Starszy kapral – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Starszy kapral Wojska Lądowe |
|
| Aktualne oznaczenie stopnia | |
naramiennik |
|
kurtka nieprzemakalna |
Starszy kapral (st. kpr.) - wojskowy stopień podoficerski w polskich Wojskach Lądowych i Siłach Powietrznych, odpowiadający starszemu matowi w Marynarce Wojennej. Jego odpowiedniki znajdują się także w siłach zbrojnych innych państw.
Stopień wojskowy starszego kaprala został utworzony w Polsce w 1971 r. Od momentu powstania znajduje się w hierarchii pomiędzy kapralem, a plutonowym.
Do 2004 roku stopień starszego kaprala był przewidziany wyłącznie dla podoficerów zasadniczej służby wojskowej (również nadterminowej). Obecnie podoficer w tym stopniu jest żołnierzem zawodowym, pełniącym najczęściej służbę na stanowisku dowódcy drużyny, załogi, obsługi. Oznakami tego stopnia są trzy poziome belki.
Stopień starszego kaprala występuje również w Służbie Więziennej, Biurze Ochrony Rządu oraz Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Odpowiednikiem tego stopnia w Państwowej Straży Pożarnej jest starszy sekcyjny.
Obecnie posiada zaszeregowanie dla grupy uposażenia nr 3, a w kodzie NATO określony jest jako OR-04.
|
|||||||||||