Tomasz Majewski – Wikipedia, wolna encyklopedia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
To jest dobry artykuł
Tomasz Majewski
Tomasz Majewski 2008.jpg
Tomasz Majewski w 2008
Trener Henryk Olszewski[1]
Klub WMKS Płońsk (1998–2000)
Skra Warszawa (2001–2003)
Warszawianka (2003)
AZS AWF Warszawa (od 2004)
Wzrost 204 cm
Masa ciała ok. 145 kg[2][3]
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Olympic rings.svg Igrzyska olimpijskie
Złoto Pekin 2008 pchnięcie kulą
Mistrzostwa świata
Srebro Berlin 2009 pchnięcie kulą
Mistrzostwa Europy
Srebro Barcelona 2010 pchnięcie kulą
Halowe mistrzostwa świata
Brąz Walencja 2008 pchnięcie kulą
Brąz Stambuł 2012 pchnięcie kulą
Halowe mistrzostwa Europy
Złoto Turyn 2009 pchnięcie kulą
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons
Tomasz Majewski w Wikicytatach Tomasz Majewski w Wikicytatach

Tomasz Majewski (ur. 30 sierpnia 1981 w Nasielsku) – polski lekkoatleta specjalizujący się w pchnięciu kulą.

Dwukrotny uczestnik igrzysk olimpijskich – w 2004 odpadł w eliminacjach[4], a w 2008 zdobył złoty medal[5]. Stawał na podium mistrzostw świata, mistrzostw Europy oraz halowych mistrzostw świata i halowych mistrzostw Europy[6]. W 2005 został mistrzem uniwersjady[7]. Dziewięciokrotny (na stadionie i w hali) rekordzista Polski[8] i wielokrotny medalista mistrzostw Polski seniorów[9]. Reprezentant kraju w pucharze Europy, halowym pucharze Europy drużynowych mistrzostwach Europy, zimowym pucharze w rzutach lekkoatletycznych oraz meczach międzypaństwowych[6]. W 2008 zdobył wygrał plebiscyt Złote Kolce organizowany przez Polski Związek Lekkiej Atletyki i magazyn Sport[6]. W plebiscycie European Athletics na najlepszego lekkoatletę Europy zajął siódme miejsce w roku 2008. Wybrany lekkoatletą lipca 2009 w Europie[10]. Dwukrotnie wybierany do dziesiątki najlepszych polskich sportowców w plebiscycie Przeglądu Sportowego[6]. Postanowieniem Prezydenta RP z dnia 8 października 2008 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[11]. 2 września 2009 został odznaczony przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[12]. Absolwent Wydziału Nauk Historycznych i Społecznych Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego[13]. Za swojego największego sportowego rywala uważa Amerykanina Christiana Cantwella[14].

Spis treści

[edytuj] Kariera

[edytuj] Początki

Pochodzący z małej wioski Słończewo obok Ciechanowa[6] Majewski sportem zajął się w wieku 15 lat[13]. Gdy był dzieckiem, chciał zostać pisarzem[14], a w szkole podstawowej unikał uczestnictwa w lekcjach wychowania fizycznego[15]. Z rejonu, z którego pochodzi kulomiot pochodzi wielu wybitnych polskich sportowców w sportach siłowych takich jak podnoszenie ciężarów[16]. Początkowo Majewski chciał uprawiać koszykówkę[13]. Do trenowania lekkoatletyki zachęcił go brat stryjeczny, który był trenerem biegów i skoków, kiedy Majewski przeniósł się do Ciechanowa, aby podjąć naukę w miejscowym liceum[15]. Początkowo miał zajmować się trójskokiem[17][18]. Później zajął się rzutem dyskiem[18], a następnie pchnięciem kulą[13]. Pierwszym trenerem Majewskiego był Witold Suski[18] – w Ciechanowie wraz z kulomiotem trenował także późniejszy wicemistrz olimpijski Piotr Małachowski[18]. W lipcu 1998 Majewski zajął 21. miejsce w eliminacjach pchnięcia kulą podczas Ogólnopolskiej Olimpiady Młodzieży[19], pół roku później został halowym wicemistrzem Polski juniorów w tej konkurencji[20]. Aby kontynuować treningi na wysokim poziomie, sportowiec przeniósł się do Warszawy[16].

[edytuj] 2000–2003

Pierwszy raz w wąskim finale mistrzostw Polski seniorów wystąpił w sezonie 2000, zajmując w Krakowie siódmą lokatę[9]. W 2001 zaczął reprezentować warszawską Skrę, a na mistrzostwach kraju zajął szóste miejsce[9]. Jesienią 2001 jego trenerem przestał być Witold Suski, a został nim Henryk Olszewski. Pierwszy medal – złoty – mistrzostw Polski seniorów zdobył w kolejnym sezonie na zawodach Szczecinie, podczas których pchnął kulę na odległość 19,33[9]. Na koniec 2002 był trzeci w Libercu podczas meczu młodzieżowców Czechy – Polska[21].

Zimą 2003 zdobył pierwszy medal halowych mistrzostw Polski zajmując w Spale drugie miejsce za zawodnikiem wrocławskiego Śląska Tomaszem Chrzanowskim[22][23]. W czerwcu 2003 po zajęciu 3. lokaty w Memoriale Janusza Kusocińskiego[24] zadebiutował w seniorskiej reprezentacji Polski podczas zawodów superligi pucharu Europy – we Florencji zajął czwarte miejsce z wynikiem 20,09, pierwszy raz w karierze pchając kulą ponad 20 metrów[25]. 4 lipca na stadionie w Bielsku-Białej uzyskał wynik 19,63 i zdobył drugi w karierze tytuł mistrza Polski seniorów[9]. Dwa tygodnie po krajowym czempionacie Majewski startował w Bydgoszczy na mistrzostwach Europy młodzieżowców (zawodników do lat 23) i na tej imprezie zajął z rezultatem 19,92 czwarte miejsce przegrywając brązowy medal z reprezentantem Holandii Rutgerem Smithem, który uzyskał wynik 20,18[26]. Na uniwersjadzie w Taegu był piąty[6]. Sezon zakończył zdobyciem, 13 września w Białej Podlaskiej, złotego medalu młodzieżowych mistrzostw Polski[27].

[edytuj] 2004

Sezon halowy rozpoczął od zwycięstw na zawodach w Spale (7 lutego) oraz Warszawie (14 lutego)[25]. 22 lutego z wynikiem 20,01 zdobył w Spale pierwsze w karierze złoto halowych mistrzostw Polski seniorów[28]. Kilkanaście dni później wziął udział w halowych mistrzostwach świata, które odbywały się w Budapeszcie – w eliminacjach uzyskał wynik 20,28[25], a w finale zajął czwarte miejsce z rezultatem 20,83[6]. Swoim wynikiem Majewski poprawił 18-letni halowy rekord Polski, który wynosił 20,36 i należał do Edwarda Sarula[8]. Czwarte miejsce kulomiota było obok tej samej lokaty żeńskiej sztafety 4 x 400 metrów w składzie Zuzanna Radecka, Monika Bejnar, Małgorzata Pskit i Grażyna Prokopek najlepszym osiągnięciem reprezentacji Polski w stolicy Węgier[29].

Główną imprezą sezonu letniego były igrzyska olimpijskie – minimum kwalifikacyjne do igrzysk wynosiło w pchnięciu kulą 20,30. Majewski w pierwszej części sezonu letniego wystąpił m.in. na memoriale Kusocińskiego w Warszawie (trzecie miejsce z wynikiem 19,92), superlidzie pucharu Europy w Bydgoszczy (czwarte miejsce z wynikiem 19,90), memoriale Josefa Odložila w Pradzie (trzecie miejsce z wynikiem 20,16) oraz na mistrzostwach Polski seniorów w Bydgoszczy gdzie z wynikiem 20,21 zdobył złoty medal[25][9]. Rezultat lepszy od minimum na igrzyska wywalczył dopiero 31 lipca na Białorusi, pchając 20,52[25] – o dołączeniu do Majewskiego do reprezentacji zadecydował ówczesny prezes Polskiego Komitetu Olimpijskiego Stanisław Stefan Paszczyk[30]. Konkurs kulomiotów na igrzyskach odbywał się w historycznej Olimpii – 18 sierpnia, w eliminacjach, Polak uzyskał wynik 19,55 i ostatecznie został sklasyfikowany na 18. miejscu, nie wywalczając awansu do finału[4]. W dwóch ostatnich startach w sezonie odnosił zwycięstwa – 11 września w Krakowie i tydzień później w Suwałkach[25].

[edytuj] 2005

19 lutego został w Spale halowym mistrzem Polski seniorów[31]. W swoim pierwszym występie na halowych mistrzostwach Europy[6] odpadł w eliminacjach – 4 marca w Madrycie uzyskał wynik 19,57 i zajął 10. lokatę w rundzie kwalifikacyjnej[32].

Sezon letni rozpoczął 3 maja od zwycięstwa w Białymstoku – w starcie tym osiągnął wynik 20,42[25]. W pierwszej części sezonu startował w Polsce oraz 18 czerwca był czwarty we Florencji na zawodach superligi pucharu Europy (z rezultatem 20,13)[6]. 24 czerwca w Białej Podlaskiej zdobył kolejny złoty medal mistrzostw Polski seniorów[9]. W lipcu wystartował na mityngach w Gdańsku (Memoriał Józefa Żylewicza), Aarhus i Poznaniu[25]. Na mistrzostwach świata w Helsinkach konkurs pchnięcia kulą odbył się 6 sierpnia – w porannych eliminacjach Majewski uzyskał wynik 20,12, a popołudniu z rezultatem 20,23 zajął dziewiąte miejsce w finale[33]. Dwa tygodnie po zawodach w stolicy Finlandii Majewski zdobył pierwszy medal imprezy międzynarodowej – z wynikiem 20,60 został w Izmirze mistrzem uniwersjady[7]. Na koniec sezonu zwyciężył w Decanation w Paryżu[34].

[edytuj] 2006

Sezon halowy rozpoczął od występów zagranicznych w Tampere, Walencji i Düsseldorfie[25]. 26 lutego zdobył złoto halowych mistrzostw Polski[35], a 5 marca wygrał we francuskim Liévin zawody halowego pucharu Europy[6]. 10 marca podczas rozegranych w Moskwie halowych mistrzostw świata zajął siódme miejsce z rezultatem 20,07 (w eliminacjach był szósty – pchnął 20,19)[36]. Pierwszy start na stadionie w roku 2006 odnotował już 19 marca, kiedy to zajął trzecią lokatę w zawodach zimowego pucharu Europy w rzutach w Izraelu[37].

W sezonie letnim pierwszy raz wystartował 28 maja w Hengelo, gdzie osiągnął wynik 20,14[25]. W czerwcu brał udział w mityngach w Bydgoszczy, Saragossie, Gateshead[25] i Warszawie[38]. Podczas zawodów superligi pucharu Europy w Maladze był szósty[38]. W lipcu wystartował tylko dwukrotnie – 1 lipca był pierwszy Cork, a dzień później był trzeci na mityngu w Stadskanaal[25]. Na mistrzostwach Europy w Göteborgu pchnięcie kulą odbyło się 7 sierpnia – Majewski w eliminacjach uzyskał dziewiąty wynik (19,74), a w finale uzyskał w swojej najlepszej próbie rezultat 19,85 (w drugiej kolejce – kolejne trzy pchnięcia miał spalone, a z szóstej próby zrezygnował[39]) i został sklasyfikowany na ósmej lokacie[40]. Po europejskim czempionacie wystartował m.in. na memoriale Władysława Komara i Tadeusza Ślusarskiego w Międzyzdrojach[25], na mityngu w Warszawie[41] oraz pierwszy raz w karierze na światowym finale lekkoatletycznym w Stuttgarcie, podczas którego zajął z wynikiem 20,13 siódmą lokatę[16]. Sezon zakończył dwoma startami w Azji – 23 września był drugi z wynikiem 20,66 w Szanghaju, a 29 września z rezultatem 19,83 wygrał mityng w Nowym Delhi[25].

[edytuj] 2007

Zimą 2007 Majewski startował w Rosji, Niemczech i Hiszpanii[25]. 17 lutego na halowych mistrzostwach Polski zdobył srebrny medal, przegrywając z Jakubem Giżą[42]. Mimo zakwalifikowania się do reprezentacji kraju na halowe mistrzostwa Europy[43] Majewski nie zdecydował się na start w Birmingham[44].

Na początku sezonu letniego startował m.in. w Kassel, Bydgoszczy, Warszawie i na zawodach superligi pucharu Europy w Monachium gdzie był trzeci z rezultatem 19,93[25]. 30 czerwca zdobył w Poznaniu złoty medal mistrzostw Polski seniorów[9]. Przed sierpniowymi mistrzostwami świata wystąpił jeszcze trzykrotnie – w Zagrzebiu, Saragossie oraz Wattenscheid[25]. Konkurs kulomiotów na mistrzostwach w Osace odbył się 25 sierpnia – w porannych eliminacjach Majewski uzyskał siódmy rezultat wśród startujących (20,25) i awansował do finału[45]. W popołudniowym finale w pierwszej kolejce uzyskał wynik 20,35, drugą próbę miał nieważną, a najlepszy rezultat – 20,87 – uzyskał w ostatniej serii i ostatecznie zajął piąte miejsce[46]. Po zawodach w Japonii Majewski wystartował już tylko dwukrotnie – 15 września wygrał mityng w Elstal oraz był drugi na zawodach Pedro's Cup w Warszawie[25].

[edytuj] 2008

18 stycznia w Nordhausen uzyskał wynik 20,01[25]. Ponad miesiąc później pchnął w Spale na halowych mistrzostwa Polski 20,51[47]. 7 marca na halowych mistrzostwach świata w eliminacjach uzyskał ósmy wynik (20,23), a w finale uzyskał w trzeciej próbie wynik 20,93 będącym nowym halowym rekordem Polski oraz rezultatem, który pozwolił Polakowi zdobyć brązowy medal imprezy rozgrywanej w Luis Puig Palace w Walencji[48][49][50].

Sezon letni rozpoczął od zajęcia drugiego miejsca w zawodach World Athletics Tour 9 maja w Ad-Dausze (z wynikiem 20,71)[51]. 21 czerwca był drugi w superlidze pucharu Europy[6] – pomiędzy startami w Katarze i Francji wygrał rywalizację na mityngach w Kędzierzynie-Koźlu i Moskwie oraz był drugi na memoriale Kusocińskiego w Warszawie[25]. 4 lipca w Szczecinie sięgnął po złoto mistrzostw Polski seniorów[52]. Przed igrzyskami olimpijskimi w Pekinie Majewski wygrał mityng w Madrycie, był trzeci w Londynie (wynikiem 20,97 poprawił rekord życiowy[16]) oraz wygrał prestiżowe zawody Herculis w Monako[25]. Po igrzyskach w Pekinie wygrał jeszcze zawody w Kawasaki, był drugi w Szanghaju i wygrał światowy finał lekkoatletyczny IAAF[25].

[edytuj] Letnie Igrzyska Olimpijskie 2008

Kulomioci rywalizowali w pierwszym dniu zawodów lekkoatletycznych na Stadionie Narodowym w Pekinie – eliminacje i finał pchnięcia kulą odbyły się 15 sierpnia[53].

W eliminacjach Majewski startował w grupie A – w pierwszej próbie uzyskał wynik 21,04 (minimum kwalifikacyjne wynosiło 20,40) i z najlepszym wynikiem wśród wszystkich startujących awansował do popołudniowego finału[54][55].

Finał pchnięcia kulą rozpoczął się o godzinie 21:00 czasu pekińskiego (UTC+8:00)[56]. Majewski na prowadzenie wysunął się już po pierwszej kolejce, w której osiągnął wynik 20,80[56]. W drugiej serii lepsze od Polaka rezultaty uzyskała trójka zawodników – Christian Cantwell (20,98), Andrej Michniewicz (21,05) oraz Dylan Armstrong (21,04)[57]. W tej samej rundzie Majewski pchnął 20,47[56]. W trzeciej kolejce Polak uzyskał wynik 21,21, a w kolejnej próbie poprawił się i wynikiem 21,51 ustanowił swój rekord życiowy[56]. Żaden z rywali nie zdołał już poprawić swoich wyników i ostatecznie Majewski został mistrzem olimpijskim, srebro zdobył Amerykanin Cantwell, a brąz Białorusin Michniewicz[58].

Złoty medal Tomasza Majewskiego był pierwszym złotem reprezentacji Polski na igrzyskach w Pekinie[59], pierwszym medalem polskiego kulomiota na igrzyskach od wygrania przez Władysława Komara zawodów w 1972 w Monachium[5] oraz sześćdziesiątym złotym medalem w historii startów Polaków na igrzyskach olimpijskich[58]. Po igrzyskach sponsorem kulomiota został Polski Koncern Naftowy Orlen[60].

Poniższa tabela prezentuje start Tomasza Majewskiego podczas finału olimpijskiego w Pekinie[57].

Zawody 1 kolejka 2 kolejka 3 kolejka 4 kolejka 5 kolejka 6 kolejka Wynik Miejsce
Chińska Republika Ludowa Pekin 20,80 20,47 21,21 21,51 x 20,44 21,51 Gold medal olympic.svg 1. miejsce

[edytuj] 2009

Tomasz Majewski po zdobyciu halowego mistrzostwa Europy w Turynie (2009)

Początkowo Majewski planował tylko kilka startów w hali, jednak nie zamierzał brać udziału w halowych mistrzostwach kontynentu w Turynie[61]. Kulomiot uzyskał wynik lepszy od minimum Polskiego Związku Lekkiej Atletyki, na tę imprezę jednak od początku w swoim kalendarzu startów nie miał występu we Włoszech[62]. 27 lutego wynikiem 21,10 ustanowił w Chemnitz nowy halowy rekord Polski i podjął decyzję o starcie w mistrzostwach Europy[63]. W hali Oval Lingotto Majewski uzyskał wynik 21,02 i o 60 centymetrów pokonał drugiego w zawodach Francuza Yves'a Niaré[64][65].

Sezon letni rozpoczął od zajęcia drugiego miejsca z wynikiem 21,19 w zawodach Fanny Blankers-Koen Games 2009 w Hengelo[66]. Tydzień później startował w Eugene (trzecie miejsce z wynikiem 21,26)[25], a 10 czerwca wygrał mityng Enea Cup w Bydgoszczy[67]. Kilkanaście dni później triumfował w pierwszej edycji superligi drużynowych mistrzostw Europy[68]. W lipcu startował m.in. w Moskwie i Londynie[25]. 25 lipca w Barcelonie rezultatem 21,64 poprawił rekord życiowy z igrzysk w Pekinie, a 30 lipca w Sztokholmie podczas mityngu DN Galan wynikiem 21,95 ustanowił nowy rekord Polski – poprzedni rekord wynosił 21,68 i został ustanowiony w 1983 roku przez Edwarda Sarula[69]. Dzień później w Bydgoszczy, podczas mistrzostw Polski zdobył złoto z wynikiem 21,17[70]. Podczas mistrzostw świata w Berlinie kulomioci rywalizowali 15 sierpnia[71]. Majewski startował w eliminacjach w grupie A i osiągnął wynik 21,19 (minimum wynosiło 20,30) i z najlepszym wynikiem wśród startujących awansował do finału[72]. Finał odbył się wieczorem – początek rywalizacji miał miejsce o godzinie 20:15[73]. Rywalizacja o złoty medal toczyła się między Polakiem a Amerykaninem Christianem Cantwellem – po pierwszej kolejce na prowadzeniu był reprezentant USA, który uzyskał wynik 21,54, a Majewski był drugi z rezultatem 21,36[73]. W czwartej próbie Polak uzyskał wynik 21,68 i wyszedł na prowadzenie w konkursie[73]. W piątej serii Amerykanin pchnął 22,03 i został liderem – Majewski poprawił swój rezultat, pchając 21,91[73]. W ostatniej kolejce polski zawodnik uzyskał 21,18, a Cantwell zrezygnował z próby i to on został mistrzem świata[74]. Pojedynek Polaka z Christianem Cantwellem na stadionie olimpijskim został uznany przez amerykański portal Universal Sport pojedynkiem roku w lekkoatletyce[75]. Po mistrzostwach Majewski wygrał zawody w Tallinnie (25 sierpnia), Krakowie (5 września) i Dubnicy nad Váhom (6 września)[25]. Sezon zakończył startami w Salonikach na światowym finale lekkoatletycznym IAAF (drugie miejsce z rezultatem 21,21)[76] oraz w Szczecinie na mityngu Pedro's Cup (druga lokata z wynikiem 20,91)[25]. Po zakończeniu sezonu wziął ślub[77][78].

[edytuj] 2010

Sezon halowy rozpoczął 3 lutego od zajęcia drugiej pozycji w mityngu PSD Bank Meeting 2010 rozegranym w Düsseldorfie[25]. 27 lutego zdobył – z wynikiem 19,99 – kolejny w karierze tytuł halowego mistrza Polski[79]. Mimo bólu kręgosłupa podjął decyzję o starcie w halowych mistrzostwach świata[80]. Podczas imprezy rozgrywanej w Katarze w eliminacjach (12 marca) osiągnął wynik 20,38, a dzień później z rezultatem 21,20 będącym nowym rekordem Polski w hali uplasował się na piątym miejscu[81]. Konkurs w Aspire Dome w Ad-Dausze był pierwszym w 25-letniej historii halowych mistrzostw świata, w którym aż pięciu kulomiotów osiągnęło wynik ponad 21 metrów[82]. Halowym mistrzem świata został w Katarze – trzeci raz w karierze – Amerykanin Christian Cantwell[82]. Start w halowych mistrzostwach Majewski uznał za swoją największą porażkę w dotychczasowej karierze[14].

14 maja w Ad-Dausze wystartował pierwszy raz w sezonie letnim, zajmując w zawodach Qatar Athletic Super Grand Prix 2010 inaugurujących cykl Diamentowej Ligi IAAF piąte miejsce z wynikiem 20,39[83]. W pierwszej części sezonu wystartował jeszcze w Tajpej, Oslo, Bydgoszczy, Warszawie i Rzymie przekraczając barierę 21 metrów tylko w stolicy Norwegii (21,12) i na mityngu Enea Cup (21,22)[25]. Na superlidze drużynowych mistrzostw Europy pełnił funkcję kapitana reprezentacji[84], a w konkursie kulomiotów zajął pierwsze miejsce[85]. 8 lipca na stadionie w Bielsku-Białej zdobył swój kolejny złoty medal mistrzostw Polski seniorów, pchając na odległość 21,25[86]. Po krajowym czempionacie Majewski kolejny raz wystartował dopiero 30 lipca w eliminacjach mistrzostw Europy w Barcelonie – z wynikiem 20,36 awansował do finału tej imprezy z trzecim rezultatem wśród startujących[87]. Finał pchnięcia kulą na Estadi Olímpic Lluís Companys odbył się 31 lipca – Majewski po pchnięciu w pierwszej serii 20,66 prowadził w konkursie do drugiej kolejki, w której późniejszy zwycięzca Białorusin Andrej Michniewicz uzyskał wynik 21,01[87]. Polak poprawił swój rezultat w drugiej serii, osiągając wynik 20,83, a w czwartej próbie oddał swoje najdłuższe pchnięcie na odległość 21,00 i ostatecznie przegrał złoto o centymetr z Michniewiczem[87]. Srebrny medal mistrzostw Europy uznał za porażkę[88]. Kilka dni po mistrzostwach, na mityngu DN Galan 2010 w Sztokholmie kulomiot uzyskał wynik 21,01[25]. W kolejnych startach – w Londynie, Zurychu i Berlinie – ponownie osiągał wyniki ponad 21 metrów[25]. Swój najlepszy rezultat w sezonie – 21,44 – uzyskał 27 sierpnia na Memorial Van Damme 2011 w Brukseli[89]. Mimo zdobycia wicemistrzostwa Europy początkowo miał nie wystąpić w zawodach pucharu interkontynentalnego w Splicie[90]. Obok złotego medalisty z Barcelony w zawodach miał uczestniczyć Chorwat Nedžad Mulabegović, jednak ostatecznie Europę w pchnięciu kulą reprezentowało dwóch medalistów lipcowych mistrzostw kontynentu[90]. Na stadionie Poljud Majewski uzyskał wynik 21,22 i zajął drugie miejsce, przegrywając z Amerykaninem Christianem Cantwellem (21,87) oraz pokonując mistrza Europy Michniewicza, który był trzeci (20,68)[91][92]. Po zakończeniu sezonu, jeszcze we wrześniu, przeszedł operację barku[93]. Z kontuzją barku zmagał się już od 2009 roku[94]. Po zabiegu zapowiedział, że w sezonie 2011 będzie chciał uzyskać wynik ponad 22 metrów[95].

[edytuj] 2011

Tomasz Majewski podczas memoriału Kamili Skolimowskiej w Warszawie (2011)

Z powodu długiego okresu rehabilitacji był zmuszony opuścić sezon halowy[93] – w związku z tym nie bronił w Paryżu zdobytego dwa lata wcześniej halowego mistrzostwa Europy[96].

Pierwszy raz w sezonie 2011 wystartował 6 maja na mityngu Qatar Athletic Super Grand Prix 2011 w Ad-Dausze, podczas którego był szósty z wynikiem 20,68[97]. W swoim kolejnym starcie, na zawodach w Rzymie 26 maja, był drugi z rezultatem 21,20[98]. Granicę 21 metrów przekraczał także w kolejnych startach: 28 maja w Hengelo (21,39)[99], 4 czerwca w Eugene (21,14) oraz 12 czerwca na mityngu w Krakowie[25]. Reprezentował Polskę na superlidze drużynowych mistrzostw Europy, pełniąc funkcję kapitana reprezentacji[100] – w Sztokholmie zajął drugą lokatę z wynikiem 20,51 przegrywając jedynie z Niemcem Davidem Storlem[101]. Po powrocie ze Szwecji zajął pierwsze miejsce na memoriale Janusza Kusocińskiego w Szczecinie[102]. W kolejnych tygodniach występował w mityngach zagranicznych w Lozannie, Birmingham i Sztokholmie[25]. Na mistrzostwach Polski, 11 sierpnia, zdobył dziewiąty z rzędu złoty medal[103]. Dwa dni później uzyskał wynik 21,30 na mityngu w Gotha[104]. Taki sam rezultat osiągnął w ostatnim starcie przed mistrzostwami świata na mityngu w Międzyzdrojach, który poświęcony jest pamięci Władysława Komara i Tadeusza Ślusarskiego[25]. Podczas mistrzostw świata konkurs kulomiotów odbywał się 1 i 2 września. W eliminacjach Majewski uzyskał w pierwszej próbie rezultat 20,73 (minimum wynosiło 20,60[105]) i z siódmym wynikiem awansował do finału[106]. 2 września, w finale, Majewski spalił pierwszą próbę, w której kula poleciała na odległość ponad 21 metrów[107]. Najlepszy wynik, jaki osiągnął w dwóch kolejnych seriach – 20,18 – pozwolił mu zająć w dziewiąte miejsce[108]. Po zakończeniu konkursu kulomiot powiedział w dziennikarzom:

Quote-alpha.png
"Przepraszam wszystkich kibiców, przepraszam trenera, byłem tu przygotowany na mistrzostwo świata a spaprałem zawody. To moja stypa, a nie urodziny[109].

Mistrzem świata został Niemiec David Storl, który w ostatnim pchnięciu wyprzedził Kanadyjczyka Dylana Armstronga[108]. W pierwszym starcie po powrocie do Europy, na mityngu w Zurychu 7 września, poprawił własny halowy rekord Polski, uzyskując wynik 21,38[8]. We wrześniu wystartował jeszcze w Berlinie, Zagrzebiu, Brukseli i Bad Köstritz[25]. Sezon zakończył startem na memoriale Kamili Skolimowskiej w Warszawie[110].

[edytuj] 2012

Sezon halowy 2012 rozpoczął 20 stycznia od zajęcia z wynikiem 20,81 czwartego miejsca na mityngu w Nordhausen[111]. W Niemczech uzyskał wynik lepszy od minimum na halowe mistrzostwa świata w Stambule[112] – 8 lutego po mityngu Pedro's Cup 2012 w Bydgoszczy podjął ostateczną decyzją o starcie w Turcji[113]. 25 lutego w swoim 11 starcie w halowych mistrzostwach Polski seniorów zdobył siódmy złoty medal[114]. Poprawiając (dwukrotnie) halowy rekord Polski (do 21,72) zdobył brązowy medal halowych mistrzostw świata[115].

Pod koniec kwietnia Majewski został ojcem – na świat przyszedł jego syn Mikołaj[116] (tak samo na imię dał swojemu synowi Władysław Komar mistrz olimpijskich w pchnięciu kulą z 1972 roku[117]).

W pierwszym starcie w sezonie letnim, 19 maja, Polak zajął drugie miejsce w mityngu w miejscowości Halle – zawodnik wynikiem 21,12 (seria: 20,69-x-x-21,12-x-20,98[118]) wypełnił minimum Polskiego Związku Lekkiej Atletyki na igrzyska olimpijskie w Londynie i przegrał tylko z akutalnym mistrzem świata Niemcem Davidem Storlem (21,13)[119].

[edytuj] Osiągnięcia

[edytuj] Międzynarodowe

Tomasz Majewski w 2009
Rok Impreza Miejsce Pozycja Wynik Źródło
2003 Superliga pucharu Europy Włochy Florencja 4. miejsce 20,09 [6]
2003 Młodzieżowe mistrzostwa Europy Polska Bydgoszcz 4. miejsce 19,92 [26]
2003 Uniwersjada Korea Południowa Taegu 5. miejsce 19,90 [6]
2004 Halowe mistrzostwa świata Węgry Budapeszt 4. miejsce 20,83 [16][29]
2004 Superliga pucharu Europy Polska Bydgoszcz 4. miejsce 19,90 [120]
2004 Igrzyska olimpijskie Grecja Ateny/Olimpia el. – 18. miejsce 19,55 [4]
2005 Halowe mistrzostwa Europy Hiszpania Madryt el. – 10. miejsce 19,57 [32]
2005 Superliga pucharu Europy Włochy Florencja 4. miejsce 20,13 [121]
2005 Mistrzostwa świata Finlandia Helsinki 9. miejsce 20,23 [122]
2005 Uniwersjada Turcja Izmir Gold FISU.svg 1. miejsce 20,60 [7]
2006 Halowy puchar Europy Francja Liévin 1. miejsce 20,60 [123]
2006 Halowe mistrzostwa świata Rosja Moskwa 7. miejsce 20,07 [124][36]
2006 Zimowy puchar Europy w rzutach Izrael Tel Awiw-Jafa 3. miejsce 20,26 [125]
2006 Superliga pucharu Europy Hiszpania Malaga 6. miejsce 19,83 [6]
2006 Mistrzostwa Europy Szwecja Göteborg 8. miejsce 19,85 [38][40]
2006 Światowy finał lekkoatletyczny IAAF Niemcy Stuttgart 7. miejsce 20,13 [6]
2007 Superliga pucharu Europy Niemcy Monachium 3. miejsce 19,93 [6]
2007 Mistrzostwa świata Japonia Osaka 5. miejsce 20,87 [16]
2008 Halowe mistrzostwa świata Hiszpania Walencja Bronze medal world centered-2.svg 3. miejsce 20,93 [126]
2008 Superliga pucharu Europy Francja Annecy 2. miejsce 20,32 [6]
2008 Igrzyska olimpijskie Chińska Republika Ludowa Pekin Gold medal olympic.svg 1. miejsce 21,51 [5]
2008 Światowy finał lekkoatletyczny IAAF Niemcy Stuttgart 1. miejsce 20,88 [6]
2009 Halowe mistrzostwa Europy Włochy Turyn Gold medal europe.svg 1. miejsce 21,02 [64]
2009 Superliga drużynowych mistrzostw Europy Portugalia Leiria 1. miejsce 20,81 [68]
2009 Mistrzostwa świata Niemcy Berlin Silver medal world centered-2.svg 2. miejsce 21,91 [74]
2009 Światowy finał lekkoatletyczny IAAF Grecja Saloniki 2. miejsce 21,21 [76]
2010 Halowe mistrzostwa świata Katar Ad-Dauha 5. miejsce 21,20 [127][81]
2010 Superliga drużynowych mistrzostw Europy Norwegia Bergen 1. miejsce 20,63 [85]
2010 Mistrzostwa Europy Hiszpania Barcelona Silver medal europe.svg 2. miejsce 21,00 [87]
2010 Puchar interkontynentalny Chorwacja Split 2. miejsce 21,22 [91]
2011 Superliga drużynowych mistrzostw Europy Szwecja Sztokholm 2. miejsce 20,51 [101]
2011 Mistrzostwa świata Korea Południowa Taegu 9. miejsce 20,18 [108]
2012 Halowe mistrzostwa świata Turcja Stambuł Bronze medal world centered-2.svg 3. miejsce 21,72 [115]

[edytuj] Mistrzostwa Polski

[edytuj] Stadion

Information icon.svg Osobny artykuł: Medaliści mistrzostw Polski seniorów w pchnięciu kulą.

Tomasz Majewski w latach 2000–2011 jedenaście razy startował w wąskim finale mistrzostw Polski seniorów[9]. W klasyfikacji medalowej wszech czasów mistrzostw Polski kulomiotów zajmuje trzecie miejsce z dziewięcioma złotymi medalami[6]. Sportowiec stawał także na podium mistrzostw Polski juniorów (także w hali)[25] oraz dwukrotnie był medalistą mistrzostw kraju w kategorii młodzieżowców[128][27].

Tomasz Majewski podczas mityngu Bislett Games 2010 w Oslo
Mistrzostwa Polski Pozycja Wynik
Kraków 2000 7. miejsce 16,72
Bydgoszcz 2001 6. miejsce 17,83
Szczecin 2002 Gold medal blank.svg 1. miejsce 19,33
Bielsko-Biała 2003 Gold medal blank.svg 1. miejsce 19,63
Bydgoszcz 2004 Gold medal blank.svg 1. miejsce 20,21
Biała Podlaska 2005 Gold medal blank.svg 1. miejsce 20,13
Poznań 2007 Gold medal blank.svg 1. miejsce 20,07
Szczecin 2008 Gold medal blank.svg 1. miejsce 20,50
Bydgoszcz 2009 Gold medal blank.svg 1. miejsce 21,17
Bielsko-Biała 2010 Gold medal blank.svg 1. miejsce 21,25
Bydgoszcz 2011 Gold medal blank.svg 1. miejsce 20,94

[edytuj] Hala

W czasie swojej kariery kulomiot dziewięć razy zdobywał medale halowych mistrzostw Polski seniorów – ma ich w dorobku siedem złotych i dwa srebrne [6][25]. W tabeli medalowej wszech czasów halowych mistrzostw zajmuje drugie miejsce[6].

Mistrzostwa Polski Pozycja Wynik
Spała 2001 6. miejsce 17,61
Spała 2002 5. miejsce 18,07
Spała 2003 Silver medal blank.svg 2. miejsce 19,15
Spała 2004 Gold medal blank.svg 1. miejsce 20,01
Spała 2005 Gold medal blank.svg 1. miejsce 19,80
Spała 2006 Gold medal blank.svg 1. miejsce 20,01
Spała 2007 Silver medal blank.svg 2. miejsce 19,69
Spała 2008 Gold medal blank.svg 1. miejsce 20,51
Spała 2009 Gold medal blank.svg 1. miejsce 20,47
Spała 2010 Gold medal blank.svg 1. miejsce 19,99
Spała 2012 Gold medal blank.svg 1. miejsce 21,05

[edytuj] Progresja wyników

Stadion
Rok Wiek Wynik Miejsce Data Wynik na świecie
1998 17 lat 12,91 Polska Sopot 0000-09-055 września
1999 18 lat 15,77 Polska Białystok 0000-07-2020 lipca
2000 19 lat 17,77 Polska Białystok 0000-09-011 września
2001 20 lat 18,34 Polska Warszawa 0000-06-1717 czerwca
2002 21 lat 19,33 Polska Szczecin 0000-07-2020 lipca 74
2003 22 lata 20,09 Włochy Florencja 0000-06-2121 czerwca 36
2004 23 lata 20,52 Białoruś Mińsk 0000-07-3131 lipca 27
2005 24 lata 20,64 Polska Poznań 0000-07-3131 lipca 18
2006 25 lat 20,66 Chińska Republika Ludowa Szanghaj 0000-09-2323 września 18
2007 26 lat 20,87 Japonia Osaka 0000-08-2525 sierpnia 9
2008 27 lat 21,51 Chińska Republika Ludowa Pekin 0000-08-1515 sierpnia 5
2009 28 lat 21,95 Szwecja Sztokholm 0000-07-3030 lipca 2
2010 29 lat 21,44 Belgia Bruksela 0000-08-2727 sierpnia 8
2011 30 lat 21,60 Szwecja Sztokholm 0000-07-2828 lipca 8
2012 31 lat 21,12 Niemcy Halle 0000-05-1919 maja
Hala
Rok Wiek Wynik Miejsce Data Wynik na świecie
1999 18 lat 15,51 Polska Spała 0000-01-2424 stycznia
2001 20 lat 17,61 Polska Spała 0000-02-2525 lutego
2002 21 lat 18,07 Polska Spała 0000-02-1717 lutego
2003 22 lata 19,15 Polska Spała 0000-03-022 marca 49
2004 23 lata 20,83 Węgry Budapeszt 0000-03-077 marca 6
2005 24 lata 19,87 Polska Warszawa 0000-02-1212 lutego 20
2006 25 lat 20,60 Francja Liévin 0000-03-055 marca 12
2007 26 lat 19,86 Niemcy Chemnitz 0000-02-2323 lutego 27
2008 27 lat 20,93 Hiszpania Walencja 0000-03-077 marca 6
2009 28 lat 21,10 Niemcy Chemnitz 0000-02-2727 lutego 2
2010 29 lat 21,20 Katar Ad-Dauha 0000-03-1313 marca 6
2012 31 lat 21,72 Turcja Stambuł 0000-03-099 marca

[edytuj] Rekordy

[edytuj] Rekordy życiowe

Rezultat Data Miejsce Zawody Źródła
stadion 21,95 2009-07-3030 lipca 2009 Szwecja Sztokholm DN Galan 2009 [129]
hala 21,72 2012-03-099 marca 2012 Turcja Stambuł Halowe Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2012

Uwagi

Przypisy

  1. ↑ Tomasz Majewski bez trenera? (pol.). sport.tvp.pl. [dostęp 2 października 2011].
  2. ↑ Tomasz Majewski: Postanowiłem przytyć (pol.). SportoweFakty.pl. [dostęp 2 października 2011].
  3. ↑ Tomasz Majewski przytył, żeby dalej rzucać (pol.). se.pl. [dostęp 2 października 2011].
  4. ↑ 4,0 4,1 4,2 2004 Olympic Games – Shot Put - M Qualification (ang.). iaaf.org. [dostęp 2 października 2011].
  5. ↑ 5,0 5,1 5,2 Chris Turner: Men's Shot Put - FINAL (ang.). iaaf.org. [dostęp 2 października 2011].
  6. ↑ 6,00 6,01 6,02 6,03 6,04 6,05 6,06 6,07 6,08 6,09 6,10 6,11 6,12 6,13 6,14 6,15 6,16 6,17 6,18 6,19 6,20 Janusz Rozum, Daniel Grinberg, Zbigniew Jonik, Henryk Kurzyński, Leszek Luftam, Stefan Pietkiewicz, Tadeusz Wołejko: 90 lat polskiej lekkoatletyki 1919–2009. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2009. ISBN 978-83-902509-9-1. 
  7. ↑ 7,0 7,1 7,2 WUG Izmir TUR 15 - 20 August 2011 / 23rd World University Games (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 2 października 2011].
  8. ↑ 8,0 8,1 8,2 Rozwój halowego rekordu Polski w pchnięciu kulą (pol.). Polski Związek Lekkiej Atletyki. [dostęp 2 października 2011].
  9. ↑ 9,0 9,1 9,2 9,3 9,4 9,5 9,6 9,7 9,8 Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Janusz Rozum, Tadeusz Wołejko: Historia Finałów Lekkoatletycznych Mistrzostw Polski 1920-2007. Konkurencje męskie. Szczecin – Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2008. ISBN 978-83-61233-20-6. 
  10. ↑ Tomasz Majewski lekkoatletą lipca (pol.). sport.pl. [dostęp 2 października 2011].
  11. ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 8 października 2008 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (pol.). isap.sejm.gov.pl. [dostęp 2 października 2011].
  12. ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 września 2009 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (pol.). isap.sejm.gov.pl. [dostęp 2 października 2011].
  13. ↑ 13,0 13,1 13,2 13,3 Absolwent UKSW zdobył złoty medal olimpijski (pol.). uksw.edu.pl. [dostęp 2 października 2011].
  14. ↑ 14,0 14,1 14,2 5-MINUTE INTERVIEW - Tomasz Majewski (ang.). European Athletics. [dostęp 2 października 2011].
  15. ↑ 15,0 15,1 Radosław Leniarski: Jak Majewski i Małachowski zostali odkryci w Ciechanowie (pol.). sport.pl. [dostęp 2 października 2011].
  16. ↑ 16,0 16,1 16,2 16,3 16,4 16,5 Maciej Petruczenko: Focus on Athletes - Tomasz Majewski (ang.). iaaf.org. [dostęp 2 października 2011].
  17. ↑ Fajnie byłoby zostać mistrzem świata, ale bez przesady (pol.). przegladsportowy.pl. [dostęp 2 października 2011].
  18. ↑ 18,0 18,1 18,2 18,3 Witold Suski wychował mistrzów Piotra Małachowskiego i Tomasza Majewskiego (pol.). mistrzowiesportu.pl. [dostęp 2 października 2011].
  19. ↑ Lekkoatletyka w 1998. Sportpress, 1999, s. 158. ISBN 83-910012-1-0. 
  20. ↑ LA'99. 2000, s. 20. ISBN 83-910012-5-3. 
  21. ↑ CZEvPOL Liberec CZE 14 September 2002 (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 27 października 2011].
  22. ↑ Halowe Mistrzostwa Polski SPAŁA-COS, 1-2 marca 2003 (pol.). domtel.sport.pl. [dostęp 5 października 2011].
  23. ↑ NC Spala POL 1 - 2 March 2003 Indoor (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 5 października 2011].
  24. ↑ Kusoc Warszawa POL 15 June 2003 (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 27 października 2011].
  25. ↑ 25,00 25,01 25,02 25,03 25,04 25,05 25,06 25,07 25,08 25,09 25,10 25,11 25,12 25,13 25,14 25,15 25,16 25,17 25,18 25,19 25,20 25,21 25,22 25,23 25,24 25,25 25,26 25,27 25,28 25,29 25,30 25,31 25,32 25,33 25,34 25,35 Athlete career in Shot (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 2 października 2011].
  26. ↑ 26,0 26,1 EJ Bydgoszcz POL 17 - 20 July 2003 (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 2 października 2011].
  27. ↑ 27,0 27,1 NC-j Biala Podlaska POL 13 - 14 September 2003 (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 2 października 2011].
  28. ↑ National Indoor Championships Spala POL 21 - 22 February 2004 Indoor (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 6 października 2011].
  29. ↑ 29,0 29,1 WC Budapest HUN 5 - 7 March 2004 Indoor (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 6 października 2011].
  30. ↑ Ateny 2004: T.Majewski dołączył do reprezentacji (pol.). sport.pmedia.pl. [dostęp 6 października 2011].
  31. ↑ National Indoor Championships Spala POL 19 - 20 February 2005 Indoor (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 4 października 2011].
  32. ↑ 32,0 32,1 EC Madrid ESP 4 - 6 March Indoor (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 2 października 2011].
  33. ↑ 2005 IAAF World Championships in Athletics – Shot Put - M Final (ang.). iaaf.org. [dostęp 7 października 2011].
  34. ↑ Décanation Paris FRA 3 September 2005 (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 27 października 2011].
  35. ↑ 50th National Indoor Championships Spala POL 25 - 26 February 2006 Indoor (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 4 października 2011].
  36. ↑ 36,0 36,1 WC Moskva RUS 10 - 12 March 2006 Indoor / 11th IAAF World Indoor Championships, Olimpiyskiy Moscow Sports Complex (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 7 października 2011].
  37. ↑ Zbigniew Jonik i Janusz Rozum: Historia Zimowego Pucharu Europy w Rzutach (pol.). Polski Związek Lekkiej Atletyki. [dostęp 5 października 2011].
  38. ↑ 38,0 38,1 38,2 Janusz Rozum (opracowanie) oraz Komisja Statystyczna Polskiego Związku Lekkiej Atletyki: Rocznik PZLA 2006. Warszawa: Dział sportowo-techniczny PZLA, 2007. 
  39. ↑ European Athletics Championships / Göteborg, Sweden 7 - 13 August 2006 (ang.). European Athletics. [dostęp 2 października 2011].
  40. ↑ 40,0 40,1 EC Göteborg SWE 7 - 13 August 2006 / 19th European Championships, Ullevi Stadium (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 4 października 2011].
  41. ↑ Elite Pedro's Warszawa POL 30 August 2006 (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 4 października 2011].
  42. ↑ National Indoor Championships Spala POL 17 - 18 February 2007 Indoor (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 4 października 2011].
  43. ↑ Janusz Rozum: Skład reprezentacji Polski na Halowe ME w Birmingham (pol.). Polski Związek Lekkiej Atletyki. [dostęp 7 października 2011].
  44. ↑ Janusz Rozum: Do Birmingham bez Majewskiego i Ejdys (pol.). Polski Związek Lekkiej Atletyki. [dostęp 7 października 2011].
  45. ↑ WC Osaka JPN 25 August - 2 September / 11th World Championships, Nagai Stadium (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 7 października 2011].
  46. ↑ 2007 IAAF World Championships in Atheltics – Shot Put - M Final (ang.). osaka2007.iaaf.org. [dostęp 7 października 2011].
  47. ↑ NC Spala POL 23 - 24 February 2008 Indoor (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 7 października 2011].
  48. ↑ Bob Ramsak: Men's Shot Put - FINAL (ang.). iaaf.org. [dostęp 8 października 2011].
  49. ↑ 2008 IAAF World Indoor Championships – Shot Put - M Final (ang.). iaaf.org. [dostęp 8 października 2011].
  50. ↑ Janusz Rozum: Brąz Majewskiego w pierwszym dniu 12. HMŚ w Walencji (pol.). Polski Związek Lekkiej Atletyki. [dostęp 13 października 2011].
  51. ↑ Janusz Rozum: Bardzo dobry start Polaków w Doha (pol.). Polski Związek Lekkiej Atletyki. [dostęp 7 października 2011].
  52. ↑ NC Szczecin POL 4 - 6 July (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 5 października 2011].
  53. ↑ Athletics at the 2008 Beijing Summer Games: Men's Shot Put (ang.). sports-reference.com. [dostęp 7 października 2011].
  54. ↑ 2008 Olympic Games – Shot Put - M Qualification (ang.). iaaf.org. [dostęp 2 października 2011].
  55. ↑ IO: Tomasz Majewski awansował do finału pchnięcia kulą (pol.). bankier.pl. [dostęp 2 października 2011].
  56. ↑ 56,0 56,1 56,2 56,3 2008 Olympic Games – Shot Put - M Final (ang.). [dostęp 8 października 2011].
  57. ↑ 57,0 57,1 Athletics at the 2008 Beijing Summer Games: Men's Shot Put Final Round (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 7 października 2011].
  58. ↑ 58,0 58,1 Tomasz Majewski mistrzem olimpijskim!!! (pol.). sport.trojmiasto.pl. [dostęp 7 października 2011].
  59. ↑ Mamy złoto! Majewski mistrzem olimpijskim! (pol.). tvn24.pl. [dostęp 7 października 2011].
  60. ↑ Orlen sponsorem Majewskiego (pol.). qsnews.pl. [dostęp 7 października 2011].
  61. ↑ Janusz Rozum: Nieobecni w Turynie (pol.). Polski Związek Lekkiej Atletyki. [dostęp 2 października 2011].
  62. ↑ Majewski i Pyrek nie wystąpią w Turynie (pol.). sport.interia.pl. [dostęp 2 października 2011].
  63. ↑ 21.10 halowy rekord Polski Majewskiego w Chemnit (pol.). Polski Związek Lekkiej Atletyki. [dostęp 2 października 2011].
  64. ↑ 64,0 64,1 Torino ITA 6 - 8 March 2009 Indoor / 30th European Athletics Indoor Championships, the Oval (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 2 października 2011].
  65. ↑ Tomasz Majewski mistrzem Europy! (pol.). wiadmosci.dziennik.pl. [dostęp 2 października 2011].
  66. ↑ Fanny Blankers-Koen Games / Hengelo (NED) - Monday, Jun 01, 2009 (ang.). iaaf.org. [dostęp 8 października 2011].
  67. ↑ Enea Cup 2009: wygrana Majewskiego (pol.). wp.pl. [dostęp 8 października 2011].
  68. ↑ 68,0 68,1 ETC Leiria POR 20 - 21 June / European Team Championships (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 2 października 2011].
  69. ↑ Rafał Bała i Janusz Rozum: Rekord Polski Tomasza Majewskiego - film!! (pol.). Polski Związek Lekkiej Atletyki. [dostęp 8 października 2011].
  70. ↑ NC Bydgoszcz POL 31 July - 2 August 2009 (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 7 października 2011].
  71. ↑ Timetable by date (ang.). berlin.iaaf.org. [dostęp 7 października 2011].
  72. ↑ 2009 IAAF World Championships in Atheltics – Shot Put - Men Qualification (ang.). berlin.iaaf.org. [dostęp 7 października 2011].
  73. ↑ 73,0 73,1 73,2 73,3 2009 IAAF World Championships in Athletics – Shot Put - M Final (ang.). berlin.iaaf.org. [dostęp 7 października 2011].
  74. ↑ 74,0 74,1 Steve Landells: Event Report - Men's Shot Put - Final (ang.). berlin.iaaf.org. [dostęp 2 października 2011].
  75. ↑ Janusz Rozum: Rywalizacja Majewskiego i Cantwella w Berlinie pojedynkiem roku (pol.). Polski Związek Lekkiej Atletyki. [dostęp 27 października 2011].
  76. ↑ 76,0 76,1 Jörg Wenig: Event REPORT - Shot Put - MEN (ang.). iaaf.org. [dostęp 2 października 2011].
  77. ↑ Majewski wziął ślub. Foto! (pol.). fakt.pl. [dostęp 2 października 2011].
  78. ↑ Tomasz Majewski nie jest już kawalerem (pol.). sport.interia.pl. [dostęp 2 października 2011].
  79. ↑ NC Spala POL 27 - 28 February 2010 Indoor (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 6 października 2011].
  80. ↑ Tomasz Majewski - nominowany w Plebiscycie na 10 Najlepszych Sportowców Polski 2010 (pol.). przegladsportowy.pl. [dostęp 2 października 2011].
  81. ↑ 81,0 81,1 WC Doha QAT 12 - 14 March 2011 Indoor (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 5 października 2011].
  82. ↑ 82,0 82,1 Steve Landells: EVENT REPORT - MEN's Shot Put Final (ang.). iaaf.org. [dostęp 2 października 2011].
  83. ↑ Diamond Doha QAT 14 May 2010 (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 2 października 2011].
  84. ↑ Rafał Bała: Majewski kapitanem reprezentacji (pol.). Oficjalny portal Polski Związek Lekkiej Atletyki. [dostęp 2 października 2011].
  85. ↑ 85,0 85,1 ETC Bergen NOR 19 - 20 June 2010 (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 2 październka 2010].
  86. ↑ Solid throwing and surprise jumping the highlights at the Polish championships (ang.). iaaf.org. [dostęp 2 października 2011].
  87. ↑ 87,0 87,1 87,2 87,3 2010 European Athletics Championships – Men's Shot Put (ang.). sportsresult.com. [dostęp 3 października 2011].
  88. ↑ Radosław Leniarski: Lekkoatletyczne MŚ. Tomasz Majewski: Czuję się przegrany (pol.). sport.pl. [dostęp 5 października 2011].
  89. ↑ Janusz Rozum: Bruksela - Majewski trzeci z najlepszym wynikiem w sezonie (pol.). Polski Związek Lekkiej Atletyki. [dostęp 3 października 2011].
  90. ↑ 90,0 90,1 Rafał Bała: PUCHAR INTERKONTYNENTALNY: Zaproszenia dla Majewskiego i Demczyszaka (pol.). Polski Związek Lekkiej Atletyki. [dostęp 2 października 2011].
  91. ↑ 91,0 91,1 2010 IAAF Continental Cup – Men's Shot Put (ang.). iaaf.org. [dostęp 2 października 2011].
  92. ↑ Majewski drugi w Pucharze Kontynentalnym IAAF (pol.). sport.interia.pl. [dostęp 2 października 2011].
  93. ↑ 93,0 93,1 Lekkoatletyka. Tomasz Majewski nie wystartuje w sezonie halowym (ang.). sport.pl. [dostęp 9 lutego 2011].
  94. ↑ Tomasz Majewski wraca do zdrowia po operacji (pol.). przegladsportowy.pl. [dostęp 2 października 2011].
  95. ↑ Majewski ready to rumble after shoulder surgery (ang.). European Athletics. [dostęp 2 października 2011].
  96. ↑ Tomasz Majewski nie wystartuje w sezonie halowym (pol.). RMF24.pl. [dostęp 6 października 2011].
  97. ↑ Samsung Diamond League: Doha QAT 6 May 2011 (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 7 października 2011].
  98. ↑ Rafał Bała: DIAMENTOWA LIGA: Majewski drugi w Rzymie (pol.). Polski Związek Lekkiej Atletyki. [dostęp 7 października 2011].
  99. ↑ Fanny Blankers-Koen Games Hengelo (NED) - Sunday, May 29, 2011 (ang.). iaaf.org. [dostęp 6 października 2011].
  100. ↑ Rafał Bała: MELDUNEK ZE SZTOKHOLMU: Walczcie o podium (pol.). Polski Związek Lekkiej Atletyki. [dostęp 8 października 2011].
  101. ↑ 101,0 101,1 ETC Stockholm SWE 18 - 19 June 2011 (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 2 października 2011].
  102. ↑ Polish stars Malachowski, Majewski and Russia’s Feofanova shine in Szczecin (ang.). European Athletics. [dostęp 3 października 2011].
  103. ↑ MP W BYDGOSZCZY: Majewski złoty po raz 9-ty (pol.). Polski Związek Lekkiej Atletyki. [dostęp 6 października 2011].
  104. ↑ Maciek Jałoszyński: 21.30 Majewskiego w Gotha (pol.). Polski Związek Lekkiej Atletyki. [dostęp 7 października 2011].
  105. ↑ Pierwsza próba i po sprawie. Majewski w finale (pol.). eurosport.pl. [dostęp 7 października 2011].
  106. ↑ IAAF: Shot Put - qualification / results (ang.). daegu.iaaf.org. [dostęp 2 października 2011].
  107. ↑ Majewski rzuca mięsem po ostatniej próbie (pol.). eurosport.pl. [dostęp 4 października 2011].
  108. ↑ 108,0 108,1 108,2 2011 IAAF World Championships – Men's Shot Put (ang.). daegu2011.iaaf.org. [dostęp 2 października 2011].
  109. ↑ Szokująco słaby Majewski przeprasza kibiców (pol.). polskieradio.pl. [dostęp 7 października 2011].
  110. ↑ Skolimowska Warszawa POL 20 September 2011 / 2nd Kamila Skolimowska Memorial (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 2 października 2011].
  111. ↑ Ergebnisliste 12. Int. Nordhäuser Energie-Kugelstoß-Indoor (niem.). www.kugelstoss-indoor.de. [dostęp 20 stycznia 2012].
  112. ↑ Maciek Jałoszyński: Majewski z minimum na HMŚ (pol.). Polski Związek Lekkiej Atletyki. [dostęp 9 lutego 2012].
  113. ↑ Majewski: "Jadę na mistrzostwa świata" (pol.). przegladsportowy.pl. [dostęp 9 lutego 2012].
  114. ↑ Po 56. HMP - mężczyźni (pol.). Polski Związek Lekkiej Atletyki.
  115. ↑ 115,0 115,1 Len Johnson: EVENT REPORT - Men's Shot Put - Final (ang.). iaaf.org. [dostęp 9 marca 2012].
  116. ↑ Tomek Majewski z tytułem... ojca!:) (pol.). azsawf.com. [dostęp 3 maja 2012].
  117. ↑ Komar Władysław (1940-1998) (pol.). pkol.pl. [dostęp 4 maja 2012].
  118. ↑ Kugelstoß Männer 7.26 kg Riege A (ang.). [dostęp 21 maja 2012].
  119. ↑ Janusz Rozum: Halle: Majewski 21.12, Glanc 65.34, Małachowski 68.94 (pol.). pzla.pl. [dostęp 21 maja 2012].
  120. ↑ ECp Bydgoszcz POL 19 - 20 June 2004 (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 2 października 2011].
  121. ↑ ECp Firenze ITA 17 - 19 June / European Cup Super League (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 2 października 2011].
  122. ↑ 2005 IAAF World Championships in Athletics – Shot Put - M Final (ang.). iaaf.org. [dostęp 2 października 2011].
  123. ↑ European Indoor Cup (ang.). gbrathletics. [dostęp 2 października 2011].
  124. ↑ 2006 IAAF World Indoor Championships in Athletics – Shot Put - M Final (ang.). iaaf.org. [dostęp 2 października 2011].
  125. ↑ Zbigniew Jonik i Janusz Rozum: Historia Zimowego Pucharu Europy w Rzutach (pol.). Oficjalny portal Polskiego Związku Lekkiej Atletyki. [dostęp 2 października 2011].
  126. ↑ Bob Ramsak: Men's Shot Put - FINAL (ang.). iaaf.org. [dostęp 2 października 2011].
  127. ↑ 2010 IAAF World Indoor Championships – Shot Put - M Final (ang.). iaaf.org. [dostęp 2 października 2011].
  128. ↑ NC-j Kraków POL 24 - 25 August 2002 (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 2 października 2011].
  129. ↑ Polish Track & Field Athletic Records – Men (ang.). Serwis internetowy Komisji Statystycznej Polskiego Związku Lekkiej Atletyki. [dostęp 2 października 2011].

[edytuj] Bibliografia

[edytuj] Linki zewnętrzne