Starszy chorąży sztabowy – Wikipedia, wolna encyklopedia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Starszy chorąży sztabowy Wojska Lądowe
Aktualne oznaczenie stopnia
naramiennik
kurtka nieprzemakalna

Starszy chorąży sztabowy (st. chor. szt.) – najwyższy podoficerski stopień wojskowy. Funkcjonuje w Wojskach Lądowych, Siłach Powietrznych, Wojskach Specjalnych. Stopień przynależy do korpusu podoficerów (do 2004 roku w osobnym korpusie chorążych). W hierarchii wojskowej stoi bezpośrednio wyżej od starszego chorążego i niżej od podporucznika. Odpowiada starszemu chorążemu sztabowemu marynarki w Marynarce Wojennej. W czasie II wojny światowej istniał tylko stopień chorąży.

[edytuj] Oznaczenie w kodzie NATO

p • d • e Stopnie wojskowe w Polsce

Oficerowie	Marszałek Polski • generał (admirał) • generał broni (admirał floty) • generał dywizji (wiceadmirał) • generał brygady (kontradmirał) • pułkownik (komandor) • podpułkownik (komandor porucznik) • major (komandor podporucznik) • kapitan (kapitan marynarki) • porucznik (porucznik marynarki) • podporucznik (podporucznik marynarki)

Podoficerowie	starszy chorąży sztabowy (starszy chorąży sztabowy marynarki) • starszy chorąży (starszy chorąży marynarki) • chorąży (chorąży marynarki) • młodszy chorąży (młodszy chorąży marynarki) • starszy sierżant (starszy bosman) • sierżant (bosman) • plutonowy (bosmanmat) • starszy kapral (starszy mat) • kapral (mat)

Szeregowi	starszy szeregowy (starszy marynarz) • szeregowy (marynarz)