Mirosław Sekuła – Wikipedia, wolna encyklopedia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Mirosław Sekuła
Data i miejsce urodzenia	20 czerwca 1955 Strzelce Opolskie
Prezes Najwyższej Izby Kontroli
Okres urzędowania	od 20 lipca 2001 do 22 sierpnia 2007
Poprzednik	Janusz Wojciechowski
Następca	Jacek Jezierski
Poseł VI kadencji Sejmu
Przynależność polityczna	Platforma Obywatelska
Okres urzędowania	od 5 listopada 2007 do 7 listopada 2011
Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Mirosław Sekuła (ur. 20 czerwca 1955 w Strzelcach Opolskich) – polski polityk, poseł III i VI kadencji, samorządowiec, były prezes NIK, od 2011 wiceminister finansów.

[edytuj] Życiorys

W 1980 ukończył studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Śląskiej w Gliwicach. W latach 1980–1984 pracował w Instytucie Chemicznej Przeróbki Węgla w Zabrzu, najpierw jako asystent, później członek Rady Naukowej. W 1990 został wybrany do rady miejskiej Zabrza, w której zajmował stanowisko jej wiceprzewodniczącego. W latach 1994–1998 pełnił funkcję wiceprezydenta Zabrza.

Od 20 października 1997 do 20 lipca 2001 sprawował mandat posła na Sejm z listy AWS. Od grudnia 1999 przewodniczył Komisji Finansów Publicznych, był też członkiem Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej. Pełnił nadto funkcję radnego sejmiku śląskiego I kadencji.

6 lipca 2001 Sejm powołał go na stanowisko Prezesa Najwyższej Izby Kontroli. Po wyrażeniu zgody przez Senat w dniu 20 lipca 2001, Mirosław Sekuła objął stanowisko prezesa NIK. Urzędowanie zakończył 22 sierpnia 2007.

W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz drugi uzyskał mandat poselski. Kandydując w okręgu gliwickim z listy Platformy Obywatelskiej, otrzymał 22 261 głosów. Od 15 listopada 2007 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Komisji ds. Kontroli Państwowej, od 11 stycznia 2008 do 20 stycznia 2009 był wiceprzewodniczącym Komisji Nadzwyczajnej "Przyjazne Państwo" do spraw związanych z ograniczaniem biurokracji, a następnie (do 21 października 2009) jej przewodniczącym. 21 października 2009 wybrany na wiceprzewodniczącego Klubu Parlamentarnego Platformy Obywatelskiej (funkcję tę pełnił do 5 sierpnia 2010). 6 listopada 2009 został przewodniczącym sejmowej komisji śledczej ds. zbadania nielegalnych nacisków na kształt ustawy o grach i zakładach wzajemnych^[1]. W wyborach samorządowych 21 listopada 2010 ubiegał się o stanowisko prezydenta Zabrza, uzyskując 6314 głosów, tj. 13,54%^[2]. Nie kandydował w wyborach parlamentarnych w 2011.

21 grudnia 2011 premier Donald Tusk powołał go na stanowiska podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów i głównego rzecznika dyscypliny finansów publicznych^[3].