Królowie Włoch – Wikipedia, wolna encyklopedia
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
 |
Niektóre informacje zawarte w artykule wymagają weryfikacji. Do weryfikacji: Henryk IV był cesarzem od 1084 |
Spis treści |
[edytuj] Królowie longobardzcy
- 568-572 Alboin
- 572-574 Klef
- 574-584 bezkrólewie
- 584-590 Autaris
- 590-616 Agilulf
- 616-626 Adaloald
- 626-636 Arioald
- 636-652 Rotari
- 652 Rodoald
- 652-661 Aripert I
- 661 Perctarit
- 661 Godepert
- 662-671 Grimoald
- 671 Garibald
- 671-688 Perctarit (po raz drugi)
- 678-700 Cunipert
- 700 Liutpert
- 700-701 Raginpert
- 701-712 Aripert II
- 712 Ansprand
- 712-744 Liutprand
- 736-744 Hildeprand
- 744-749 Ratchis
- 749-756 Aistulf
- 756-774 Dezyderiusz
- 774 Adelchis
[edytuj] Frankijscy królowie Longobardów i Włoch
[edytuj] Dynastia Karolingów
- 774-814 Karol Wielki
- 781-810 Karloman-Pepin
- 810-818 Bernard
- 818-822 Ludwik I Pobożny - syn Karola Wielkiego; cesarz od 813
- 822-855 Lotar I - cesarz od 817
- 844-875 Ludwik II - koregent; cesarz od 850
- 875-877 Karol II Łysy - syn Ludwika I Pobożnego; cesarz od 875)
- 877-879 Karloman - syn Ludwika Niemieckiego; zmarł w 880
- 879-888 Karol Gruby - cesarz od 881
- 888-924 Berengar I z Friuli - po kądzieli wnuk Ludwika Pobożnego; cesarz od 915
- 896-899 Arnulf z Karyntii (syn Karlomana) - cesarz
- 896 Ratold (naturalny syn, zmarł 924)
[edytuj] Antykrólowie
- 889-894 Gwidon ze Spoleto - cesarz od 891
- 894-898 Lambert ze Spoleto - koregent 891; cesarz od 892
- 900-905 Ludwik III Ślepy - cesarz od 901; usunięty, zmarł w 928
- 922-933 Rudolf Burgundzki - usunięty; zmarł w 937
[edytuj] Dynastia z Arles
[edytuj] Dynastia z Ivrei
- 950-963 Berengar II - po kądzieli wnuk Berengara I; usunięty; zmarł w 966
- 950-963 Adalbert - koregent; usunięty; zmarł w 972(?)
- 1002-1014 Arduin (syn Dadona ks. Pombii, wnuk Adalberta)
[edytuj] Niemieccy królowie Longobardów i Włoch
[edytuj] Ludolfingowie
- 951-973 Otton I Wielki - cesarz od 962
- 962-983 Otton II (syn) - cesarz od 967
- 983-1002 Otton III (syn) - cesarz od 996
- 1004-1024 Henryk II Święty (wnuk Ottona I Wielkiego) - cesarz od 1014
[edytuj] Dynastia salicka
- 1026-1039 Konrad II - cesarz od 1027
- 1039-1056 Henryk III (syn) - cesarz od 1046
- 1080-1093 Henryk IV (syn, zmarł 1105)- cesarz od 1046
- 1093-1098 Konrad (syn, usunięty - zmarł 1101)
- 1099-1125 Henryk V (brat)
[edytuj] Hohenstaufowie
- 1154-1190 Fryderyk I Barbarossa - cesarz od 1155
- 1191-1197 Henryk VI (syn) - cesarz
- 1208-1212 Otto IV Welf (zmarł 1218) - cesarz
- 1212-1250 Fryderyk II - cesarz od 1220
[edytuj] Luksemburgowie
- 1308-1313 Henryk VII - cesarz od 1312
- 1327-1347 Ludwik IV Bawarski - cesarz od 1328
- 1355-1378 Karol IV - cesarz
- 1378-1410 Wacław (usunięty, zmarł 1419)
- 1410-1437 Zygmunt - cesarz od 1433
[edytuj] Habsburgowie
- 1437-1439 Albrecht II
- 1452-1493 Fryderyk III
- 1508-1519 Maksymilian I
- 1530-1556 Karol V (abdykował, zmarł 1558)
[edytuj] Napoleońskie Królestwo Włoch
- 1805-1814 Napoleon I Bonaparte - cesarz Francuzów od 1804
-
- Po kongresie wiedeńskim obszar Królestwa Włoch został podzielony głównie między Państwo Kościelne i Austrię.
[edytuj] Zjednoczone Królestwo
[edytuj] Dynastia sabaudzka
- 1861-1878 Wiktor Emanuel II - król Sardynii od 1849
- 1878-1900 Humbert I
- 1900-1946 Wiktor Emanuel III - abdykował; zmarł w 1947
- 9 maja-12 czerwca 1946 Humbert II - zdetronizowany; zmarł w 1983
Królowie z dynastii sabaudzkiej rządzili Włochami od chwili zjednoczenia w 1861 do 1946, czyli do czasu referendum konstytucyjnego z 2 czerwca 1946, w którym 54,3% obywateli opowiedziało się za zniesieniem monarchii i wprowadzeniem ustroju republikańskiego.
Włoscy królowie tytułowali się również:
- Książętami Sabaudii
- Książętami Neapolu
[edytuj] Pretendenci do tronu
- 1946-1983 Humbert II
- od 1983 Wiktor Emanuel IV
- Emanuel Filibert (książę Wenecji i Piemontu) - następca tronu