Most Kierbedzia – Wikipedia, wolna encyklopedia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Most Kierbedzia do 1945 roku
Most Kierbedzia do 1945 roku
Most Kierbedzia od strony Pragi ok. 1900
Miejscowość Warszawa
Podstawowe dane
Przeszkoda Wisła
Długość 475 m
Szerokość:
- całkowita
- jezdni
- chodników

17,5 m
10,5 m
2x3,5 m
Liczba torów tramwajowych 2
Liczba przęseł 6
Zbudowano 1859 - 1864
Zburzono 13 września 1944
Odbudowano tak - zmieniając konstrukcję
Projektant Stanisław Kierbedź
Most Śląsko-Dąbrowski po 1945 roku
Poprzednie nazwy Most Kierbedzia
Przeszkoda Wisła
Długość ok. 500 m
Liczba torów tramwajowych 2
Odbudowano 21 lipca 1949
Commons-logo.svg Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Most Kierbedzia – pierwszy warszawski stalowy most na Wiśle. Zbudowano go w latach 1859-64. Most miał sześć przęseł i długość ok. 500 m.

W pierwszych planach miał być mostem kolejowym łączącym dworzec Petersburski (obecnie Wileński) z dworcem Wiedeńskim (w miejscu dzisiejszej podziemnej stacji ruchu lokalnego Warszawa Śródmieście i wejść do stacji metra Centrum). Zaniechano jednak prowadzenia kolei przez centrum Warszawy i most ten ukończono wyłącznie jako drogowy (z torami dla tramwajów konnych)[1]. Most kolejowy zbudowano kilka lat później, na północ od mostu Kierbedzia, przy warszawskiej Cytadeli.

Piaskarze - obraz Aleksandra Gierymskiego przedstawiający wybrzeże Wisły z mostem Kierbedzia ok. 1880
Most Kierbedzia w czasie Drugiej Wojny Światowej

Mimo iż Most Kierbedzia był pierwszym stałym mostem od czasów Zygmunta Augusta, a budowę mostu stałego uchwalił jeszcze Sejm Czteroletni, ówczesna prasa nie wspomina, nawet w krótkich notatkach, o budowie i postępie prac. Przyczyną było to iż most kończono w 1864 roku, w którym upadło Powstanie styczniowe. Dwa miesiące przed zakończeniem budowy na stokach Cytadeli stracono członków Rządu Narodowego, a na dodatek głównym budowniczym był Polak z wysokim rosyjskim stopniem generalskim.

Most został otwarty osobiście przez hrabiego Berga odpowiedzialnego za bezwzględne stłumienie Powstania styczniowego.

W czasie zaborów most nosił oficjalną nazwę mostu Aleksandryjskiego (od cara Aleksandra II). Potocznie nazywany był jednak mostem Kierbedzia (od nazwiska projektanta i budowniczego Stanisława Kierbedzia). Z placu Zamkowego prowadziła doń ulica Nowy Zjazd, schodząca z placu Zamkowego wiaduktem Pancera, a później nasypem ziemnym. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości ta druga nazwa (Most Kierbedzia) stała się nazwą oficjalną.

5 sierpnia 1915 około 6 rano wycofujące się z Warszawy wojska rosyjskie wysadziły dwa środkowe przęsła, nie uszkadzając filarów. Most został odbudowany w 1916. Został ponownie zniszczony 13 września 1944 przez wojska niemieckie.

Po wojnie na ocalałych filarach zbudowano nowy most, który został nazwany mostem Śląsko-Dąbrowskim i stał się po rozbiórce wiaduktu Pancera częścią Trasy W-Z.

We wrześniu 2011 na zlecenie Zakładu Mostów z Instytutu Badawczego Dróg i Mostów znaleziono i wydobyto z Wisły 6-metrowy fragment kratownicy mostu Kierbedzia, który po pracach konserwacyjnych ma być publicznie eksponowany[2].

[edytuj] Most w filmie

W szóstym odcinku serialu "Czterej pancerni i pies" pt. "Most" bohaterowie dojeżdżają do mostu Kierbedzia od strony Pragi. Rolę tę zagrał most w Toruniu, o podobnej konstrukcji, z torowiskiem tramwajowym. Także toruński most "wystąpił" jako most Kierbedzia w filmie "Zamach" w reż. Jerzego Passendorfera z 1958 roku.

Przypisy

  1. Lech Królikowski: Twierdza Warszawa. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 2002, s. 32. ISBN 83-11-09356-3. 
  2. Jakub Chełmiński. Słynny most odnaleziony! Wyciągnęli fragment z Wisły. „gazeta.pl Warszawa”, 2011-09-19.