Specjalistyczne Uzbrojone Formacje Ochronne – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Ten artykuł od 2012-04 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. Adnotacja: jakiś tekst mówiący, co uźródłowić (opcjonalne). |
Specjalistyczne Uzbrojone Formacje Ochronne (SUFO) - wewnętrzne służby ochrony, które są tworzone na podstawie ustawy o ochronie osób i mienia z 1997 r.
SUFO tworzone są jako prywatne firmy przez osoby, które uzyskały koncesje na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia, posiadają pozwolenie na broń na okaziciela, wydane na podstawie odrębnych przepisów.
Podstawowym zadaniem SUFO jest ochrona osób i mienia (ochrona obiektów, konwojowanie). Zadanie te realizują pracownicy ochrony posiadający licencję (1 lub 2 stopnia). SUFO w zakresie ochrony osób i mienia ma obowiązek współpracy z Policją, jednostkami ochrony przeciwpożarowej, obrony cywilnej i strażami miejskimi.
Pracownicy SUFO mają prawo do:
- legitymowania, kontroli osobistej oraz zatrzymania osób,
- stosowanie siły fizycznej jako środka przymusu bezpośredniego,
- stosowanie środków przymusu bezpośredniego takich jak pałka, kajdanki, gaz odwadniająco paraliżujący, paralizator itp.,
- użycia broni palnej ostrej.
Uprawnienia reguluje Ustawa o Ochronie Osób i Mienia, art. 36, 37 i 38 mówiący o Uprawnieniach Pracownika Ochrony (licencjonowanego) w granicach i poza granicami chronionych obiektów i obszarów. Są tam również zamieszczone Środki Przymusu Bezpośredniego jakich może używać, gdzie, kiedy i w jakim stopniu, oraz wszystkie przypadki użycia broni palnej bojowej/ostrej,
Nadzór nad działalnością specjalistycznych uzbrojonych formacji ochronnych sprawuje Komendant Główny Policji