José Ramos-Horta – Wikipedia, wolna encyklopedia
| José Ramos-Horta | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 26 grudnia 1949 Dili |
 Prezydent Timoru Wschodniego |
|
| Przynależność polityczna | niezależny |
| Okres urzędowania | od 20 maja 2007 |
| Poprzednik | Xanana Gusmão |
| Następca | Taur Matan Ruak |
| Premier Timoru Wschodniego |
|
| Przynależność polityczna | niezależny |
| Okres urzędowania | od 26 czerwca 2006 do 19 maja 2007 |
| Poprzednik | Marí Alkatiri |
| Następca | Estanislau da Silva |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
José Ramos Horta (ur. 26 grudnia 1949 w Dili we Timorze Wschodnim), pierwszy minister spraw zagranicznych Timoru Wschodniego, do 25 czerwca 2006. Premier od 26 czerwca 2006 do 19 maja 2007. Prezydent Timoru Wschodniego od 20 maja 2007.
W okresie okupacji tego terytorium przez Indonezję był działaczem na rzecz niepodległości i rzecznikiem ruchu oporu w latach 1975-1999. W 1996 został laureatem pokojowej Nagrody Nobla.
José Ramos Horta, przez lata jeździł po świecie, aby wypraszać u międzynarodowych instancji wsparcie w walce o wolność dla swojej ojczyzny, Timoru Wschodniego. Po dekolonizacji Timoru Wschodniego (dawnej kolonii portugalskiej) w 1975, terytorium te zajęła Indonezja. José Ramos Horta, przywódca Frontu Rewolucyjnego na rzecz Niepodległości, latami starał się przekonać szefów najbardziej wpływowych państw i organizacji, że jego rodakom należy udzielić pomocy. Interweniował między innymi w ONZ-owskiej Komisji Praw Człowieka i Radzie Bezpieczeństwa. Bardzo długo jego starania spotykały się jedynie z deklaracjami bez pokrycia. Po wielu latach starań José Ramosa Horty, w 1999 udało się doprowadzić do referendum, w którym mieszkańcy Timoru Wschodniego zdecydowanie odrzucili indonezyjski projekt autonomii i opowiedzieli się za niepodległością.
11 lutego 2008 José Ramos Horta został ranny podczas ataku rebeliantów na jego dom. Po otrzymaniu wstępnej pomocy medycznej, został przetransportowany do Australii w stanie krytycznym, lecz niezagrażającym życiu[1][2]. Jego obowiązki w kraju przejął 13 lutego 2008 przewodniczący parlamentu, Fernando de Araujo[3]. 17 kwietnia 2008 prezydent powrócił do sprawowania funkcji.
W wyborach prezydenckich z 17 marca 2012 ubiegał się o reelekcję. Nie przeszedł jednakże do drugiej tury wyborów. Zdobył 17,48% głosów poparcia, przegrywając z Francisco Guterresem (28,76%) oraz Taurem Matanem Ruakiem (25,71%)[4][5], który ostatecznie został wybrany ma urząd prezydenta[6].
Przypisy
- ↑ "Shot East Timor leader 'critical'", BBC News, 11 lutego 2008.
- ↑ "Laureat pokojowego Nobla ciężko ranny podczas puczu na Timorze", gazeta.pl, 12 lutego 2008.
- ↑ "New poll if Ramos Horta recovery slow", The Australian Financial Review, 14 lutego 2008.
- ↑ East Timor president Ramos-Horta concedes election defeat (ang.). Reuters, 19 marca 2012. [dostęp 2012-04-19].
- ↑ CNE: Rezultadu definitivo primeira eleisaun presidencial (port.). cne.tl, 26 marca 2012. [dostęp 2012-04-19].
- ↑ Former East Timor independence fighter wins presidency - election official (ang.). Reuters, 17 kwietnia 2012. [dostęp 2012-04-19].
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||||||
