Ten artykuł od 2012-02 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach.

Grób Stanisława Wrońskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Stanisław Wroński (ur. 17 czerwca 1916 w Sielcach w pow. Jędrzejów, zm. 13 listopada 2003 w Warszawie) – historyk, działacz komunistyczny i państwowy w okresie PRL.

[edytuj] Życiorys

Ukończył studia w Szkole Partyjnej przy KC PZPR (1951), w Instytucie Nauk Społecznych przy KC PZPR (1953) oraz na UW (1957). Od 1944 członek PPR, następnie członek PZPR.

W latach 30. działacz ruchu młodzieży komunistycznej, podczas II wojny światowej uczestnik ruchu oporu na terenie Polski, Białorusi, Ukrainy i Słowacji (Brygada Partyzancka im. A. Newskiego, którą dowodził Wiktor Karasiow – jednostka frontowa NKWD). W latach 1946–1949 sekretarz generalny Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej (TPPR). W latach 1951–1956 był wykładowcą w Szkole Partyjnej przy KC PZPR i w Instytucie Nauk Społecznych przy KC PZPR. W latach 1957–1963 pracownik naukowy PAN oraz Wojskowego Instytutu Historycznego. W latach 1963–1971 prezes i redaktor naczelny Spółdzielni Wydawniczej "Książka i Wiedza".

W latach 1964–1968 zastępca członka Komitetu Centralnego PZPR, w latach 1968–1980 członek KC. W latach 1971–1974 minister kultury i sztuki, w 1974 minister bez teki (od lutego do czerwca). W latach 1974–1987 redaktor naczelny pisma "Nowe Drogi". W latach 1974–1985 członek Rady Państwa. W latach 1969–1985 poseł na Sejm PRL V, VI, VII i VIII kadencji.

W latach 1972–1980 prezes Zarządu Głównego Związku Bojowników o Wolność i Demokrację, od 1974 członek Prezydium ZG, a w latach 1980–1987 przewodniczący Zarządu Głównego Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. Od 1987 przedstawiciel PZPR w redakcji miesięcznika "Problemy Pokoju i Socjalizmu" (w Pradze).

Odznaczony Orderem Budowniczych Polski Ludowej.

Został pochowany na Cmentarz Wojskowy na Powązkach w Warszawie (kwatera D 4 rz. 1 m. 1/2).

p • d • e Piąty rząd Józefa Cyrankiewicza W dniu zaprzysiężenia Józef Cyrankiewicz • Piotr Jaroszewicz • Stanisław Majewski • Marian Olewiński • Eugeniusz Szyr • Zdzisław Tomal • Janusz Burakiewicz • Zdzisław Drozd p.o. • Roman Gesing • Andrzej Giersz • Stanisław Gucwa • Janusz Hrynkiewicz • Henryk Jabłoński • Mieczysław Jagielski • Wojciech Jaruzelski • Stefan Jędrychowski • Jan Kaczmarek • Franciszek Kaim • Jan Karol Kostrzewski • Edward Kowalczyk • Michał Krukowski • Józef Kulesza • Tadeusz Kunicki • Włodzimierz Lechowicz • Piotr Lewiński • Jan Mitręga • Lucjan Motyka • Antoni Radliński • Edward Sznajder • Jerzy Szopa • Kazimierz Świtała • Józef Trendota • Stanisław Walczak Późniejsi członkowie rządu Włodzimierz Berutowicz • Alojzy Karkoszka • Stanisław Kociołek • Emil Kołodziej • Wincenty Kraśko • Jerzy Kusiak • Włodzimierz Lejczak • Wiesław Ociepka • Józef Okuniewski • Jerzy Olszewski • Kazimierz Olszewski • Stefan Olszowski • Jerzy Popko • Franciszek Szlachcic • Witold Trąmpczyński p.o. • Czesław Wiśniewski p.o. • Stanisław Wroński • Tadeusz Wrzaszczyk • Mieczysław Zajfryd • Edward Zawada

p • d • e Pierwszy rząd Piotra Jaroszewicza W dniu zaprzysiężenia Piotr Jaroszewicz • Mieczysław Jagielski • Franciszek Kaim • Jan Mitręga • Kazimierz Olszewski • Józef Tejchma • Zdzisław Tomal • Włodzimierz Berutowicz • Wojciech Jaruzelski • Stefan Jędrychowski • Jan Kaczmarek • Alojzy Karkoszka • Wincenty Kawalec • Emil Kołodziej • Edward Kowalczyk • Jerzy Kuberski • Tadeusz Kunicki • Jerzy Kusiak • Włodzimierz Lejczak • Wiesław Ociepka • Józef Okuniewski • Tadeusz Olechowski • Jerzy Olszewski • Stefan Olszowski • Jerzy Popko • Edward Sznajder • Jerzy Szopa • Marian Śliwiński • Stanisław Wroński • Tadeusz Wrzaszczyk • Mieczysław Zajfryd Późniejsi członkowie rządu Kazimierz Barcikowski • Tadeusz Bejm • Jerzy Gawrysiak • Adam Glazur • Mieczysław Grudzień • Sylwester Kaliski • Kazimierz Kąkol • Henryk Kisiel • Aleksander Kopeć • Stanisław Kowalczyk • Jan Kulpiński • Tadeusz Pyka • Tadeusz Rudolf • Tadeusz Skwirzyński • Maciej Wirowski

p • d • e Ministrowie kultury i sztuki Polski Ludowej Wincenty Rzymowski • Edmund Zalewski • Władysław Kowalski • Stefan Dybowski • Włodzimierz Sokorski • Karol Kuryluk • Kazimierz Rusinek (kierownik) • Tadeusz Galiński • Lucjan Motyka • Czesław Wiśniewski (kierownik) • Stanisław Wroński • Józef Tejchma • Janusz Wilhelmi (kierownik) • Jan Mietkowski • Zygmunt Najdowski • Józef Tejchma • Kazimierz Żygulski • Aleksander Krawczuk