Technika – Wikipedia, wolna encyklopedia
Technika (z gr. technē - sztuka, rzemiosło, kunszt, umiejętność) to dziedzina działalności, polegająca na wytwarzaniu zjawisk i przedmiotów nie występujących naturalnie w przyrodzie. Słowo technika oznacza też same urządzenia techniczne. Pojęcie techniki jest często mylone z technologią czyli wiedzą o wytwarzaniu, z użyciem środków technicznych lub przy ich wykorzystaniu.
Działalnością badawczą w dziedzinie techniki zajmują się nauki techniczne i inżynieria. Tak zdefiniowana technika stanowi zasadniczy składnik cywilizacji i kultury.
W drugim znaczeniu technika to umiejętność bądź sposób wykonywania określonych czynności pozwalających na opanowanie kunsztu w danej dziedzinie np. ars amandi, sport, sztuka lub rzemiosło (sztuka uwodzenia, technika walki zapaśniczej, technika gry na skrzypcach, malowania obrazów itp).
Nauki w dziedzinie techniki:
- akustyka
- architektura i urbanistyka
- atomistyka
- automatyka i robotyka
- biocybernetyka i inżynieria biomedyczna
- maszynoznawstwo
- budownictwo
- elektronika
- elektrotechnika
- energetyka
- geodezja i kartografia
- górnictwo
- informatyka
- inżynieria chemiczna
- inżynieria materiałowa
- inżynieria środowiska
- maszynoznawstwo
- materiałoznawstwo
- mechanika
- metalurgia
- okrętownictwo
- poligrafia
- pożarnictwo
- telekomunikacja
- transport
- włókiennictwo
