Ustawa medialna – Wikipedia, wolna encyklopedia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Ustawa z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji
Nazwa potoczna Ustawa medialna
Data wydania 29 grudnia 1992
Miejsce publikacji  Polska, Dz. U. z 1993 r. Nr 7, poz. 34
Tekst jednolity Dz. U. z 2011 r. Nr 43, poz. 226
Data wejścia w życie 1 marca 1993
Rodzaj aktu ustawa
Przedmiot regulacji prawo medialne
Status obowiązujący
Ostatnio zmieniony przez Dz. U. z 2010 r. Nr 182, poz. 1228
Wejście w życie ostatniej zmiany 2 stycznia 2011
Przeczytaj: Ważne zastrzeżenia!

Ustawa medialna – potoczna nazwa ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji, uchwalonej przez Sejm RP.

[edytuj] Kontrowersje

Zmiany i projekty zmian w tej ustawie były wielokrotnie przyczyną skandali i ostrych sporów politycznych. Największe kontrowersje budziły następujące próby nowelizacji:

  1. Projekt ustawy o zmianie ustawy o radiofonii i telewizji (tzw. duża nowelizacja ustawy medialnej) - projekt stworzony przez KRRiT pod przewodnictwem Danuty Waniek, skierowany do Sejmu przez rząd Leszka Millera. Zakładał wprowadzenie tzw. zapisów dekoncentracyjnych, czyli zakazu tworzenia koncernów będących jednocześnie wydawcami prasy i nadawcami radia lub telewizji. Niejasności i kontrowersje wokół tej ustawy (m.in. sprawa zniknięcia z projektu słów "lub czasopisma") doprowadziły do powstania komisji śledczej w sprawie afery Rywina i ostatecznie do upadku projektu w Sejmie.
  2. Ustawa o przekształceniach i zmianach w podziale zadań i kompetencji organów państwowych właściwych w sprawach łączności, radiofonii i telewizji przygotowana przez rząd Kazimierza Marcinkiewicza, uchwalona 16 grudnia 2005 r. (Odwołanie dotychczasowej 9-osobowej Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji i powołanie w jej miejsce rady 5-osobowej). Duża część zapisów tej ustawy zakwestionowana została przez Trybunał Konstytucyjny.

[edytuj] Linki zewnętrzne