Hetman Pawło Skoropadski 1918

Pawło Skoropadski (ukr.: Павло Скоропадський ur. 15 maja 1873 w Wiesbaden, zm. 26 kwietnia 1945 w Metten) - ukraiński polityk і wojskowy.

Służył w armii carskiej , uczestniczył w wojnie rosyjsko-japońskiej 1904-1905. W 1906 otrzymał stopień pułkownika, w 1912 generała-majora, w 1916 generała-lejtnanta. Adiutant generalny Mikołaja II w 1905.

W czasie I wojny światowej dowodził m.in. 1 kawaleryjską dywizją gwardii i 34 korpusem armijnym Armii Imperium Rosyjskiego. 29 kwietnia 1918 z poparciem armii niemieckiej, okupującej Ukrainę od traktatu brzeskiego, przejął władzę w Ukraińskiej Republice Ludowej i obwołał się hetmanem. Nastąpiło to w konsekwencji porozumienia Skoropadskiego z gen. Wilhelmem Groenerem, wówczas szefem marszałka von Eichhorna, dowódcy wojsk okupacyjnych na Ukrainie^[1]. URL zmieniła nazwę na Hetmanat (Państwo Ukraińskie), które pozostawało pod protektoratem wojsk niemieckich i austro-węgierskich, jednocześnie osłaniających kraj od agresji ze strony Rosji Sowieckiej i inwazji Armii Czerwonej. Władzę hetmańską sprawował do 14 grudnia 1918, mianując kilka gabinetów ministerialnych opartych o środowiska konserwatywne.

Po klęsce Państw Centralnych w I wojnie światowej, zawieszeniu broni na froncie zachodnim (11 listopada 1918 r.) i - w konsekwencji jego warunków - rozpoczęciu wycofywania wojsk niemieckich tzw. Ober-Ostu ze wschodu, Skoropadski (znany dotychczas z poglądów monarchistycznych) zmienił swoją taktykę i wypowiedział się za natychmiastowym zjednoczeniem Ukrainy z państwem rosyjskim^[2]. W późniejszych dniach został obalony przez Symona Petlurę z pomocą korpusu Strzelców Siczowych w grudniu 1918. Wyjechał z Kijowa w przebraniu wraz z wycofującymi się Niemcami.

Przebywał następnie na emigracji w Niemczech, w Berlinie. Zmarł w Bawarii w wyniku ran odniesionych podczas bombardowania.

Przypisy

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Encyclopedia of Ukraine

[edytuj] Bibliografia, literatura, linki

• Jan Jacek Bruski, Petlurowcy, Kraków 2004, Wyd. Arcana , ISBN 83-86225-03-3
• Henryk Józewski, Zamiast pamiętnika, Zeszyty Historyczne, z. 59,60,63, Paryż 1982-1983
• Karol Wędziagolski, Pamiętniki: wojna i rewolucja, kontrrewolucja, bolszewicki przewrót, warszawski epilog , wyd. I krajowe, Warszawa 2007, Wydawnictwo Iskry, ISBN 978-83-244-0036-2 .

p • d • e Prezydenci Ukrainy Zachodnioukraińska Republika Ludowa 1918–1919 Jewhen Petruszewycz Ukraińska Republika Ludowa i Hetmanat 1917–1921 (na emigracji 1921–1992) Mychajło Hruszewski • Pawło Skoropadski • Wołodymyr Wynnyczenko • Symon Petlura • Andrij Liwicki • Stepan Wytwycki • Mykoła Liwicki • Mykoła Pławiuk Ukraina od 1991 Leonid Krawczuk • Leonid Kuczma • Wiktor Juszczenko • Wiktor Janukowicz