Lektura szkolna – Wikipedia, wolna encyklopedia
Lektura szkolna – utwór literacki lub inny twór kultury objęty wykazem lektur w załącznikach nr 2, 4, 5 i 6 do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 26 lutego 2002 r. w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół.
Do obowiązujących rodzajów lektur zalicza się m.in. powieść, diariusz i list, a także przykład czasopisma, publicystyki, tekstu informacyjnego i reklamowego. Wykazem lektur - podstawą programową - są też objęte przykłady teatru, filmu, słuchowiska radiowego, programu telewizyjnego, przekazu ikonicznego, poezji śpiewanej.
[edytuj] Przykładowe lektury
- Szatan z siódmej klasy, Kornel Makuszyński
- Pilot i ja, Adam Bahdaj
- Kubuś Puchatek, Alan Alexander Milne
- Oto jest Kasia, Mira Jaworczakowa
- Dzieci z Bullerbyn, Astrid Lindgren
- Król Maciuś Pierwszy, Janusz Korczak
- Ten obcy, Irena Jurgielewiczowa
- Kamienie na szaniec, Aleksander Kamiński
- Krzyżacy, Henryk Sienkiewicz
- W pustyni i w puszczy, Henryk Sienkiewicz
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 1991 r. Nr 95, poz. 425)
- Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 26 lutego 2002 r. w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół (Dz. U. z 2009 r. Nr 4, poz. 17)
- Wolne Lektury - biblioteka internetowa zamieszczająca teksty lektur szkolnych będących w domenie publicznej
Artykuł uwzględnia stan prawny na 4 czerwca 2007. Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.