System wczesnego ostrzegania – Wikipedia, wolna encyklopedia
System wczesnego ostrzegania (SWO) – to system stworzony do informowania o niepożądanych zdarzeniach np. katastrofach naturalnych w czasie na tyle wczesnym, aby była możliwość działania zapobiegającego lub zmniejszającego straty, np. ewakuacji ludzi i ich dobytku. Przykładem może być powstały już system ostrzegający przed tsunami[1].
[edytuj] Systemy wczesnego ostrzegania w zarządzaniu
Finansowy system wczesnego ostrzegania – system informacyjny stosowany w procesie zarządzania przedsiębiorstwem w którym zbierane, przetwarzane i udostępniane są określone informacje przeznaczone dla kierownictwa najwyższego szczebla przedsiębiorstwa[2].
SWO daje możliwość kierownictwu szybkiego reagowania na zachodzące w otoczeniu zmiany oraz dostosowywania firmy do nowych warunków. SWO zazwyczaj budowany jest przy pomocy narzędzi Business intelligence (BI) i działa na systemie transakcyjnym (ang. Online Transaction Processing – OLTP). Przy zastosowaniu tych rozwiązań dane dotyczące zarówno wewnętrznych zmian jak i otoczenia są monitorowane w systemie ciągłym. SWO dostarczają przedsiębiorstwu informacji o zjawiskach i procesach, a także prawdopodobieństwie ich rozwoju, co umożliwia kierownictwu w miarę szybkie i elastyczne reagowanie na nadchodzące zmiany, podejmowanie działań zmieniających jego zachowanie się w środowisku oraz jego sytuację wewnętrzną i w konsekwencji lepsze przystosowanie do nowych wymagań otoczenia.
Przypisy
- ↑ Indian Ocean Tsunami Warning System up and running. UNESCOPRESS, 28 czerwca 2006 (ang.)
- ↑ System wczesnego ostrzegania, Encyklopedia zarządzania, Uniwersytet Ekonomiczny Kraków
[edytuj] Bibliografia
- Małgorzata Zaleska: Identyfikacja ryzyka upadłości przedsiębiorstwa i banku. Difin, Warszawa 2002, ISBN 83-7251-302-3.