Jerzy Kropiwnicki – Wikipedia, wolna encyklopedia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Jerzy Kropiwnicki
Jerzy Kropiwnicki.jpg
Data i miejsce urodzenia 5 lipca 1945
Częstochowa
Minister pracy i polityki społecznej
Przynależność polityczna Zjednoczenie Chrześcijańsko-Narodowe
Okres urzędowania od 23 grudnia 1991
do 5 czerwca 1992
Poprzednik Michał Boni
Następca Jacek Kuroń
Minister rozwoju regionalnego i budownictwa
Przynależność polityczna Zjednoczenie Chrześcijańsko-Narodowe
Okres urzędowania od 16 czerwca 2000
do 19 października 2001
Poprzednik Barbara Blida
Prezes Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego
Przynależność polityczna Zjednoczenie Chrześcijańsko-Narodowe
Okres urzędowania od 2 marca 2002
do 3 czerwca 2006
Poprzednik Stanisław Zając
Następca Jacek Szczot
Prezydent Łodzi
Przynależność polityczna Chrześcijański Ruch Samorządowy
Okres urzędowania od 19 listopada 2002
do 22 stycznia 2010
Poprzednik Krzysztof Jagiełło
Następca Tomasz Sadzyński (p.o.)
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Order Świętego Grzegorza Wielkiego
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Kapituła Orderu Odrodzenia Polski. Na zdjeciu od lewej: Sławomir Radoń, Bohdan Cywiński, Marta Olszewska, Irena Zofia Romaszewska, Jerzy Kropiwnicki, Ryszard Bugaj i Krzysztof Kauba

Jerzy Janusz Kropiwnicki (ur. 5 lipca 1945 w Częstochowie) – polski polityk, ekonomista, działacz opozycji w czasie PRL, minister w kilku rządach, poseł na Sejm I i III kadencji, od 2002 do 2010 prezydent Łodzi.

Spis treści

[edytuj] Życiorys

[edytuj] Wykształcenie

Ukończył w 1968 studia na Wydziale Handlu Zagranicznego SGPiS w Warszawie. Doktoryzował się następnie na Wydziale Ekonomiczno-Socjologicznym Uniwersytetu Łódzkiego. W latach 1968–1981 i od 1989 pracował naukowo na .

[edytuj] Działalność w czasach PRL

W latach 1980–1981 był członkiem MKS NSZZ "Solidarność" Regionu Ziemia Łódzka, później wiceprzewodniczącym zarządu regionu oraz członkiem Komisji Krajowej związku. Został aresztowany w dniu wprowadzenia stanu wojennego i skazany na karę 6 lat pozbawienia wolności za zorganizowanie akcji protestacyjnej przeciwko stanowi wojennemu. Był wtedy objęty opieką Amnesty International jako "więzień sumienia".

W 1984 zwolniono go na mocy amnestii, zaangażował się w kierowanie tajnym Ośrodkiem Badań Społeczno-Zawodowych "Solidarności" w Łodzi. W latach 1977–1978 i 1990–1991 był stypendystą w Instytucie Badań Problemów Ubóstwa na amerykańskim Uniwersytecie Wisconsin.

[edytuj] Działalność w III RP do 2002

W latach 1991–1993 sprawował mandat posła na Sejm z listy Wyborczej Akcji Katolickiej, zasiadał w klubie parlamentarnym Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego. Pełnił funkcję ministra pracy i polityki socjalnej w rządzie Jana Olszewskiego oraz ministra – szefa Centralnego Urzędu Planowania w rządzie Hanny Suchockiej. Od 1997 do 2001 ponownie zasiadał w Sejmie (z ramienia Akcji Wyborczej Solidarność). W rządzie Jerzego Buzka był kierownikiem Rządowego Centrum Studiów Strategicznych, a od 2000 ministrem rozwoju regionalnego i budownictwa. W 2001 nie uzyskał ponownie mandatu posła.

W latach 1991–1993 był wiceprezesem zarządu głównego ZChN, funkcję tę pełnił ponownie od 2000. Od 2002 do 2006 zajmował stanowisko prezesa tej partii. W 2003 utworzył nową organizację polityczną pod nazwą Chrześcijański Ruch Samorządowy.

[edytuj] Prezydent Łodzi

W 2002 w wyborach samorządowych z listy Łódzkiego Porozumienia Obywatelskiego z powodzeniem ubiegał się o urząd prezydenta Łodzi. W 2004 współorganizował obchody 60. rocznicy likwidacji getta łódzkiego, w ramach których odsłonięto pomnik na stacji kolejowej Radegast. W trakcie sprawowania funkcji prezydenta w czerwcu 2005 ogłosił, że lekarze wykryli u niego nowotwór jelita grubego. W trakcie kadencji odmówił wyrażenia zgody na organizację Parady Wolności (tzw. Techno Parady) na ulicach miasta. W wyborach samorządowych w 2006 jako kandydat komitetu wyborczego PiS w II turze (26 listopada) pokonał kandydata PO Krzysztofa Kwiatkowskiego, uzyskując stanowisko prezydenta miasta na drugą kadencję wynikiem 55,69% głosów[1].

Na początku 2008 z inicjatywy pracowników MOPS odbyła się nieudana akcja zbiórki podpisów pod wnioskiem o referendum w sprawie odwołania urzędującego prezydenta, organizatorzy zadeklarowali uzyskanie około 21 tys. podpisów. Kolejna próba, podjęta z inicjatywy działaczy łódzkiego SLD, zakończyła się skutecznie zebraniem do października 2009 około 85 tys. podpisów[2]. Referendum odbyło się 17 stycznia 2010, frekwencja wyniosła 22,2%, wobec czego wyniki głosowania okazały się wiążące[3]. Według oficjalnych rezultatów ponad 95%[4] głosujących opowiedziało się za przedterminowym odwołaniem Kropiwnickiego z urzędu prezydenta miasta. Urząd przestał pełnić 22 stycznia 2010, w dniu ogłoszenia wyników referendum w Dzienniku Urzędowym Województwa Łódzkiego[5].

[edytuj] Działalność od 2010

We wrześniu 2010 został doradcą prezesa Narodowego Banku Polskiego, Marka Belki[6].

[edytuj] Odznaczenia i organizacje

28 sierpnia 2006 odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski[7]. Także w 2006 został przyjęty do Międzynarodowego Zakonu Rycerskiego Świętego Jerzego jako członek honorowy tej organizacji. Jest również kawalerem Zakonu Rycerskiego Grobu Bożego w Jerozolimie[8].

18 maja 2012 odznaczony Orderem Świętego Grzegorza Wielkiego[9].

Przypisy

  1. Serwis PKW – Wybory 2006. [dostęp 18 stycznia 2010].
  2. Referendum 10 lub 17 stycznia. gazeta.pl, 21 października 2009. [dostęp 18 stycznia 2010].
  3. Piotr Wesołowski: Jerzy Kropiwnicki odwołany w referendum!. gazeta.pl, 18 stycznia 2010. [dostęp 18 stycznia 2010].
  4. Kropiwnicki odwołany. 95 proc. głosujących nie chce go jako prezydenta. gazeta.pl, 18 stycznia 2010. [dostęp 18 stycznia 2010].
  5. Protokół Miejskiej Komisji do Spraw Referendum w Łodzi z dnia 18 stycznia 2010 r. ustalenia wyniku referendum gminnego w sprawie odwołania Prezydenta Miasta Łodzi przed upływem kadencji zarządzonego na 17 stycznia 2010 r.. Dziennik Urzędowy Województwa Łódzkiego z 2010 r. Nr 21, poz. 142, 22 stycznia 2010. [dostęp 22 stycznia 2010].
  6. Jerzy Kropiwnicki został doradcą szefa NBP. gazeta.pl, 11 września 2010. [dostęp 11 września 2010].
  7. M.P. z 2006 r. Nr 80, poz. 807
  8. Janusz Kamiński, Urszula Przymus (red.), Zwierzchnictwo w Polsce Zakonu Rycerskiego Grobu Bożego w Jerozolimie, Księgarnia Św. Jacka, Katowice 2008, ISBN 978-83-7030-641-0
  9. Jerzy Kropiwnicki odznaczony Orderem Świętego Grzegorza Wielkiego. ekai.pl, 18 maja 2012. [dostęp 21 maja 2012].

[edytuj] Bibliografia