Jednostka archiwalna – Wikipedia, wolna encyklopedia
Jednostka archiwalna - w archiwistyce odrębna fizycznie jednostka materiałów archiwalnych. Może to być teczka, poszyt, księga, pojedynczy dokument (jeśli przechowywany jest odrębnie, np. dokumenty pergaminowe), wiązka, mapa (także pojedynczy arkusz mapy wieloarkuszowej), rysunek (także pojedynczy arkusz rysunku wieloarkuszowego), fotografia, krążek taśmy filmowej lub magnetofonowej, kaseta magnetofonowa lub magnetowidowa, taśma z zapisem danych cyfrowych, płyta gramofonowa, CD itp.
Zazwyczaj jednostka archiwalna jest jednocześnie jednostką inwentarzową.
[edytuj] Bibliografia
Polski słownik archiwalny, red, Wanda Maciejewska, Warszawa 1974, s. 39