^[7]
• Wielki Krzyż Orderu Witolda Wielkiego – 2009^[8]
• Order Zasługi Wolnego Państwa Saksonii

[edytuj] Wybrane książki

• Czym jest europeizm?, Prohibita, 2008, ISBN 978-83-61344-01-8
• Błękitna planeta w zielonych okowach. Co jest zagrożone: klimat czy wolność?, Rzeczpospolita, 2008, ISBN 978-83-61565-32-1

Przypisy

[edytuj] Bibliografia

• Nota biograficzna na stronie Urzędu Prezydenta Republiki Czeskiej (cz.)

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Václav Klaus – strona prywatna (cz.)
• Hrad – Oficjalna strona Prezydenta Republiki Czeskiej (cz.)

p • d • e Prezydenci Czech Václav Havel • Václav Klaus

p • d • e Premierzy Czech Václav Klaus • Josef Tošovský • Miloš Zeman • Vladimír Špidla • Stanislav Gross • Jiří Paroubek • Mirek Topolánek • Jan Fischer • Petr Nečas

p • d • e Szefowie państw i rządów Europy Szefowie państw Albania • Andora (1, 2) • Austria • Belgia • Białoruś • Bośnia i Hercegowina (1, 2, 3) • Bułgaria • Chorwacja • Cypr[1] • Czarnogóra • Czechy • Dania • Estonia • Finlandia • Francja • Grecja • Hiszpania • Holandia • Irlandia • Islandia • Liechtenstein • Litwa • Luksemburg • Łotwa • Kosowo[2] • Macedonia • Malta • Mołdawia • Monako • Niemcy • Norwegia • Polska • Portugalia • Rosja • Rumunia • San Marino (1, 2) • Serbia • Słowacja • Słowenia • Szwajcaria • Szwecja • Turcja • Ukraina • Watykan • Węgry • Wielka Brytania • Włochy Państwa nieuznawane: Naddniestrze Szefowie rządów Albania • Andora • Austria • Belgia • Białoruś • Bośnia i Hercegowina • Bułgaria • Chorwacja • Czarnogóra • Czechy • Dania • Estonia • Finlandia • Francja • Grecja • Hiszpania • Holandia • Irlandia • Islandia • Liechtenstein • Litwa • Luksemburg • Łotwa • Kosowo • Macedonia • Malta • Mołdawia • Monako • Niemcy • Norwegia • Polska • Portugalia • Rosja • Rumunia • San Marino • Serbia • Słowacja • Słowenia • Szwajcaria • Szwecja • Turcja • Ukraina • Watykan • Węgry • Wielka Brytania • Włochy Państwa nieuznawane: Naddniestrze ↑ Prezydent pełni równocześnie funkcję szefa rządu ↑ Republika Kosowa jest obecnie uznawana przez 75 ze 192 państw członkowskich ONZ, 22 z 27 państw członkowskich UE, w tym przez Polskę, oraz 22 z 26 państw członkowskich NATO (stan na 3 września 2010)