Prawo geologiczne i górnicze – Wikipedia, wolna encyklopedia
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Ustawa z dnia 9 czerwca 2011 Prawo geologiczne i górnicze |
|
| Data wydania | 9 czerwa 2011 |
| Miejsce publikacji |  Polska, Dz. U. z 2011 r. Nr 163, poz. 981 |
| Data wejścia w życie | 1 stycznia 2012 |
| Rodzaj aktu | ustawa |
| Przedmiot regulacji | prawo geologiczne i górnicze |
| Status | obowiązujący |
| Przeczytaj: Ważne zastrzeżenia! | |
Prawo geologiczne i górnicze – gałąź prawa z pogranicza zagadnień prawa cywilnego jak i administracyjnego, regulująca kwestie własności kopalin, organizacji i nadzoru prac górniczych i geologicznych a także odpowiedzialności za szkody wywołane przez ruch zakładu górniczego.
Spis treści |
[edytuj] Prawo górnicze i geologiczne w Polsce
W Polsce podstawowym aktem prawnym normującym tę dziedzinę jest ustawa "Prawo geologiczne i górnicze"[1]. Określa ona:
- zasady wykonywania prac geologicznych,
- zasady wydobywania kopalin ze złóż,
- zasady podziemnego bezzbiornikowego magazynowania substancji,
- zasady podziemnego składowania odpadów,
- wymagania w zakresie ochrony złóż kopalin, wód podziemnych oraz innych elementów środowiska
Poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin objętych własnością górniczą, wydobywanie kopalin, podziemne bezzbiornikowe magazynowanie substancji oraz podziemne składowanie odpadów wymaga uzyskania koncesji.
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Ustawa z dnia 9 czerwca 2011 r. — Prawo geologiczne i górnicze. Dz. U. z 2011 r. Nr 163, poz. 981.
[edytuj] Bibliografia
- A. Lipiński, R. Mikosz - Ustawa Prawo geologiczne i górnicze. Komentarz, Warszawa 2003
- H. Schwarz - Prawo geologiczne i górnicze. Komentarz. Tom I. Art. 1-103, Wrocław 2012