Grób Jerzego Sztachelskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie
Jerzy Sztachelski (ur. 17 stycznia 1911 w Puławach, zm. 17 grudnia 1975 w Warszawie) – doktor medycyny. Od 1945 członek PPR, a następnie PZPR. Zastępca członka KC PPR (grudzień 1945 – grudzień 1948), członek KC PZPR (grudzień 1948 – listopad 1968).
Pełnomocnik rządu na Okręg Mazurski (marzec 1945), minister aprowizacji i handlu (kwiecień 1945 – luty 1947) w rządach Edwarda Osóbki-Morawskiego, podsekretarz stanu w Ministerstwie Zdrowia (marzec 1947 – 1951), minister zdrowia (styczeń 1951 – listopad 1956) w rządach Józefa Cyrankiewicza i Bolesława Bieruta, minister, pełnomocnik rządu ds. stosunków z Kościołem, kierownik Urzędu do Spraw Wyznań w kolejnych rządach Józefa Cyrankiewicza (listopad 1956 – maj 1961), następnie ponownie minister zdrowia i opieki społecznej w kolejnych rządach Józefa Cyrankiewicza (maj 1961 – lipiec 1968); wieloletni poseł na Sejm (na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm PRL I, II, III i V kadencji w latach 1944–1965 oraz 1969–1972).
W latach pięćdziesiątych związany z "frakcją" puławian. Prezes Zarządu Głównego Towarzystwa Krzewienia Kultury Świeckiej (kwiecień 1969 – czerwiec 1975).
Sfabularyzowane losy Sztachelskiego stanowią główny motyw trzytomowej powieści Jerzego Putramenta Wybrańcy. Prywatnie był mężem Ireny Sztachelskiej.
Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera C 4 Tuje m. 9).
