Pułkownik – Wikipedia, wolna encyklopedia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy stopnia oficerskiego. Zobacz też: półkownik.
Pułkownik
Wojska Lądowe
Aktualne oznaczenie stopnia
naramiennik
naramiennik
kurtka nieprzemakalna
kurtka nieprzemakalna
Oznaczenie stopnia – przedwojenny
naramiennik
naramiennik

Pułkownik – stopień oficerski w armii. W WP jest to najwyższy stopień korpusu oficerów starszych, natomiast w okresie międzywojennym – korpusu oficerów sztabowych. W większości armii po stopniu pułkownika (ang. i fr.colonel, niem. Oberst, ros. полковник) są już stopnie generalskie.

[edytuj] Znaczenie historyczne

Pułkownik – w wojsku polskim w XVII w. dowódca pułku będący jednocześnie rotmistrzem podstawowej chorągwi wchodzącej w skład jego pułku. Począwszy od 2 połowy XVII w. mianem pułkownika określa się również porucznika chorągwi pułkownikowskiej, który często faktycznie dowodził pułkiem. W wojsku polskim cudzoziemskiego autoramentu odpowiednikiem pułkownika był oberszter (od XVIII w. zwany już pułkownikiem). W XVII–XVIII w. potocznie "pułkownikami" nazywano zbiorowość dowódców wojskowych i starszych oficerów, niezależnie od rzeczywistego stopnia i funkcji, a wchodzących w skład rady wojennej hetmana czy regimentarza[potrzebne źródło].

[edytuj] Znaczenie współczesne

Obecnie w Wojsku Polskim oficerowie w stopniu pułkownika pełnią najczęściej służbę na stanowiskach: dowódcy pułku i niektórych brygad, szefów oddziałów sztabów różnych szczebli.

Stopień pułkownika występuje również w Straży Granicznej, Służbie Więziennej, Biurze Ochrony Rządu oraz Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Odpowiednikiem tego stopnia w Państwowej Straży Pożarnej jest starszy brygadier, a w policji inspektor.

Oznaczeniem stopnia w Wojsku Polskim są dwie belki i trzy gwiazdki. W Marynarce Wojennej odpowiada mu stopień komandora.

  • Serbia: Pukovnik
  • Korea Południowa: Taeryong
  • Korea Północna: Sangjwa
  • Niemcy, Austria, Szwajcaria: Oberst
  • Bułgara i Rosja: Połkownik (Полковник)
  • Ukraina: Połkownyk (Полковник)
  • Gruzja: Polkovniki (პოლკოვნიკი)
  • Finlandia: Eversti
  • Słowenia: Polkovnik
  • Czechy: Plukovník
  • Izrael: Aluf Mishneh
  • Japonia: Taisa
  • Włochy: Colonnello
  • Grecja: Syntagmatarkhis
  • Turcja: Albay
  • Węgry: Ezredes
  • Armenia: Gndapet (գնդապետ)
  • Brazylia i Portugalia: Coronel
  • Chiny: 上校 (shang xiao)
  • Szwecja: Överste
  • Norwegia: Oberst
  • Dania: Oberst
  • Afganistan: Dagarwal
  • USA, Francja: Colonel
  • Mongolia: Хурандаа
  • Kraje arabskie: Aqid (عقيد)
  • Iran: Sarhang (سرهنگ)
WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło pułkownik w Wikisłowniku