Urząd skarbowy – Wikipedia, wolna encyklopedia
Urząd skarbowy – państwowa jednostka budżetowa obsługująca naczelnika urzędu skarbowego, który jest organem administracji niezespolonej w terenie podlegającym Ministrowi Finansów, a zarazem organem podatkowym pierwszej instancji. Organem odwoławczym od decyzji naczelnika urzędu skarbowego jest dyrektor izby skarbowej.
Spis treści |
[edytuj] Wyspecjalizowane urzędy skarbowe
Wyspecjalizowanymi urzędami skarbowymi są urzędy skarbowe do obsługi niektórych kategorii podatników. Zalicza się tu tzw. duże (wojewódzkie) urzędy skarbowe oraz II Urząd Skarbowy Warszawa-Śródmieście.
[edytuj] Wojewódzkie urzędy skarbowe
20 wyspecjalizowanych urzędów skarbowych powołanych z dniem 1 stycznia 2004 r. do obsługi niektórych kategorii podatników, tj:
- ze względu na podmiot – gdy podatnik jest:
- ze względu na przedmiot – gdy podatnik będący osobą prawną lub jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej:
- w ostatnim roku podatkowym osiągnął przychód roczny netto co najmniej 5 mln euro,
- jako rezydent bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu przedsiębiorstwami położonymi za granicą lub w ich kontroli albo posiada udział w ich kapitale,
- jest zarządzany bezpośrednio lub pośrednio przez nierezydenta lub nierezydent posiada co najmniej 5% głosów na zgromadzeniu wspólników albo na walnym zgromadzeniu,
- jako rezydent jednocześnie bezpośrednio lub pośrednio bierze udział w zarządzaniu podmiotem krajowym i zagranicznym lub w jego kontroli albo posiada jednocześnie udział w kapitale takich podmiotów.
Ze względu na zakres terytorialny, tj. całe bądź część województwa, te wyspecjalizowane urzędy często określane są mianem dużych lub wojewódzkich urzędów skarbowych. Oficjalnie, noszą one nazwę odpowiadającą nazwie województwa, w którym jest ich siedziba, np. Trzeci Mazowiecki Urząd Skarbowy, Dolnośląski Urząd Skarbowy, Drugi Śląski Urząd Skarbowy, Pomorski Urząd Skarbowy itp.
[edytuj] Szczególne urzędy skarbowe
II Urząd Skarbowy Warszawa-Śródmieście jest właściwy w sprawach:
- obsługi wszystkich podatników mających siedzibę lub miejsce zamieszkania zagranicą wynikającej z art. 3 ust. 3 pkt 2 oraz ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług
- szczególnej procedury rozliczania podatku od towarów i usług wobec usług elektronicznych (dotyczy podmiotów zagranicznych świadczących na terytorium Wspólnoty usługi elektroniczne osobom niepodlegającym opodatkowaniu), o której mowa w art. 131 – art. 134 ustawy o podatku od towarów i usług
- zwrotu podatku od towarów i usług:
- przedstawicielstwom dyplomatycznym, urzędom konsularnym oraz członkom personelu tych przedstawicielstw i urzędów a także innym osobom zrównanym z nimi na podstawie ustaw lub zwyczajów międzynarodowych
- instytucjom Wspólnot Europejskich posiadającym siedzibę lub przedstawicielstwo na terytorium Polski
- uprawnionym podmiotom zagranicznym nieposiadającym siedziby, miejsca zamieszkania albo stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium Polski, niezarejestrowanym na potrzeby podatku od towarów i usług na terytorium Polski
- Siłom Zbrojnym Państw – Stron Traktatu Północnoatlantyckiego oraz Siłom Zbrojnym Państw – Stron Traktatu Północnoatlantyckiego uczestniczących w Partnerstwie dla Pokoju, w przypadku zakupów dokonanych przez Ministra Obrony Narodowej lub upoważnionego przez niego Prezesa Agencji Mienia Wojskowego, Dowódcę Wojsk Lądowych oraz Dowódcę Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej lub odpowiednio upoważnionych przez nich dowódców wojskowych jednostek budżetowych
- określonych w art. 3 ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników dla:
- podatników niebędących podatnikami podatku dochodowego nie mających miejsca zamieszkania lub siedziby w Polsce (art. 4 pkt 3 lit. b)
- płatników podatków oraz płatników składek ubezpieczeniowych, niebędących jednocześnie podatnikami, o których mowa w pkt 1–3 jeżeli nie można ustalić właściwości ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę płatnika (art. 4 pkt 4)
- dotyczących przypadków niemożności ustalenia właściwości miejscowej organu podatkowego w sposób, o którym mowa w ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych
[edytuj] Pracownicy
Stopnie urzędowe spotykane w urzędach skarbowych:
- stanowiska średniego szczebla zarządzania w służbie cywilnej:
- naczelnik
- zastępca naczelnika
- stanowiska koordynujące w służbie cywilnej:
- kierownik działu
- kierownik samodzielnego referatu
- komornik skarbowy
- stanowiska samodzielne w służbie cywilnej:
- radca prawny
- oskarżyciel skarbowy
- kierownik referatu
- inspektor kontroli podatkowej
- starszy komisarz skarbowy
- stanowiska specjalistyczne w służbie cywilnej:
- starszy specjalista
- starszy informatyk
- komisarz skarbowy
- starszy inspektor
- starszy kontroler rozliczeń
- specjalista
- informatyk
- inspektor
- kontroler rozliczeń
- starszy poborca skarbowy
- stanowiska wspomagające w służbie cywilnej:
- starszy referent
- starszy księgowy
- księgowy
- referent
- likwidator
- poborca skarbowy
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Bibliografia
- Art. 5 ust. 6, 6a i 9b ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych (Dz. U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1267, z późn. zm.)
- Art. 13 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.)
- Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 9 grudnia 2009 r. w sprawie określenia stanowisk urzędniczych, wymagających kwalifikacji zawodowych, stopni służbowych urzędników służby cywilnej, mnożników do ustalania wynagrodzenia oraz szczegółowych zasad ustalania i wypłacania innych świadczeń przysługujących członkom korpusu służby cywilnej (Dz. U. z 2009 r. Nr 211, poz. 1630)
