Jan Krzysztof Bielecki – Wikipedia, wolna encyklopedia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Jan Krzysztof Bielecki
JKBielecki-o1108699592.jpg
Data i miejsce urodzenia 3 maja 1951
Bydgoszcz
Prezes Rady Ministrów
Przynależność polityczna Kongres Liberalno-Demokratyczny
Okres urzędowania od 4 stycznia 1991
do 5 grudnia 1991
Poprzednik Tadeusz Mazowiecki
Następca Jan Olszewski
Odznaczenia
Order Orła Białego Odznaka Honorowa "Bene Merito"
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Jan Krzysztof Bielecki (ur. 3 maja 1951 w Bydgoszczy) – polski polityk, ekonomista, premier Polski w 1991, minister-członek Rady Ministrów ds. kontaktów z Europejską Wspólnotą Gospodarczą w latach 1992–1993, poseł na Sejm X i I kadencji, od 2003 do 2010 prezes zarządu Banku Pekao S.A. Kawaler Orderu Orła Białego.

Spis treści

[edytuj] Życiorys

Absolwent II LO im. Władysława Pniewskiego w Gdańsku. Ukończył następnie w 1973 studia na Uniwersytecie Gdańskim w Sopocie na Wydziale Ekonomiki Transportu ze specjalnością ekonomiki transportu morskiego. W latach 70. XX wieku pracował jako asystent w Instytucie Ekonomiki Transportu Wodnego. Był jednym z ekspertów "Solidarności". W okresie stanu wojennego współpracował z podziemnymi władzami związku. W maju 1982 za działalność opozycyjną został usunięty z pracy w Ministerstwie Przemysłu Maszynowego, gdzie był zatrudniony od 1980 w Ośrodku Doskonalenia Kadr Kierowniczych. W latach 1982–1985 prowadził własną działalność gospodarczą, następnie założył spółdzielnię "Doradca", zatrudniającą m.in. represjonowanych działaczy opozycji.

Z ramienia Komitetu Obywatelskiego pełnił funkcję posła X kadencji, należał do Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego. Od stycznia do grudnia 1991 sprawował urząd Prezesa Rady Ministrów, desygnowanego przez Lecha Wałęsę. Znalazł się wśród założycieli Kongresu Liberalno-Demokratycznego, w wyborach do Sejmu w 1991 z list tej partii został ponownie posłem, uzyskując największą w kraju liczbę głosów (115 002). W rządzie Hanny Suchockiej zajmował stanowisko ministra ds. integracji europejskiej.

Od listopada 1993 był dyrektorem i przedstawicielem Polski w Europejskim Banku Odbudowy i Rozwoju w Londynie. Po połączeniu KLD z Unią Demokratyczną należał do Unii Wolności, z której odszedł w 2001 po powstaniu PO.

1 października 2003 objął funkcję prezesa zarządu Banku Pekao S.A. W listopadzie 2009 podał się do dymisji z zajmowanego stanowiska, zakończył urzędowanie w styczniu 2010. 15 stycznia 2010 został przewodniczącym Rady Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych[1]. 9 marca 2010 został powołany przez premiera Donalda Tuska na przewodniczącego Rady Gospodarczej przy Prezesie Rady Ministrów.

[edytuj] Odznaczenia i wyróżnienia

Ordery i odznaczenia
Nagrody i wyróżnienia

Przypisy

  1. Informacje na stronie PISM. [dostęp 10 listopada 2010].
  2. Prezydent wręczył Ordery Orła Białego. prezydent.pl, 10 listopada 2010. [dostęp 10 listopada 2010].
  3. Uroczystość wręczenia odznaczeń państwowych z okazji Dnia Służby Zagranicznej. msz.gov.pl, 17 listopada 2010. [dostęp 17 listopada 2010].

[edytuj] Bibliografia