Kamieńsk – Wikipedia, wolna encyklopedia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Kamieńsk

Polska

Kamieńsk
gmina miejsko-wiejska

Burmistrz

Bogdan Pawłowski

Powierzchnia

11,99 km²

Ludność (2008)
• liczba
• gęstość

2900
236,2 os./km²

Strefa numeracyjna

+48 44

Kod pocztowy

97-360

Tablice rejestracyjne

ERA

Położenie na mapie Polski

Kamieńsk

51°12′N 19°30′E / 51.2, 19.5Na mapach: 51°12′N 19°30′E / 51.2, 19.5

TERC
(TERYT)

1101312054

Urząd miejski

ul. Wieluńska 50
97-360 Kamieńsk

Hasło Kamieńsk w Wikisłowniku

Strona internetowa

Kamieńsk to miasto w południowej części województwa łódzkiego, w powiecie radomszczańskim, położone nad rzeczką Kamionką, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Kamieńsk. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. piotrkowskiego.

Przez miasto przebiegają dwie spośród głównych arterii komunikacyjnych Polski: droga szybkiego ruchu z Katowic do Gdańska i Warszawy oraz linia kolejowa Śląsk – Warszawa, czyli dawna kolej Warszawsko-Wiedeńska.

Według danych z 31 grudnia 2008 miasto liczyło 2850 mieszkańców^[1].

[edytuj] Historia

W IX/X wieku okolice dzisiejszego Kamieńska zamieszkiwało słowiańskie plemię Łęczyców. Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1291 i dotyczy wzniesienia w Kamieńsku drewnianego kościoła. W 1374 Kamieńsk uzyskał prawa miejskie. Był wówczas osadą targową, leżącą na szlaku wiodącym z Przedborza do Łasku. Przywilej lokacyjny był później kilkakrotnie potwierdzany przez kolejnych królów Polski. Po II rozbiorze Polski Kamieńsk znalazł się w zaborze pruskim, następnie od 1807 w Księstwie Warszawskim, a od 1815 w Królestwie Polskim. W 1860 miasto miało 97 domów i liczyło 1098 mieszkańców, w tym 546 Żydów.

Wielu mieszkańców wzięło czynny udział w powstaniu styczniowym. 23 i 24 czerwca 1863 miała tu miejsce bitwa, po tym jak powstańcy wykoleili pociąg z wojskiem rosyjskim i starli się z opuszczającymi skład żołnierzami. W 1870 Kamieńsk utracił prawa miejskie na mocy wydanego rok wcześniej ukazu carskiego. W 1904 część zabudowań strawił pożar. W latach 1905-1907 miasto było areną burzliwych manifestacji, w których ludność domagała się przywrócenia języka polskiego w szkołach i urzędach, a także niszczyła symbole rosyjskie i demolowała państwowe sklepy. W latach 1919-1923 powstaje w Kamieńsku Dom Ludowy, Kółko Rolnicze, Spółdzielnia Spożywców "Spójnia", tworzy się polskie harcerstwo. Wzniesiono też pomnik Tadeusza Kościuszki. W 1929 Kamieńsk liczył 3200 mieszkańców, z czego Żydzi stanowili 1/3.

[edytuj] II Wojna Światowa

2 września 1939 Kamieńsk został zbombardowany przez Luftwaffe, w gruzach legło niemal całe centrum miasta, ocalało jednak kilka obiektów, w tym pomnik Kościuszki, kościół i szkoła. 3 września 1939 roku miasto zajęła niemiecka 1 Dywizja Pancerna. W nocy z 3 na 4 września 2 Pułk Strzelców Konnych (Wołyńska Brygada Kawalerii) dokonał wypadu na zgrupowane w miejscowości oddziały niemieckie. Zadano Niemcom znaczne straty, podpalono cysterny z paliwem, zdezorganizowano działalność pułku na kilka godzin. Polski oddział wycofał się bez strat. W odwecie Niemcy rozstrzelali 4 września około 30 mieszkańców miasta oraz pobliskich wiosek. Każdego napotkanego mężczyznę Niemcy zabijali na miejscu lub prowadzili do miejscowej rzeźni, gddzie mordowali ich za pomocą pałki uzywanej do zabijania zwierząt.^[2] Podczas wojny cała ludność żydowska została wymordowana przez okupanta.

Kamieńsk został wyzwolony 17 stycznia 1945 roku przez jednostki 13 Armii i 4 Armii Pancernej (1 Front Ukraiński)^[3]^[4].

Z dniem 1 stycznia 1994 Kamieńsk odzyskał prawa miejskie.

[edytuj] Zabytki

Według rejestru zabytków KOBiDZ^[5] na listę zabytków wpisany jest obiekt:

kościół parafialny pw. św. św. Piotra i Pawła, pl. Wolności 10, 1899-1903, nr rej.: 432 z 1.09.1993

[edytuj] Sport

W miejscowości funkcjonuje klub sportowy LZS Świt Kamieńsk, założony w 1937 roku.

Pełna nazwa: Ludowy Zespół Sportowy Świt Kamieńsk
Liga: Klasa okręgowa, grupa piotrkowska
Stadion: im. majora Antoniego Maszewskiego
Rok założenia: 1937
Barwy: niebiesko-zielone
Adres: ul. Sportowa , 97-360 Kamieńsk

Władze:

Prezes: Mirosław Koper
Wiceprezes / Sekretarz: Bartłomiej Stefanek
Wiceprezes: Michał Sewerynek
Skarbnik: Andrzej Czerepko
Członkowie Zarządu: Przemysław Olejnik, Kazimierz Turlejski, Leszek Krężlik
Trener: Artur Lamch

[edytuj] Ciekawostki

W Kamieńsku urodził się znany polski piłkarz Jacek Krzynówek.

[edytuj] Zobacz też

Przypisy

↑ Lucyna Nowak, Joanna Stańczyk, Agnieszka Znajewska. Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2008 r.). , 2009. GUS, Departament Badań Statystycznych. Główny Urząd Statystyczny. ISSN 1734-6118 (pol.).
↑ Józef Fajkowski, Jan Religa: Zbrodnie hitlerowskie na wsi polskiej 1939-1945. Warszawa: Wydawnictwo Książka i Wiedza, 1981
↑ Encyklopedia II wojny światowej. Wydawnictwo MON, 1975.
↑ Historia Kamieńska na stronie Urzędu Gminy.
↑ KOBiDZ: Rejestr zabytków nieruchomych, województwo łódzkie. [dostęp 18 września 2008].

[edytuj] Linki zewnętrzne

Mapy: Emapi • Google Maps • Targeo • Zumi
Zdjęcia satelitarne: Google Maps • Wikimapia • Zumi

p • d • e Miasta województwa łódzkiego

Miasta powiatowe	Bełchatów • Brzeziny • Kutno • Łask • Łęczyca • Łowicz • Łódź • Opoczno • Pabianice • Pajęczno • Piotrków Trybunalski • Poddębice • Radomsko • Rawa Mazowiecka • Sieradz • Skierniewice • Tomaszów Mazowiecki • Wieluń • Wieruszów • Zduńska Wola • Zgierz

Miasta gminne	Aleksandrów Łódzki • Biała Rawska • Błaszki • Drzewica • Działoszyn • Głowno • Kamieńsk • Koluszki • Konstantynów Łódzki • Krośniewice • Ozorków • Przedbórz • Rzgów • Stryków • Sulejów • Szadek • Tuszyn • Uniejów • Warta • Wolbórz • Zelów • Złoczew • Żychlin

p • d • e Gmina Kamieńsk

Siedziba gminy	Kamieńsk

Sołectwa	Barczkowice • Dąbrowa • Danielów • Gałkowice Stare • Gorzędów • Huta Porajska • Ochocice • Koźniewice • Podjezioro • Pytowice • Szpinalów • Włodzimierz

Miejscowości niesołeckie	Aleksandrów • Gałkowice Nowe • Huby Ruszczyńskie • Kolonia Olszowiec • Michałów • Napoleonów • Norbertów • Ozga • Ruszczyn • Siódemka

p • d • e Powiat radomszczański

Miasta	Kamieńsk • Przedbórz • Radomsko

Gminy miejskie	Radomsko

Gminy miejsko-wiejskie	Kamieńsk • Przedbórz

Gminy wiejskie	Dobryszyce • Gidle • Gomunice • Kobiele Wielkie • Kodrąb • Lgota Wielka • Ładzice • Masłowice • Radomsko • Wielgomłyny • Żytno

p • d • e Powiat piotrkowski (1867-1975)

Siedziba powiatu – Piotrków (Trybunalski)

Przynależność wojewódzka	gubernia piotrkowska (1867-1915) • woj. łódzkie (II RP) (1919-39) • woj. łódzkie (1945-75)

Miasta	Bełchatów (do 1870 i 1925-55 →) • Grocholice (do 1870) • Kamieńsk (do 1870) • Piotrków (Trybunalski) (do 1947 →) • Rozprza (do 1870) • Sulejów (do 1870 i od 1927) • Wolbórz (do 1870)

Gminy wiejskie (1867-1954 i 1973-75)	Bełchatówek (do 1954) • Bogusławice (do 1953) • Brzoza (do 187?) • Bujny Szlacheckie (1868-1954) • Bukowie (do 1868) • Chabielice (do 1954) • Drużbice (do 1868) • Golesze (do 1954) • Gomulin (do 187?) • Gorzkowice • Grabica • Grocholice (1953-54) • Kamieńsk • Kleszczów (do 1954) • Kluki (od 1954) • Kociszew (do 1868) • Krzyżanów (do 1953) • Łęczno (do 1954) • Łękawa (do 1953) • Łęki Szlacheckie (od 1973) • Łobudzice (do 1868) • Mąkolice (do 1868) • Moszczenica (od 1973) • Mzurki (1953-54) • Parzniewice (do 1954) • Piotrków Trybunalski (od 1973) • Podolin (do 1953) • Poniatów (1953-54) • Ręczno • Rozprza • Siomki (1953-54) • Srocko (1953-54) • Sulejów (?-1927) • Sulejów (od 1973) • Szydłów (187?-1954) • Tomaszów Mazowiecki (od 1973) • Uszczyn (do 1953) • Wadlew (do 1954) • Wola Krzysztoporska (od 1973) • Wolbórz (od 1953) • Woźniki (1868-1953)

Biuro