Komitet Stały Rady Ministrów – Wikipedia, wolna encyklopedia
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Polska
 Ustrój i polityka Polski Władza wykonawcza
Władza sądownicza
|
Komitet Stały Rady Ministrów - organ pomocniczy Rady Ministrów i Prezesa Rady Ministrów, którego zadaniem jest inicjowanie, przygotowywanie i uzgadnianie rozstrzygnięć albo stanowisk Rady Ministrów lub Prezesa Rady Ministrów w sprawach należących do zadań i kompetencji tych organów[1].
Zleca organom i określa terminy przygotowania przez nie projektów aktów prawodawczych.
Komitet składa premierowi co roku sprawozdania ze swojej działalności.
W skład Komitetu wchodzą:
- przewodniczący, powoływany i odwoływany przez Prezesa Rady Ministrów spośród członków Rady Ministrów;
- członkowie, którymi są sekretarze stanu w ministerstwach;
- przedstawiciel Prezesa Rady Ministrów, którym jest Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów albo wyznaczony przez niego sekretarz stanu lub podsekretarz stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.
W pracach Komitetu uczestniczą również:
- Sekretarz do Spraw Europejskich,
- Prezes Rządowego Centrum Legislacji,
- Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów,
- stale zaproszony Prezes Narodowego Banku Polskiego,
- zaproszeni przedstawiciele innych organów, instytucji lub organizacji właściwych w sprawach będących przedmiotem prac.
Przypisy
- ↑ Par. 3. ust. 1. Zarządzenia Nr 98 Prezesa Rady Ministrów z dnia 21 grudnia 2010 r. w sprawie stałego komitetu Rady Ministrów
[edytuj] Bibliografia
- L. Garlicki, Polskie prawo konstytucyjne, Wydawnictwo K.E. Liber, Warszawa 2009 r. ISBN: 978-83-7206-149-2
- Zarządzenie Nr 98 Prezesa Rady Ministrów z dnia 21 grudnia 2010 r. w sprawie stałego komitetu Rady Ministrów (M.P. z 2010 r. Nr 99, poz. 1171)
- Uchwała Nr 49 Rady Ministrów z dnia 19 marca 2002 r. Regulamin pracy Rady Ministrów (M.P. z 2002 r. Nr 13, poz. 221)