Szaszka – Wikipedia, wolna encyklopedia
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Kozacy |
 |
Szaszka (ros. шашка) – to rodzaj niezbyt zakrzywionej, bezjelcowej szabli o rękojeści otwartej z rozdwojoną głowicą, przypominającą z profilu stylizowaną głowę ptaka. Szaszki używano głównie w Rosji.
Broń ta powstała na Kaukazie wśród tamtejszych plemion, przyjęta została przez kozaków i inne formacje armii Imperium Rosyjskiego, następnie w Armii Czerwonej. Przejściowo stanowiła także wyposażenie niektórych oddziałów Wojska Polskiego (zarówno w okresie I wojny światowej, jak i jako jedna z broni reprezentacyjnych w Ludowym Wojsku Polskim), jak również oddziałów ukraińskich.
W języku kabardyńskim broń ta nazywa się сэшхуэ (czytj: saszchła), co oznacza po polsku duży nóż.
[edytuj] Bibliografia
- Włodzimierz Kwaśniewicz Leksykon broni białej i miotającej, Wyd. Bellona, Warszawa 2003, s. 251-256.
- Michał Gradowski, Zdzisław Żygulski Słownik uzbrojenia historycznego, Wyd. PWN, Warszawa 2010, s. 37-38, ISBN 978-83-01-16260-3
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||