Sebastian Sobieski
Sebastian Sobieski jako chorąży nadworny koronny na Rolce sztokholmskiej
Janina
Data urodzenia	ok. 1552
Data śmierci	9 października 1614
Rodzina	Sobiescy
Rodzice	Jan Sobieski Katarzyna Gdeszyńska
Małżeństwo	Anna Zebrzydowska
Dzieci	Tomasz Sobieski Stefan Sobieski Zofia Konstancja Sobieska

Sebastian Sobieski (ur. ok. 1552, zm. 9 października 1614) – chorąży nadworny koronny od 1596, starosta rosicki i bohusławski, syn Jana Sobieskiego i Katarzyny Gdeszyńskiej, brat wojewody lubelskiego Marka Sobieskiego.

[edytuj] Życiorys

W 1576 przybył na dwór króla polskiego Stefana Batorego. W kolejnej wolnej elekcji stanął po stronie królewicza szwedzkiego Zygmunta. Prawdopodobnie dał temu wyraz, broniąc Krakowa przed zwolennikami Maksymiliana Habsburga i walcząc w bitwie pod Byczyną w 1588. W latach 1593–1594 i 1598 uczestniczył w podróżach Zygmunta III Wazy do Szwecji. Od 1596 był chorążym nadwornym koronnym, w latach 1602, 1609 i 1613 sprawował mandat na sejm walny. Poparł króla w czasie rokoszu sandomierskiego, będąc inicjatorem zjazdu regalistycznego w Lublinie w czerwcu 1607, a także walcząc na czele prywatnego pocztu w bitwie z rokoszanami pod Guzowem. W latach 1609–1611 brał udział w wyprawie na Smoleńsk, zakończonej jego zdobyciem.

Żoną Sebastiana Sobieskiego była Anna z Więchocka Zebrzydowska. Z małżeństwa z nią pochodziło troje dzieci:

• Tomasz – zmarły młodo i bezpotomnie,
• Stefan (zm. 1660) – jezuita,
• Zofia Konstancja – żona starosty mirachowskiego Zygmunta Szczepańskiego.

[edytuj] Epitafium

Przy wejściu do kościoła pobernardyńskiego na ul. Klasztornej w Tykocinie umieszczone jest dwupłytowe epitafium Sebastiana Sobieskiego^[1].

Na pierwszej z płyt znajduje się napis:

Sebastianowi Sobieskiemu, chorążemu koronnemu, Bogusławskiemu i rosickiemu staroście, którego jeśli znałeś pomodliwszy się odejdź, jeśli nie znałeś posłuchaj: pierwszą młodość u króla Stefana strawił, pozostały wiek Zygmuntowi III w pokoju i wojnie poświęcił. Zmarł w roku 1614 dnia 9 października.

na drugiej:

Tak wielki mąż dla obydwu władców wśród niewielu miły, cnotą do naśladowania dzieciom, fortunę lepszą ku pragnieniu zostawił, godzien dłuższego życia, gdyby cnota godniejszą nie była nieba. Tam nagrodę, tu sławę tylko ma. Anna Zebrzydowska, małżonka P.M.

Przypisy

[edytuj] Bibliografia

• Korzon T., Dola i niedola Jana Sobieskiego 1629–1674, t. I, Wydawnictwo Akademii Umiejętności, Kraków 1898, tabl. VIII (Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa 307/307).
• Nagórski W., Maroszek J., Tykocin. Miasto królewskie, AZ Media, Tykocin 2004, ISBN 8391364798, s. 77–81.
• Podhorodecki L., Sobiescy herbu Janina, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, Warszawa 1981, ISBN 83-205-3234-5, s. 13.
• Sobieski Sebastian h. Janina (ok. 1552–1615), wilanow-palac.art.pl [dostęp 2010-01-01].