Pisarz grodzki – Wikipedia, wolna encyklopedia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Pisarz grodzki (łac. scriba) – urzędnik wchodzący w skład personelu sądu grodzkiego, obok starosty (zastępowanego niekiedy przez podstarościego), sędziego grodzkiego. Do obowiązków jego należało dokonywanie wpisów do ksiąg grodzkich.

W hierarchii urzędów ziemskich w Wielkim Księstwie Litewskim urząd pisarza grodzkiego znajdował się na 13 miejscu w hierarchii, a w Koronie występował poza hierarchią. Z wyjątkiem Mazowsza urząd ten nie mógł być sprawowany jednocześnie z funkcją pisarza ziemskiego. Jego zastępcą i pomocnikiem (jak w przypadku wszystkich pisarzy) był podpisek. Pisarz grodzki nie musiał być szlachcicem, mógł być mieszczaninem. Tam gdzie nie istniały sądy bartne pisarz grodzki wchodził w skład sądu starosty królewskiego, orzekającego w sprawach w obrębie jurysdykcji bartnej.