Ustawa medialna – Wikipedia, wolna encyklopedia
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Ustawa z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji | |
| Nazwa potoczna | Ustawa medialna |
| Data wydania | 29 grudnia 1992 |
| Miejsce publikacji | |
| Tekst jednolity | Dz. U. z 2011 r. Nr 43, poz. 226 |
| Data wejścia w życie | 1 marca 1993 |
| Rodzaj aktu | ustawa |
| Przedmiot regulacji | prawo medialne |
| Status | obowiązujący |
| Ostatnio zmieniony przez | Dz. U. z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 |
| Wejście w życie ostatniej zmiany | 2 stycznia 2011 |
| Przeczytaj: Ważne zastrzeżenia! | |
Ustawa medialna – potoczna nazwa ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji, uchwalonej przez Sejm RP.
[edytuj] Kontrowersje
Zmiany i projekty zmian w tej ustawie były wielokrotnie przyczyną skandali i ostrych sporów politycznych. Największe kontrowersje budziły następujące próby nowelizacji:
- Projekt ustawy o zmianie ustawy o radiofonii i telewizji (tzw. duża nowelizacja ustawy medialnej) - projekt stworzony przez KRRiT pod przewodnictwem Danuty Waniek, skierowany do Sejmu przez rząd Leszka Millera. Zakładał wprowadzenie tzw. zapisów dekoncentracyjnych, czyli zakazu tworzenia koncernów będących jednocześnie wydawcami prasy i nadawcami radia lub telewizji. Niejasności i kontrowersje wokół tej ustawy (m.in. sprawa zniknięcia z projektu słów "lub czasopisma") doprowadziły do powstania komisji śledczej w sprawie afery Rywina i ostatecznie do upadku projektu w Sejmie.
- Ustawa o przekształceniach i zmianach w podziale zadań i kompetencji organów państwowych właściwych w sprawach łączności, radiofonii i telewizji przygotowana przez rząd Kazimierza Marcinkiewicza, uchwalona 16 grudnia 2005 r. (Odwołanie dotychczasowej 9-osobowej Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji i powołanie w jej miejsce rady 5-osobowej). Duża część zapisów tej ustawy zakwestionowana została przez Trybunał Konstytucyjny.
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Ustawa z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 1993 r. Nr 7, poz. 34)