Książ – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Ten artykuł od 2009-03 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Zamek Książ | |
Zamek Książ jesienią |
|
| Nazwa oryginalna | Wałbrzych – Książ, zespół rezydencjonalny |
| Miejsce | Wałbrzych - Książ |
| Wybudowany | (k. XIII) XV–XVII, 1722–24, 1908–15 |
| Wpisany do rej. zabytków |
25.02.1958 i 31.12.1998 |
| Na mapach: | |
Książ (niem. Fürstenstein)[1] – zespół rezydencjalny znajdujący się w Wałbrzychu, na terenie Książańskiego Parku Krajobrazowego, wchodzi także w skład Szlaku Zamków Piastowskich. Obejmuje trzeci co do wielkości zamek w Polsce (po zamku w Malborku i Zamku Królewskim na Wawelu). Jego niewielka część, w tym znajdujący się w części centralnej zamek piastowski, jest udostępniona zwiedzającym. Zespół zamkowy stanowi administracyjnie część miasta Wałbrzych[2].
Spis treści |
[edytuj] Historia
Został wybudowany w latach 1288–1292 przez księcia świdnicko-jaworskiego Bolka I Surowego prawdopodobnie na miejscu dawnego grodu drewnianego. Po śmierci księżnej Agnieszki w 1392 roku wraz z resztą księstwa przeszedł pod berło monarchów czeskich i stał się siedzibą kolejnych starostów. W latach 1491–1497 stanowił własność króla czeskiego i węgierskiego Władysława Jagiellończyka.
W 1509 roku został oddany pod zastaw rodzinie Hobergów (ktora potem zmieniła nazwisko na Hochberg). W 1605 roku Hochbergowie, przyszli właściciele Wałbrzycha, wykupili swoje dobra lenne, a zamek stał się wolną własnością dziedziczną rodu. W czasie wojny trzydziestoletniej Książ kilkakrotnie ulegał częściowemu zniszczeniu. Barokowej przebudowy dokonał w latach 1705–1732 Konrad Ernst Maksymilian von Hochberg.
W latach 1908–1923 książę Jan Henryk XV Hochberg książę von Pless dokonał kolejnej przebudowy, m.in. tarasów. Między 1907 a 1943 rokiem Książ był siedzibą księżnej Marii Teresy Oliwii Hochberg von Pless. Zapaść finansowa i problemy rodzinne Hochbergów, które miały miejsce w latach 20. XX wieku, stały się przyczyną powolnego upadku Książa.
W 1941 roku władze III Rzeszy przejęły zamek, a Organizacja Todt przystąpiła do przekształcania zamku w siedzibę stanu. Przed głównym portalem wydrążono szyb windowy głębokości 50 metrów.
Po drugiej wojnie światowej Książ znalazł się w granicach Polski. Został zdewastowany przez stacjonujące w nim wojska radzieckie. W 1956 roku rozpoczęto prace renowacyjne.
Na przestrzeni dziejów spotykane były również następujące zapisy nazwy zamku: Fürstenberg, Vorstinburg, Vorstenberech, Wistenberch.
Do 1973 roku Książ znajdował się na terenie wsi o tej samej nazwie[3], ostatecznie włączonej w granice miasta Wałbrzycha[4].
[edytuj] Zabytki zespołu Zamku Książ
Do wykazu zabytków nieruchomych Narodowego Instytutu Dziedzictwa (stan na 30 czerwca 2011) wpisane są następujące obiekty zespołu rezydencjalnego Wałbrzych – Książ[5]:
- zamek, (k.XIII) XV–XVII, 1722–24, 1908–15, nr rej.: A/4627/481 z 6.05.1958
- 2 oficyny, 1722–24, 1910, nr rej.:j.w.
- budynek bramny, 1718–19, 1890, nr rej.: j.w.
- budynek nr 5, d. urząd podatkowy, XIX/XX, nr rej.: j.w.
- budynek nr 6, d. pralnia, ob. hotel „Mariówka”, XIX/XX, nr rej.: j.w.
- budynek nr 7, d. areszt, ob. hotel, XIX/XX, nr rej.: j.w.
- budynek nr 7 a, z bramą gospodarczą (wsch.), XIX/XX, nr rej.: j.w.
- d. kuźnia, XIX/XX, nr rej.: j.w.
- mury obronne, oporowe i graniczne, z basztami, bramami, mostami i tarasami, XVI–XX, nr rej.: j.w.
- pawilon parkowy, 1732–34, 1883, nr rej.: A/4628/1230/WŁ z 16.06.1987
- brama główna, ul. Jeździecka, 1722–24, nr rej.: A/4630/1229/WŁ z 16.06.1987
- brama parkowa, ul. Jeździecka, 1722–24, nr rej.: A/4629/1228/WŁ z 16.06.1987
- park przy pałacu, XVIII–XX, nr rej.: 1375 z 27.08.1965
- park – założenie romantyczne, XVIII–XX, nr rej.: A/572/1-3 z 24.05.2010,z budynkami:
- kuźnia, mur./szach., ul. Jeździecka 5, pocz. XX
- leśniczówka, mur./szach., ul. Jeździecka 9, pocz. XX
- stodoła, mur./szach., ul. Jeździecka, pocz. XX
- zespół stadniny koni, 1824, nr rej.: A/4631/655/WŁ z 13.04.1977:
- 5 stajni
- ujeżdżalnia
- wozownia
- Zamek Stary Książ, ruina romantyczna, 1794, nr rej.: 621 z 1.09.1959
- budynki w zespole zamku Książ, 1792, 2 poł. XIX, Świebodzice, ul. Wałbrzyska 44–46:
- dom szwajcarski, nr rej.: 1210/WŁ z 16.06.1987
- dom szwajcarski II, nr rej.: 1214/WŁ z 16.06.1987
- brama wjazdowa na teren zespołu, nr rej.: 1231/WŁ z 16.06.1987
[edytuj] Szlaki turystyczne
zielony – Szlak Zamków Piastowskich
czerwony – Cis Bolko – Zamek Książ – Świebodzice – Witoszów Górny – Bystrzyca Górna
– Szlak Ułanów Legii Nadwiślańskiej
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Polska nazwa ustalona Rozporządzeniem Ministrów Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 1 czerwca 1948 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości, M.P. z 1948 r. Nr 59, poz. 363
- ↑ Wykaz urzędowych nazw miejscowości w Polsce. Warszawa: Wyd. Akcydensowe, 1980–82
- ↑ Spis miejscowości Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1967
- ↑ Słownik geograficzno-krajoznawczy Polski. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1983, s. 338. ISBN 83-01-034-81-5.
- ↑ Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych - województwo dolnośląskie (pol.). 2011-12-31.
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Oficjalna strona Zamku Książ
- Zamek Książ w Serwisie Turystycznym Dolnego Śląska
- Wirtualne zwiedzanie zamku
- Modernizacja Zamku Książ
|
|||||||