Huta Pieniacka – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Huta Pieniacka | |
Huta Pieniacka, pomnik pomordowanych Polaków |
|
| Państwo | |
| obwód | lwowski |
| rejon | brodzki |
| Populacja • liczba ludności |
0 |
| Na mapach: | |
Huta Pieniacka (ukr. Гута Пеняцька) – wyludniona wieś na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie brodzkim, do 1945[1] w Polsce, w województwie tarnopolskim, w powiecie brodzkim, w gminie Pieniaki.
Huta Pieniacka leży 5 km na północny zachód od Pieniak.
W 1875 we wsi znajdowała się jedyna w powiecie brodzkim huta szkła[2].
28 lutego 1944 we wsi miał miejsce mord na ludności polskiej dokonana przez żołnierzy 4 Pułku Policji SS złożonego z ukraińskich ochotników do SS-Galizien pod dowództwem niemieckim, przy udziale oddziału Ukraińskiej Powstańczej Armii i oddziału paramilitarnego ukraińskich nacjonalistów pod dowództwem Włodzimierza Czerniawskiego[3][4].
Przypisy
- ↑ Ustawa z dnia 31 grudnia 1945 r. o ratyfikacji podpisanej w Moskwie dnia 16 sierpnia 1945 r. umowy między Rzecząpospolitą Polską a Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich o polsko-radzieckiej granicy państwowej (Dz. U. z 1946 r. Nr 2, poz. 5).
- ↑ Powiat brodzki w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom I (Aa – Dereneczna) z 1880 r.
- ↑ PAP: Śledztwo ws. mordu w Hucie Pieniackiej (pol.). [dostęp 11 marca 2009].
- ↑ 65 lat temu spacyfikowano polską wieś na Ukrainie. Co stało się w Hucie Pieniackiej, Gazeta Wyborcza 2009-02-27. [dostęp 04.03.2009]
[edytuj] Linki zewnętrzne
- (25) Huta Pieniacka w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom III (Haag – Kępy) z 1882 r.
- Protokoły posiedzeń zarządu wojskowego (Wijskova Uprawa) SS Galizien z Lwowskiego Archiwum Historycznego, w których zapisano, jakoby pododdział 4 pułku policji uczestniczył jedynie w potyczce z samoobroną wsi, a pacyfikacja dokonana została przez inny oddział niemiecki.