System z Bretton Woods – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Ten artykuł od 2007-11 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
System z Bretton Woods – system walutowy, który stworzył podstawy relacji międzynarodowych w sferze zarządzania systemami monetarnymi. Był pierwszym w pełni negocjowalnym systemem monetarnym kierowanym przez rządy państw.
W trzech pierwszych tygodniach lipca 1944 w Hotel Mount Washington w Bretton Woods, w stanie New Hampshire odbyła się United Nations Monetary and Financial Conference (znana również jako Konferencja w Bretton Woods), owocem której było podpisanie porozumienia z Bretton Woods. W konferencji uczestniczyło 730 delegatów z 44 państw alianckich.
W celu przestrzegania i kontroli postanowień systemu uczestnicy konferencji powołali do życia Międzynarodowy Bank Odbudowy i Rozwoju (The International Bank for Reconstruction and Development, IBRD) oraz Międzynarodowy Fundusz Walutowy (International Monetary Fund, IMF). Początek działalności tych instytucji przypada na 1946, kiedy porozumienie zostało ratyfikowane.
System z Bretton Woods nakładał obowiązek na każdym państwie do zastosowania polityki monetarnej, której jednym z celów było utrzymanie kursów wymiany w jednoprocentowym przedziale wahań. Z powodu wzrastających obciążeń system załamał się w 1971. Jednym z powodów było wstrzymanie przez Stany Zjednoczone wymienialności dolara na złoto.
Do wczesnych lat 70. system z Bretton Woods w efektywny sposób zapobiegał konfliktom oraz pomagał w osiąganiu wspólnych celów twórcom systemu, w szczególności Stanom Zjednoczonym.
Spis treści |
[edytuj] Początki
Podstawy polityczne systemu z Bretton Woods składają się z kilku kluczowych czynników: pamięci Wielkiego Kryzysu, koncentracji władzy w niewielkiej liczbie państw oraz chęci do uporządkowania i ustabilizowania sytuacji w handlu międzynarodowym.
[edytuj] Wielki Kryzys
Podstawą wypracowanego porozumienia była wspólna wiara w kapitalizm. Jednakże kraje rozwinięte różniły się odnośnie do rodzajów kapitalizmu, jaki byłby najlepszy dla ich gospodarek (Francja, na przykład preferowała większe planowanie i interwencje rządowe, z kolei Stany Zjednoczone były za ograniczeniem interwencjonizmu państwowego), wszystkie jednak polegały na mechanizmach rynkowych i własności prywatnej.
Wyjątkowe jest to, że to nie różnice lecz podobieństwa okazały się najważniejsze. Wszyscy uczestnicy konferencji w Bretton Woods zgadzali się, że chaos monetarny poprzedzający wojnę dostarczył kilku ważnych lekcji.
Doświadczenia związane z Wielkim Kryzysem były w świadomości rządzących świeże. Uczestnicy konferencji w Bretton Woods mieli nadzieje na uniknięcie sytuacji z lat 30. Rządy w latach 30. XX wieku stosowały politykę dewaluacji waluty, zwiększając konkurencyjność swoich produktów w handlu międzynarodowym, co poprawiało bilans płatniczy, nakręcając inflację w kraju, co spowodowało zmniejszenie popytu, spadek dochodu krajowego, zwiększenie bezrobocia i w konsekwencji zmniejszenie obrotów w handlu międzynarodowym.
Handel w latach 30. XX wieku był głównie ograniczony do bloków walutowych (grup państw używających tej samej waluty, np. Imperium Brytyjskie używało funta). Bloki te nie pozwalały na przepływ kapitału i inwestycji do państw w innych blokach. Mimo że ta strategia przynosiła korzyści dla budżetu w krótkim okresie, to już w średnim i długim okresie odbijała się negatywnie.
Uczestnicy konferencji w Bretton Woods popierali liberalny system, który polegałby na zasadach wolnorynkowych, z minimalną liczbą barier dla prywatnych przepływów kapitału. Mimo że mieli różne poglądy co do sposobu wprowadzenia nowego systemu, to zgadzali się że będzie to otwarty system.
[edytuj] “Bezpieczeństwo ekonomiczne”
Na podstawie doświadczenia z lat przed wojną, planiści ze Stanów Zjednoczonych wypracowali koncept bezpiecznej ekonomii - liberalnego systemu ekonomicznego, który pomoże w utrzymaniu powojennego pokoju. Jednym z tych którzy dostrzegli taką możliwość, był Cordell Hull, sekretarz stanu USA w latach 1933-1944. Hull uważał, że fundamentalnymi przyczynami II wojny światowej była dyskryminacja ekonomiczna i wojna handlowa. Dokładnie miał na myśli czynniki kontrolujące handel i kursy walutowe (porozumienia bilateralne) nazistowskich Niemiec i politykę protekcyjną w Imperium brytyjskim.
[edytuj] Kursy walutowe
Daty pokazują kiedy wprowadzono kursy
[edytuj] Funt szterling
| Data | Wartość funta w dolarach |
|---|---|
| 27 grudnia 1945 | 4,03 |
| 18 września 1949 | 2,8 |
| 17 listopada 1967 | 2,4 |
[edytuj] Frank francuski
| Data | Wartość dolara amerykańskiego we frankach |
Uwagi |
|---|---|---|
| 27 grudnia 1945 | 119,11 | 1 funt = 480 franków |
| 26 stycznia 1948 | 214,39 | 1 funt = 864 franków |
| 18 października 1948 | 263,52 | 1 funt = 1062 franków |
| 27 kwietnia 1949 | 272,21 | 1 funt= 1097 franków |
| 20 września 1949 | 350 | 1 funt = 980 franków |
| 10 sierpnia 1957 | 420 | 1 funt = 1176 franków |
| 27 grudnia 1958 | 493.71 | 1 frank = 1,8 mg złota |
| 1 stycznia 1960 | 4,9371 | 1 nowy frank = 100 starych franków |
| 10 sierpnia 1968 | 5,48 | 1 nowy frank = 162 mg złota |
[edytuj] Marka niemiecka
| Data | Wartość dolara amerykańskiego w markach |
|---|---|
| 21 czerwca 1948 | 3,33 |
| 18 września 1949 | 4,20 |
| 6 marca 1961 | 4 |
| 29 października 1969 | 3,67 |
[edytuj] Lir włoski
| Data | Wartość dolara amerykańskiego we włoskich lirach |
|---|---|
| 4 stycznia 1946 | 225 |
| 26 marca 1946 | 509 |
| 7 stycznia 1947 | 350 |
| 28 listopada 1947 | 575 |
| 18 września 1949 | 625 |
[edytuj] Jen
| Data | Wartość dolara amerykańskiego w jenach |
|---|---|
| 25 kwietnia 1949 | 360 |
[edytuj] Frank szwajcarski
| Data | Wartość dolara amerykańskiego we frankach |
Uwagi |
|---|---|---|
| 27 grudnia 1945 | 4,30521 | 1 funt = 17,35 franków szwajcarskich |
| wrzesień 1949 | 4,375 | 1 funt = 12,25 franków szwajcarskich |
[edytuj] Gulden holenderski
| Data | Wartość dolara amerykańskiego w guldenach |
|---|---|
| 27 grudnia 1945 | 2,652 |
| 20 września 1949 | 3,8 |
| 7 marca 1961 | 3,62 |
[edytuj] Frank belgijski
| Data | Wartość dolara amerykańskiego w frankach |
|---|---|
| 27 grudnia 1945 | 43,77 |
| 1946 | 43,8725 |
| 21 września 1949 | 50 |
[edytuj] Marka fińska
| Data | Wartość dolara amerykańskiego w markach fińskich |
Uwagi |
|---|---|---|
| 17 października 1945 | 136 | |
| 5 lipca 1949 | 160 | |
| 19 września 1949 | 230 | |
| 15 września 1957 | 320 | |
| 1 stycznia 1963 | 3,2 | 1 nowa marka = 100 starych marek |
| 12 października 1967 | 4,2 |
[edytuj] Drachma grecka
| Data | Wartość dolara amerykańskiego w drachmach |
|---|---|
| 1954 | 30 |
[edytuj] Korona duńska
| Data | Wartość dolara amerykańskiego w koronach |
|---|---|
| sierpień 1945 | 4,8 |
| 19 września 1949 | 6,91 |
| 21 listopada 1967 | 7,5 |
[edytuj] Peseta hiszpańska
| Data | Wartość dolara amerykańskiego w pesetach |
|---|---|
| 17 lipca 1959 | 60 |
| 20 listopada 1967 | 70 |