Marcin Kątski – Wikipedia, wolna encyklopedia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Marcin Kątski
Marcin Kątski
Brochwicz
Brochwicz
Data urodzenia 1636
Miejsce urodzenia Kąty (powiat nowotarski)
Data śmierci 1710
Rodzina Kątscy
Rodzice Wojciech Kątski
Anna ze Stogniewów
Dzieci gen. Jan Stanisław Kątski, (ok. 1685-1727)

Marcin Kazmierz Kątski herbu Brochwicz (ur. 1636 w Kątach, zm. 1710) − kasztelan krakowski, wojewoda kijowski, generał artylerii koronnej.

Syn Wojciecha i Anny ze Stogniewów. Studiował w Akademii Krakowskiej, Padwie i Paryżu. Na koszt Jana Kazimierza w latach 1653-1657 poznawał sztukę wojenną we Francji, służąc w wojsku francuskim pod rozkazami Kondeusza, i Niderlandach.

W latach 1663-1664, będąc podpułkownikiem piechoty, brał udział w zadnieprzańskiej wyprawie króla Jana Kazimierza, gdzie odznaczył się podczas oblężenie Głuchowa, oraz w bitwie pod Nowogrodem Siewierskim. W 1666 roku został pułkownikiem artylerii, generałem artylerii koronnej w 1667 roku, czyli w wieku 32 lat. W 1669 roku zabił, być może w pojedynku, Jana Karola Fredrę, starostę krośnieńskiego. Uczestniczył w walkach ze Szwecją. Brał udział w kampaniach Jana Sobieskiego, walnie przyczyniając się do jego sukcesów, m.in. pod Chocimiem i Wiedniem. W tej drugiej, jako jedyny dowódca artylerii z wojsk sprzymierzonych, zdołał przeprowadzić działa przez góry Lasu Wiedeńskiego i wziąć udział w walce. W kampanii bukowińskiej z 1685 roku dowodził strażą tylną armii polskiej i odparł ogniem artylerii i piechoty ataki osmańskie.

W służbie czynnej pozostawał jeszcze za czasów Augusta II Mocnego, biorąc między innymi udział w bitwie pod Kliszowem.

Sprawował godności stolnika przemyskiego, kasztelana lwowskiego, wojewody kijowskiego i kasztelana krakowskiego.

Przyczynił się do rozwoju polskiej artylerii, dbał o rozwój twierdz infrastruktury obronnej, wybudował w widłach Zbrucza i Dniestru sławny szaniec, a później twierdzę pod nazwą Okopy Świętej Trójcy.

W okresie międzywojennym był patronem Wołyńskiej Szkoły Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim.

[edytuj] Bibliografia