Marszałek wielki litewski – Wikipedia, wolna encyklopedia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Marszałek wielki litewski – urząd centralny I Rzeczypospolitej.

[edytuj] Historia

Został utworzony za panowania króla Władysława Jagiełły prawdopodobnie już w 1398, w ostatecznej formie po 1409, kiedy powstał urząd marszałka wielkiego koronnego.

[edytuj] Zakres kompetencji

Formalnie był równy marszałkowi wielkiemu koronnemu i taki sam był jego zakres obowiązków na Litwie. W hierarchii ustępował jednak koronnemu. Pod nieobecność koroniarza mógł pełnić jego obowiązki. W 1569, po unii lubelskiej wszedł do senatu.

[edytuj] Zobacz też