Imperium Karolińskie – Wikipedia, wolna encyklopedia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Imperium Carolingium
Imperium Karolińskie
Państwo frankijskie 800-843 Państwo zachodniofrankijskie
Państwo środkowofrankijskie
Państwo wschodniofrankijskie
Język urzędowy łacina
Język używany języki germańskie, języki romańskie
Stolica Akwizgran[1]
Ustrój polityczny monarchia
Ostatnia głowa państwa król Franków, cesarz Lotar I
Status terytorium Cesarstwo
Data powstania Odnowienie cesarstwa
800
Traktat w Verdun 843
Mapa
Zasięg państwa frankijskiego

Imperium Karolińskie (także Imperium Frankijskie) - określenie nadane w 800 r. przez papieża Leona III terytorium zajmowanym przez Franków od V wieku podczas koronacji Karola I Wielkiego na Świętego Cesarza Rzymskiego. Wśród historyków trwają spory, od kiedy można mówić o Imperium Karolińskim. Dynastia Karolingów dominowała w Europie już od czasów Karola Młota, a koronacja Karola Wielkiego w praktyce niewiele zmieniała.

Zasięg Imperium Karolińskiego
Ekspansja państwa frankijskiego

Na mocy traktatu w Verdun państwo rozpadło się na część centralną, wschodnią i zachodnią, odpowiadające kolejno późniejszym Włochom, Niemcom i Francji. Podział imperium przyczynił się do powstania pierwszych postrzymskich narodów europejskich.

Przypisy

  1. Brak stałej siedziby władcy i nominalnej stolicy. Akwizgran był miejscem koronacji władców i rezydencją Karola I Wielkiego