Sahryń – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Sahryń | |
| Państwo | |
| Województwo | lubelskie |
| Powiat | hrubieszowski |
| Gmina | Werbkowice |
| Strefa numeracyjna | (+48) 84 |
| Tablice rejestracyjne | LHR |
| Na mapach: | |
Sahryń – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie hrubieszowskim, w gminie Werbkowice. Leży przy drodze nr 850.
W czasie II wojny światowej we wsi znajdował się posterunek Ukraińskiej Policji Pomocniczej. Na początku 1944 r. Sahryń został przekształcony w obóz warowny w którym stacjonowała bojówka Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów (OUN). Pod koniec lutego w dowództwie AK zapadła decyzja o zorganizowaniu linii samoobrony przeciwukraińskiej i przygotowano partyzancką ofensywę przeciwko Ukraińcom. W dniu 10 marca 1944 roku wieś stała się obiektem ataku polskiego podziemia, w trakcie którego rozbito posterunek ukraińskiej policji[1] [2], wspieranej przez bojówki ukraińskich nacjonalistów[3][4][5]
Już po wydarzeniach w Sahryniu Ukraińcy zabili siostrę zakonną Longinę Trudzińską[6] (33 lata) ze Zgromadzeniu Sióstr Służebniczek NMP NP wraz z siedmiorgiem dzieci w wieku od 10 do 12 lat z sierocińca w Turkowicach. 15 maja 1944 roku ośmiu chłopców razem z opiekunką wyruszyło po prowiant. W drodze powrotnej z Werbkowic zauważyli, że płonie kościół w Malicach. Podczas ratowania wyposażenia świątyni, zostali zatrzymani przez Ukraińców. Noc spędzili na przesłuchaniach w komisariacie w Sahryniu (jednego chłopca wypuszczono), a nazajutrz 16 maja zostali wywiezieni do lasu i rozstrzelani. Dopiero w 1975 roku udało się odnaleźć miejsce ich pochówku i dokonano ekshumacji. Zamordowaną zakonnicę i dzieci upamiętnia tablica w kościele w Sahryniu i dzwon kościoła w Malicach oraz symboliczny krzyż w miejscu zbrodni[7].
W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.
Przypisy
- ↑ 'Oddziałowa Komisja IPN w Lublinie'
- ↑ 'Do pojednania polsko-ukraińskiego jeszcze daleko'
- ↑ (opis karty nr.19) prof. Józef Wysocki: "Uwagi Do „TEKI EDUKACYJNE IPN. - STOSUNKI POLSKO-UKRAIŃSKIE 1939-1945”
- ↑ Ewa Siemaszko: "Wołyń i Sahryń". Rzeczpospolita
- ↑ ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski: "Sahryń nie był ludobójstwem"
- ↑ S. Longina Trudzińska - sylwetka
- ↑ Marek M. Urbaniak FSC: Orędowniczka pojednania, Niedziela. Edycja lubelska 21/2006
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Sahryń w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom X (Rukszenice – Sochaczew) z 1889 r.
|
|||||