Pisarz wyroków – Wikipedia, wolna encyklopedia
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Pisarz wyroków – określenie pisarza wielkiego (łac. notarius magnus) jako urzędnika sądu asesorskiego, gdzie zasiadał z głosem stanowczym, a ponadto był odpowiedzialny za przygotowanie sentencji wyroków.