Jan Romocki – Wikipedia, wolna encyklopedia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Jan Romocki Bonawentura
podporucznik
Data i miejsce urodzenia	17 kwietnia 1925 Warszawa
Data i miejsce śmierci	18 sierpnia 1944 Warszawa
Przebieg służby
Stanowiska	dowódca 1 drużyny w plutonie "Sad" kompanii "Rudy" w batalionie "Zośka"
Główne wojny i bitwy	powstanie warszawskie, II wojna światowa
Odznaczenia

Jan Bonawentura Romocki h. Prawdzic (ps. "Bonawentura" 17 kwietnia 1925 - 18 sierpnia 1944), podporucznik Armii Krajowej, podharcmistrz, poeta.

[edytuj] Lata młodzieńcze

Jan Bonawentura Romocki urodził się 17 kwietnia 1925 w Warszawie. Był synem Pawła i Jadwigi z Niklewiczów, młodszym bratem Andrzeja.
Bonawentura uczył się w gimnazjum i Liceum Tow. Ziemi Mazowieckiej, które ukończył na tajnych kompletach, uzyskując w 1943 maturę. Był członkiem 21. Warszawskiej Drużyny Harcerskiej, działającej przy tej szkole.

[edytuj] W konspiracji

Pracę konspiracyjną rozpoczął w 1941 w organizacji młodzieżowo-wychowawczej "Przyszłość" ("Pet"), w grupie mokotowskiej. Od jesieni 1941, gdy "Pet" włączył się w prace organizacji "Wawer", Romocki brał udział w akcjach małego sabotażu. Pod koniec 1942 r. Po włączeniu "Pet"-u do Szarych Szeregów, został członkiem drużyny "Sad 400" hufca Południe warszawskich Grup Szturmowych, Podporządkowanych Kierownictwu Dywersji Komendy Głównej Armii Krajowej i przeszedł szkolenie dywersyjne i wojskowe. W sierpniu 1943 uczestniczył w wystawieniu do akcji odbicia więźniów pod Jaktorowem. W lecie 1943 przeszedł do drużyny "Sad 300", a po utworzeniu 1 IX 1943 batalionu "Zośka" został mianowany dowódcą 4 drużyny w plutonie "Alek" kompanii "Rudy". Na początku 1944 przeszedł do plutonu "Sad" tejże kompanii, mianowany dowódcą 1 drużyny. W kwietniu 1944 uczestniczył w trzydniowych ćwiczeniach w terenie, które odbyły się na zakończenie kursu Szkoły Podchorążych "Agrykola", której Romocki był elewem od września 1943.

Z lat 1940-43 pochodzi twórczość poetycka Bonawentury. Z kilkunastu zachowanych wierszy najbardziej znane są: zwracająca uwagę głęboko przeżywaną problematyką chrześcijańską Modlitwa (zwana też Modlitwą Bonawentury) z czerwca 1942, Groźba ze stycznia 1943, Gdy zabraknie łez. Ogłosił je Aleksander Kamiński w książce "Zośka i Parasol".

W Dniach 4/5 IV 1944 Bonawentura uczestniczył w akcji wysadzenia mostu kolejowego na rzece Wisłok koło wsi Tryńcza. Szkołę Podchorążych Rezerwy ukończył w maju 1944 z 17 lokatą i rozkazem z 25 V 1944 otrzymał stopień plutonowego podchorążego.

[edytuj] W powstaniu warszawskim

Dnia 1 sierpnia 1944 został mianowany podharcmistrzem i uczestniczył w powstaniu warszawskim; odznaczył się w walkach na Woli. Za poprowadzenie do natarcia w dniu 4 sierpnia 1944 odznaczony Krzyżem Walecznych. W natarciu tym był ranny. Rozkazem Dowódcy AK z 21 sierpnia 1944 został Bonawenturze nadany Order Virtuti Militari V kl. "za wyjątkową odwagę osobistą wykazaną w walkach i za bohaterskie, pełne poświęcenia prowadzenie natarcia na nieprzyjaciela w rejonie Powązek".

W natarciu na Stawki w dniu 12 sierpnia został powtórnie ranny, tym razem bardzo ciężko. Na wniosek Jana Mazurkiewicza (dowódcy zgrupowania "Radosław") z dnia 14 sierpnia 1944 został mu nadany w sierpniu 1944 stopień podporucznika. Zginął 18 sierpnia 1944 od bomby lotniczej, w szpitalu na ul. Miodowej 23. Pochowano go na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie w kwaterze batalionu "Zośka".

Jan wraz z bratem Andrzejem Morro patronuje 8 Szczecińskiej Drużynie Harcerzy "Płomień"

Powązki, kwatera poległych w Powstaniu Warszawskim

[edytuj] Odznaczenia

Krzyżem Walecznych - 4 sierpnia 1944
Srebrny Krzyż Orderu Virtuti Militari V kl. - 21 sierpnia 1944. Order został zweryfikowany pozytywnie uchwałą Kapituły Orderu Wojennego Virtuti Militari z dnia 13 października 2011^[1].
Krzyż Armii Krajowej - 16 lipca 1985^[2].

[edytuj] Poezja

Wiersz autorstwa Jana Romockiego pod tytułem "Groźba" wykorzystał zespół Lao Che na singlu "Czerniaków" z 2005 roku oraz na koncertowym DVD wydanym w 2006.

Przypisy

↑ Potwierdzono nadanie Virtuti Militari 104 powstańcom. Informacja [w: prezydent.pl] (pol.). [dostęp 23 stycznia 2012].
↑ Barbara Wachowicz: Wierna rzeka harcerstwa. Tom IV. To "Zośki" wiara! Gawęda o Harcerskim Batalionie Armii Krajowej "Zośka". Część 1. Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2005, s. 108. ISBN 83-7399-079-8.

Biuro