Hideki Tōjō – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Hideki Tōjō | |
| Data urodzenia | 30 grudnia 1884 |
| Data śmierci | 23 grudnia 1948 |
| 40. Premier Japonii | |
| Okres urzędowania | od 1941 do 1944 |
| Poprzednik | Fumimaro Konoe |
| Następca | Kuniaki Koiso |
Hideki Tōjō (jap. 東條英機 Tōjō Hideki?, ur. 30 grudnia 1884, zm. 23 grudnia 1948) – japoński polityk i wojskowy, nazywany Hitlerem Dalekiego Wschodu. W latach 1941-1944 premier Japonii (w rzeczywistości sprawował władzę dyktatorską). Uznany za zbrodniarza wojennego, skazany na śmierć i stracony 23 grudnia 1948 roku. Tōjō nosił pseudonim Kamisori Tōjō (jap. カミソリ東條 Tōjō-brzytwa?).
Spis treści |
[edytuj] Droga do władzy
W 1915 ukończył Cesarską Akademię Wojskową ze stopniem podporucznika. W latach 1919-1922 przebywał w Niemczech i Szwajcarii jako attaché wojskowy. Od 1920 związał się z Toseiha (Ugrupowaniem Kontroli), będącą obok Kōdō-ha (Ugrupowaniem Cesarskiej Drogi) jedną z czołowych nacjonalistycznych frakcji w armii. W latach 1935-1937 był dowódcą Kempeitai, japońskiej żandarmerii wojskowej w Armii Kwantuńskiej, stacjonującej na półwyspie Guandong, a następnie został szefem jej sztabu. Nie brał czynnego udziału w próbie przewrotu wojskowego zwanego incydentem 26 lutego 1936 roku. W 1938 otrzymał stanowisko wiceministra wojny. W latach 1940-1941 został mianowany ministrem wojny w drugim gabinecie księcia Fumimaro Konoe. W przeciwieństwie do polityki zagranicznej Konoe, Tōjō opowiadał się za wypowiedzeniem wojny Stanom Zjednoczonym. Był za ścisłym sojuszem z Państwami Osi oraz za wspólnym zwalczaniem międzynarodowego komunizmu.
[edytuj] Premier Japonii
Książę Fumimaro Konoe podał się do dymisji 18 października 1941. Cesarz Hirohito mianował tego samego dnia Tōjō na stanowisko premiera. Tōjō stanął na czele rządu, a zarazem pozostał w czynnej służbie wojskowej. Zyskał dzięki temu władzę dyktatorską i dowództwo nad japońskimi siłami zbrojnymi. Był pomysłodawcą ataku na Pearl Harbor, skutkiem czego Japonia przystąpiła do II wojny światowej. Tōjō ponosi odpowiedzialność za dalszą politykę ekspansji oraz za masowe ludobójstwo i zbrodnie wojenne popełniane na terenach Azji oraz Pacyfiku, wskutek których śmierć poniosło 8 milionów ludzi. Wydał m.in. rozkaz bezwzględnego traktowania wziętych do niewoli żołnierzy alianckich oraz mordowania schwytanych lotników, którzy według niego byli zbrodniarzami wojennymi. Popierał prowadzenie dalszych badań w obozach takich jak oddział 731, w których przeprowadzano eksperymenty na ludziach. W związku z niepomyślnym dla Cesarstwa Japonii przebiegiem wojny, ustąpił ze stanowiska premiera 22 lipca 1944 roku.
[edytuj] Tōjō przed Trybunałem Tokijskim
Po zakończeniu II wojny światowej próbował popełnić samobójstwo, jednak udało się go uratować i został aresztowany przez aliantów. Został postawiony w 1946 roku przed Międzynarodowym Trybunałem Wojskowym dla Dalekiego Wschodu w Tokio i oskarżony o udział w zbrodniach wojennych. W 1948 roku został uznany za winnego i został skazany na karę śmierci przez powieszenie. Egzekucja odbyła się w Tokio, 23 grudnia 1948 roku.
[edytuj] Bibliografia
- Encyklopedia PWN
- Rycerze Bushido, Lord Russell of Liverpool
- Kempeitai – japońska tajna policja, Raymond Lamont-Brown
| Poprzednik Shigenori Togo |
minister spraw zagranicznych Japonii 1942-1942 |
Następca Masayuki Tani |
|
|||||||||||