Stanisław Chodecki z Chodcza – Wikipedia, wolna encyklopedia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Stanisław Chodecki z Chodcza herbu Ogończyk, (?-1529) – hetman polny koronny w latach 1492-1499 i 1501-1505[1], marszałek wielki koronny.

Był dowódcą wojsk ziemskich na Rusi w 1492 i na Podolu w 1494. Był dowódcą obrony potocznej[2].

Po 1493 został kasztelanem lwowskim. Brał udział w wyprawie mołdawskiej króla Jana Olbrachta. W 1498 bronił linii Sanu przed Tatarami. 13 kwietnia 1501 mianowany został starostą lwowskim i starostą generalnym Rusi.

W 1506 rozgromił Mołdawian pod Chocimiem. W tymże roku został marszałkiem wielkim koronnym, organizując obrady sejmu elekcyjnego. W 1509 bronił Kamieńca Podolskiego i Halicza przed wojskami mołdawskimi. Brał udział w rokowaniach o pokój z Mołdawią w Kamieńcu w 1510. W 1512 odniósł świetne zwycięstwo nad Tatarami w bitwie pod Wiśniowcem. Od czasu zjazdu wiedeńskiego 1515 stał się stronnikiem Habsburgów. W 1518 kierował uroczystą koronacją królowej Bony. W tym roku poniósł druzgocącą klęskę w bitwie pod Sokalem. W czasie wojny pruskiej w 1520 przyprowadził do Wielkopolski posiłki ruskie.

Przypisy

  1. Poczet hetmanów Rzeczypospolitej. Hetmani koronni pod redakcją Mirosława Nagielskiego, Warszawa 2005, s. 391.
  2. Zdzisław Spieralski i inni, Zarys dziejów wojskowości. s. 300

[edytuj] Bibliografia

  • Andrzej Grabski, Zdzisław Spieralski i inni, Zarys dziejów wojskowości polskiej do roku 1864 T. 1. Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej. Warszawa 1966.

[edytuj] Literatura dodatkowa