Mate Parlov – Wikipedia, wolna encyklopedia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Mate Parlov
Mate Parlov (crop).jpg
Data i miejsce urodzenia 16 listopada 1948
Split, Jugosławia
Narodowość  Chorwacja
Data i miejsce śmierci 29 lipca 2008
Pula, Chorwacja
Kategoria wagowa junior ciężka
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 29
Zwycięstwa 24
Nokauty 12
Porażki 3
Remisy 2
No contests 0
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Jugosławia
Olympic rings.svg Igrzyska olimpijskie
Złoto Monachium 1972 boks (waga półciężka)
Mistrzostwa świata
Złoto Hawana 1974 (waga półciężka)
Mistrzostwa Europy
Złoto Madryt 1971 (waga półciężka)
Złoto Belgrad 1973 (waga półciężka)
Srebro Bukareszt 1969 (waga średnia)

Mate Parlov (ur. 16 listopada 1948 w Splicie, zm. 29 lipca 2008 w Puli) – chorwacki bokser walczący w barwach Jugosławii, mistrz olimpijski, świata i Europy. Były zawodowy mistrz federacji WBC w wadze półciężkiej.

Spis treści

[edytuj] Kariera amatorska

Rozpoczął międzynarodową karierę w 1968, kiedy to dotarł do ćwierćfinału na Igrzyskach Olimpijskich w Meksyku w wadze średniej (przegrał z późniejszym mistrzem Chrisem Finneganem z W. Brytanii). W następnym roku zdobył srebrny medal podczas Mistrzostw Europy w Bukareszcie w wadze średniej (wygrał wówczas m. in, z Januszem Gortatem, z którym wielokrotnie mierzył się podczas międzynarodowych imprez, zawsze wygrywając).

Kolejne sukcesy odnosił w wadze półciężkiej. Był kolejno: mistrzem Europy w Madrycie 1971, mistrzem olimpijskim w Monachium 1972, ponownie mistrzem Europy w Belgradzie 1973 (na wszystkich trzech imprezach wygrał w Gortatem), wreszcie w 1974 zwyciężył w pierwszych Mistrzostwach Świata w Hawanie.

Osiem razy zdobywał mistrzostwo Jugosławii (w latach 1967-1974). Raz wystąpił w meczu z reprezentacją Polski (w Zrenjaninie 25 lutego 1972, wygrał z Stanisławem Draganem w 3. rundzie przez t.k.o).

Jako amator stoczył 310 walk, przegrywając tylko 13.

[edytuj] Kariera zawodowa

Parlov przeszedł na zawodowstwo w 1975. Zdobył tytuł zawodowego mistrza Europy w wadze półciężkiej w 1976 wygrywając z dotychczasowym mistrzem Domenico Adinolfim. Bronił skutecznie mistrzostwa w trzech walkach. W 1978 zdobył mistrzostwo świata organizacji WBC po wygraniu przez z Miguelem Angelem Cuello przez nokaut w 9. rundzie. W tym samym roku wygrał w obronie tytułu z Johnem Contehem i przegrał z Marvinem Johnsonem.

W grudniu 1979 stoczył walkę z Marvinem Camelem o pierwszy tytuł w nowo utworzonej wadze junior ciężkiej. Walka zakończyła się remisem. W powtórzonej walce 31 marca 1980 Camel wygrał na punkty. Po tej walce Parlov zakończył karierę bokserską.

Parlov stoczył 29 walk zawodowych, z których wygrał 24, przegrał 3 (z Matthew Saadem Muhammadem, Johnsonem i Camelem) i zremisował 2 (z Matthew Saadem Muhammadem i Camelem).

Mieszkał w miejscowości Fažana niedaleko Puli. W marcu 2008 wykryto u niego raka płuc. Zmarł 29 lipca tego roku w szpitalu w Puli[1]..

Poprzednik
Miguel Angel Cuello
Mistrz świata wagi półciężkiej WBC
7 stycznia 1978 − 2 grudnia 1978
Następca
Marvin Johnson

Przypisy

[edytuj] Linki zewnętrzne