Specjalistyczne Uzbrojone Formacje Ochronne – Wikipedia, wolna encyklopedia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Specjalistyczne Uzbrojone Formacje Ochronne (SUFO) - wewnętrzne służby ochrony, które są tworzone na podstawie ustawy o ochronie osób i mienia z 1997 r.

SUFO tworzone są jako prywatne firmy przez osoby, które uzyskały koncesje na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia, posiadają pozwolenie na broń na okaziciela, wydane na podstawie odrębnych przepisów.

Podstawowym zadaniem SUFO jest ochrona osób i mienia (ochrona obiektów, konwojowanie). Zadanie te realizują pracownicy ochrony posiadający licencję (1 lub 2 stopnia). SUFO w zakresie ochrony osób i mienia ma obowiązek współpracy z Policją, jednostkami ochrony przeciwpożarowej, obrony cywilnej i strażami miejskimi.

Pracownicy SUFO mają prawo do:

- legitymowania, kontroli osobistej oraz zatrzymania osób,

- stosowanie siły fizycznej jako środka przymusu bezpośredniego,

- stosowanie środków przymusu bezpośredniego takich jak pałka, kajdanki, gaz odwadniająco paraliżujący, paralizator itp.,

- użycia broni palnej ostrej.

Uprawnienia reguluje Ustawa o Ochronie Osób i Mienia, art. 36, 37 i 38 mówiący o Uprawnieniach Pracownika Ochrony (licencjonowanego) w granicach i poza granicami chronionych obiektów i obszarów. Są tam również zamieszczone Środki Przymusu Bezpośredniego jakich może używać, gdzie, kiedy i w jakim stopniu, oraz wszystkie przypadki użycia broni palnej bojowej/ostrej,

Nadzór nad działalnością specjalistycznych uzbrojonych formacji ochronnych sprawuje Komendant Główny Policji