Jerzy Weil – Wikipedia, wolna encyklopedia
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Jerzy Weil ps. "Jerzyk, "Jerzy" (ur. 5 marca 1923, zm. 22 września 1944 w Warszawie) – podharcmistrz, porucznik, w powstaniu warszawskim dowódca I plutonu "Sad" 2. kompanii "Rudy" batalionu "Zośka" Armii Krajowej.
W powstaniu walczył wraz ze swoim odziałem na Woli, Starym Mieście i Czerniakowie. 12 września ranny podczas walk. Poległ na Czerniakowie w rejonie ul. Wilanowskiej 1, dnia 22 września. Miał 21 lat. Odznaczony Krzyżem Walecznych i Orderem Virtuti Militari rozkazem Dowódcy AK nr 507 z 14 VIII 1944. Uzasadnienie nadania mu krzyża VM brzmiało: "odznaczył się w walkach na terenie Grupy «Północ»"[1]. Pochowany w kwaterach żołnierzy i sanitariuszek batalionu "Zośka" na Wojskowych Powązkach w Warszawie.
[edytuj] Zobacz też
- Kalendarium powstania warszawskiego - 22 września
- Polegli w powstaniu warszawskim po stronie polskiej
[edytuj] Linki zewnętrzne
Przypisy
- ↑ Dane według: Wielka Ilustrowana Encyklopedia Powstania Warszawskiego, tom 4. Kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari - Powstanie Warszawskie. Opracował Andrzej Krzysztof Kunert, Dom Wydawniczy "Bellona", Warszawa 1997. ISBN 83-87224-00-6.