Starszy szeregowy – Wikipedia, wolna encyklopedia
|
|
Ten artykuł lub sekcja wymaga modyfikacji na podstawie najświeższych informacji. Niektóre treści są już na pewno lub najprawdopodobniej nieaktualne. Należy artykuł zweryfikować i adekwatnie go zmienić, a następnie usunąć niniejszy szablon z kodu tego hasła. Artykuł czeka na aktualizację od lipca 2011 |
| Starszy szeregowy Wojska Lądowe |
|
| Aktualne oznaczenie stopnia | |
naramiennik |
|
kurtka nieprzemakalna |
|
| Oznaczenie stopnia 1925-39 | |
naramiennik |
|
| Oznaczenie stopnia 1919-25 | |
naramiennik |
Starszy szeregowy - najwyższy stopień w Wojsku Polskim w korpusie szeregowych. Obecnie żeby go posiadać trzeba mieć ukończone przynajmniej gimnazjum i posiadać przygotowanie zawodowe np. zasadniczą szkołę zawodową, odbytą zasadniczą służbę wojskową w pełnym wymiarze (są wyjątki zwalniające z tego obowiązku), przejść testy sprawnościowe i psychologiczne, być osobą niekaraną itd.
W założeniach, począwszy od 2010 roku wojsko ma być w pełni zawodowe, dlatego planuje się w tym korpusie zwiększenie liczby osób. Obecnie starszy szeregowy zawodowy zarabia miesięcznie 2550 zł brutto (bez dodatków).
Odpowiednikiem starszego szeregowego w innych rodzajach wojsk jest (był) stopień:
- starszy strzelec – dawniej w piechocie;
- starszy kanonier – w artylerii;
- bombardier – w artylerii;
- starszy ułan, szwoleżer i strzelec konny – w kawalerii;
- starszy strzelec pancerny – w broniach pancernych;
- starszy saper – w wojskach inżynieryjnych;
- starszy marynarz – w Marynarce Wojennej;
- starszy legionista – w Legionach Polskich.
[edytuj] W innych służbach niż wojskowe odpowiednikami są
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
|||||||||||