Książ – Wikipedia, wolna encyklopedia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy zamku. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Zamek Książ
Distinctive emblem for cultural property.svg nr rej. A/4627/481
Ksiaz castle.jpg
Zamek Książ jesienią
Nazwa oryginalna Wałbrzych – Książ, zespół rezydencjonalny
Miejsce Wałbrzych - Książ
Wybudowany (k. XIII) XV–XVII, 1722–24, 1908–15
Wpisany do
rej. zabytków
25.02.1958 i 31.12.1998
50°50′31.9″N 16°17′29.64″E / 50.842194, 16.2915667Na mapach: 50°50′31.9″N 16°17′29.64″E / 50.842194, 16.2915667
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Fasada wschodnia zamku
Budynek bramny
Zamek „Stary Książ”, ruina romantyczna

Książ (niem. Fürstenstein)[1] – zespół rezydencjalny znajdujący się w Wałbrzychu, na terenie Książańskiego Parku Krajobrazowego, wchodzi także w skład Szlaku Zamków Piastowskich. Obejmuje trzeci co do wielkości zamek w Polsce (po zamku w Malborku i Zamku Królewskim na Wawelu). Jego niewielka część, w tym znajdujący się w części centralnej zamek piastowski, jest udostępniona zwiedzającym. Zespół zamkowy stanowi administracyjnie część miasta Wałbrzych[2].

Spis treści

[edytuj] Historia

Został wybudowany w latach 1288–1292 przez księcia świdnicko-jaworskiego Bolka I Surowego prawdopodobnie na miejscu dawnego grodu drewnianego. Po śmierci księżnej Agnieszki w 1392 roku wraz z resztą księstwa przeszedł pod berło monarchów czeskich i stał się siedzibą kolejnych starostów. W latach 1491–1497 stanowił własność króla czeskiego i węgierskiego Władysława Jagiellończyka.

W 1509 roku został oddany pod zastaw rodzinie Hobergów (ktora potem zmieniła nazwisko na Hochberg). W 1605 roku Hochbergowie, przyszli właściciele Wałbrzycha, wykupili swoje dobra lenne, a zamek stał się wolną własnością dziedziczną rodu. W czasie wojny trzydziestoletniej Książ kilkakrotnie ulegał częściowemu zniszczeniu. Barokowej przebudowy dokonał w latach 1705–1732 Konrad Ernst Maksymilian von Hochberg.

W latach 1908–1923 książę Jan Henryk XV Hochberg książę von Pless dokonał kolejnej przebudowy, m.in. tarasów. Między 1907 a 1943 rokiem Książ był siedzibą księżnej Marii Teresy Oliwii Hochberg von Pless. Zapaść finansowa i problemy rodzinne Hochbergów, które miały miejsce w latach 20. XX wieku, stały się przyczyną powolnego upadku Książa.

W 1941 roku władze III Rzeszy przejęły zamek, a Organizacja Todt przystąpiła do przekształcania zamku w siedzibę stanu. Przed głównym portalem wydrążono szyb windowy głębokości 50 metrów.

Po drugiej wojnie światowej Książ znalazł się w granicach Polski. Został zdewastowany przez stacjonujące w nim wojska radzieckie. W 1956 roku rozpoczęto prace renowacyjne.

Na przestrzeni dziejów spotykane były również następujące zapisy nazwy zamku: Fürstenberg, Vorstinburg, Vorstenberech, Wistenberch.

Do 1973 roku Książ znajdował się na terenie wsi o tej samej nazwie[3], ostatecznie włączonej w granice miasta Wałbrzycha[4].

[edytuj] Zabytki zespołu Zamku Książ

Do wykazu zabytków nieruchomych Narodowego Instytutu Dziedzictwa (stan na 30 czerwca 2011) wpisane są następujące obiekty zespołu rezydencjalnego Wałbrzych – Książ[5]:

  • zamek, (k.XIII) XV–XVII, 1722–24, 1908–15, nr rej.: A/4627/481 z 6.05.1958
  • 2 oficyny, 1722–24, 1910, nr rej.:j.w.
  • budynek bramny, 1718–19, 1890, nr rej.: j.w.
  • budynek nr 5, d. urząd podatkowy, XIX/XX, nr rej.: j.w.
  • budynek nr 6, d. pralnia, ob. hotel „Mariówka”, XIX/XX, nr rej.: j.w.
  • budynek nr 7, d. areszt, ob. hotel, XIX/XX, nr rej.: j.w.
  • budynek nr 7 a, z bramą gospodarczą (wsch.), XIX/XX, nr rej.: j.w.
  • d. kuźnia, XIX/XX, nr rej.: j.w.
  • mury obronne, oporowe i graniczne, z basztami, bramami, mostami i tarasami, XVI–XX, nr rej.: j.w.
  • pawilon parkowy, 1732–34, 1883, nr rej.: A/4628/1230/WŁ z 16.06.1987
  • brama główna, ul. Jeździecka, 1722–24, nr rej.: A/4630/1229/WŁ z 16.06.1987
  • brama parkowa, ul. Jeździecka, 1722–24, nr rej.: A/4629/1228/WŁ z 16.06.1987
  • park przy pałacu, XVIII–XX, nr rej.: 1375 z 27.08.1965
  • park – założenie romantyczne, XVIII–XX, nr rej.: A/572/1-3 z 24.05.2010,z budynkami:
    • kuźnia, mur./szach., ul. Jeździecka 5, pocz. XX
    • leśniczówka, mur./szach., ul. Jeździecka 9, pocz. XX
    • stodoła, mur./szach., ul. Jeździecka, pocz. XX
  • zespół stadniny koni, 1824, nr rej.: A/4631/655/WŁ z 13.04.1977:
    • 5 stajni
    • ujeżdżalnia
    • wozownia
  • Zamek Stary Książ, ruina romantyczna, 1794, nr rej.: 621 z 1.09.1959
  • budynki w zespole zamku Książ, 1792, 2 poł. XIX, Świebodzice, ul. Wałbrzyska 44–46:
    • dom szwajcarski, nr rej.: 1210/WŁ z 16.06.1987
    • dom szwajcarski II, nr rej.: 1214/WŁ z 16.06.1987
    • brama wjazdowa na teren zespołu, nr rej.: 1231/WŁ z 16.06.1987

[edytuj] Szlaki turystyczne

[edytuj] Zobacz też

Przypisy

  1. Polska nazwa ustalona Rozporządzeniem Ministrów Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 1 czerwca 1948 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości, M.P. z 1948 r. Nr 59, poz. 363
  2. Wykaz urzędowych nazw miejscowości w Polsce. Warszawa: Wyd. Akcydensowe, 1980–82
  3. Spis miejscowości Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1967
  4. Słownik geograficzno-krajoznawczy Polski. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1983, s. 338. ISBN 83-01-034-81-5. 
  5. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych - województwo dolnośląskie (pol.). 2011-12-31.

[edytuj] Linki zewnętrzne