Szambelan – Wikipedia, wolna encyklopedia
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
 |
Ten artykuł przedstawia sytuację tylko z polskiej perspektywy. Zajrzyj na stronę dyskusji i pomóż go poprawić. |
Szambelan (fr. chambellan) – początkowo wysoko usytuowany urzędnik na dworze francuskim, następnie pozycja ta przyjęła się również na wielu innych dworach europejskich. Do Polski przeniesiony w czasach panowania Jana III Sobieskiego, a upowszechniony został przez Stanisława Augusta Poniatowskiego jako tytuł przede wszystkim honorowy. Polska doczekała się ok. 18 znamienitych szambelanów. Tytuł szambelana był nadawany także m.in. w monarchii austro-węgierskiej, jako jeden z tytułów arystokratycznych, w celu zjednania arystokracji monarchii.
Za czasów Stanisława Augusta Poniatowskiego szambelanami byli m.in.:
- Kazimierz Marceli Mieczkowski
- Tomasz Adam Ostrowski
- Krzysztof Niemirowicz-Szczytt (zm. 1790),
- Feliks Niemirowicz-Szczytt (ur.1764 - zm. 1790),
- Michał Niemirowicz-Szczytt.
- Franciszek Twarowski (1752-1824)[1]
- Tadeusz Włodek
- Antoni Buthner- Zawadzki (1749 Borzechowo -9.03.1826 Włościbórz)
- Józef Wybicki
Przypisy
- ↑ Błażejewski Stanisław, Kutta Janusz, Romaniuk Marek: Bydgoski Słownik Biograficzny. Tom VII. Bydgoszcz 2006. ISBN 83-85327-70-3, str. 110-111