Piotr Kmita z Wiśnicza – Wikipedia, wolna encyklopedia
Piotr Kmita z Wiśnicza herbu Szreniawa (ur. 1442, zm. 1505) – wojewoda krakowski w latach 1501-1505, marszałek wielki koronny od 1494 roku, kasztelan sandomierski od 1499 roku, starosta spiski w 1478 roku, starosta sądecki w latach 1501-1505.[1]
Jego ojcem był Jan Kmita (zm. 1458/60) kasztelan przemyski i lwowski a jego braćmi byli Andrzej Kmita (zm. 1493/1494) starosta bełski i biecki i Stanisław Kmita (ok. 1450-1511) wojewoda bełski i ruski. Ożenił się z córką Przecława z Dmosic (zm. 1474), starosty spiskiego.
W 1471 jako dworzanin królewski odprowadzał króla czeskiego Władysława Jagiellończyka do Pragi. W 1478 roku otrzymał w zarząd starostwo spiskie. Brał udział w wielu misjach dyplomatycznych, zleconych mu przez króla Jana Olbrachta. Posiadał 33 wsie w Małopolsce.
[edytuj] Rodzina
- bratanek: Piotr Kmita Sobieński (1477-1553) wojewoda krakowski
- stryj: Dobiesław Kmita (zm. 1478) wojewoda lubelski i sandomierski
- pradziadowie:
- Piotr Kmita (zm. 1409) wojewoda krakowski
- Mikołaj z Michałowa i Kurozwęk (ok. 1370-1438) wojewoda sandomierski, starosta i kasztelan krakowski
- prapradziad: Krzesław Kurozwęcki (zm. 1392) kasztelan sądecki, sandomierski, starosta łucki.
[edytuj] Bibliografia
- Joanna Olkiewicz, Polscy medyceusze, wyd. LSW, 1985.
Przypisy
- ↑ Urzędnicy województwa krakowskiego XVI-XVIII wieku. Spisy. Oprac. Stanisław Cynarski i Alicja Falniowska-Gradowska. Kórnik 1990, s. 97, 231.
