Kazimierz Ludwik Bieliński – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Kazimierz Ludwik Bieliński | |
 Junosza |
|
| Data urodzenia | ? |
| Data śmierci | 24 marca 1713 |
| Rodzina | Bieliński |
| Rodzice | Jan Franciszek Bieliński Anna von Akierstoff |
| Małżeństwo | Ludwika Maria Morsztyn |
| Dzieci | - Jan Bieliński - kanonik krakowski - Franciszek Bieliński - Michał Bieliński, wojewoda chełmiński 1738 - Katarzyna Bielińska, primo voto Jakub Potocki, starosta czehryński, secundo voto Jean Victor de Besenval, baron, ambasador francuski w Polsce - Urszula Bielińska, ż. Antoniego Czermieńskiego, starosty sandomierskiego, kasztelana małogoskiego - Teresa Bielińska, ż. Bogusława Łubieńskiego, kasztelana sandomierskiego - Maria Anna Bielińska (vel Marianna Bielinska), primo voto (od 1703): Bogusław Ernest Denhoff, podkomorzy wielki litewski, secundo voto (od 1719): Jerzy Ignacy Lubomirski, pisarz polny koronny |
| Odznaczenia | |
 |
|
Kazimierz Ludwik Bieliński herbu Junosza (zm. 24 marca 1713 w Warszawie) – marszałek wielki koronny, podkomorzy nadworny koronny, marszałek sejmu, dyplomata, starosta mławski [1].
W 1682 ożenił się z Ludwiką Marią, córką Andrzeja Morsztyna, przez co związał się z partią profrancuską. Jego synem był m.in. Franciszek Bieliński, marszałek wielki koronny.
Posłował na sejmy 1683, 1688, 1690. W 1688 podpisał w Berlinie traktat o przysłanie posiłków brandenburskich do Polski, będącej w stanie wojny z Turcją. W czasie bezkrólewia został marszałkiem sejmu elekcyjnego 1697, popierając do korony polskiej kandydaturę księcia Conti. Dopiero w 1699 wydał Augustowi II dyplom jego elekcji. W 1702 został marszałkiem nadwornym koronnym, a później wielkim koronnym. Prowadził wystawny dwór w Otwocku Wielkim, gdzie często bywający król, stał się kochankiem jego córki Marianny. Wkrótce jednak wydał ją za mąż za Bogusława Ernesta Denhoffa. W czasie wojny północnej w latach 1704-1712 przebywał w Gdańsku, nie angażując się formalnie po żadnej ze stron konfliktu.
Odznaczony Orderem Orła Białego.[2]
Przypisy
- ↑ Marek J. Minakowski, Ci wielcy Polacy to nasza rodzina, wyd. 3, Dr Minakowski Publikacje Elektroniczne, Kraków 2008, ISBN 83-918058-5-9.
- ↑ Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 139.
[edytuj] Literatura dodatkowa
- Kazimierz Piwarski: Bieliński Kazimierz Ludwik. W: Polski Słownik Biograficzny. T. 2: Beyzym Jan – Brownsford Marja. Kraków: Polska Akademia Umiejętności – Skład Główny w Księgarniach Gebethnera i Wolffa, 1936, s. 53–55. Reprint: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków 1989, ISBN 8304032910
| Poprzednik Stefan Humiecki |
 |
Marszałek Sejmu I Rzeczypospolitej 1697 |
|
Następca Krzysztof Stanisław Zawisza |
|
|||||||