Flagi Hezbollahu na ulicach Baalbeku

Hezbollah (arab. حزب الله - Hizb-allah – Partia Boga) jest libańską partią polityczną islamskich szyitów, która została utworzona w roku 1982^[1]. Od początku była wspierana i finansowana przez Iran, Syrię a także przez dotacje ich zwolenników ^[2].

Nazwa Organizacji Hezbollah pochodzi od słów "Partia Boga" i są to słowa z Koranu (58:22): "On wprowadzi ich do Ogrodów, gdzie w dole płyną strumyki; oni będą tam przebywać na wieki. Bóg znalazł w nich upodobanie i oni mają upodobanie w Nim. Oni stanowią partię Boga. O, tak! Zaprawdę, partię Boga - oni są szczęśliwi!"

Hezbollah jest uważany przez niektóre państwa za organizację terrorystyczną, przede wszystkim przez Stany Zjednoczone^[3], Wielką Brytanię, Izrael^[4] i Kanadę^[5]. Stany Zjednoczone zaczęły określać Hezbollah organizacją terrorystyczną po jego atakach na amerykańskie bazy wojskowe i ambasadę amerykańską w Libanie w czasie wojny między Libanem, Izraelem i USA w latach osiemdziesiątych^[6]. Większość krajów, między innymi państwa Unii Europejskiej^[7] nie wpisują Hezbollahu na listę "organizacji terrorystycznych".

[edytuj] Początki Hezbollahu

Propaganda Hezbollahu: gablota poświęcona poległemu bojownikowi

Hezbollah powstał w 1982 roku, podczas libańskiej wojny domowej, kiedy to władze irańskie wysłały do okupowanego przez wojska izraelskie Libanu 1200-osobowy kontyngent instruktorów z elitarnych oddziałów Strażników Rewolucji (Sepah-e Pasdaran-e Enghelab-e Islami). Mieli oni za zadanie tworzenie antyizraelskiego ruchu oporu w południowym Libanie.

Wkrótce organizacja zaczęła skupiać wokół siebie miejscowych ochotników, pomniejsze partie szyickie oraz niektórych członków milicji Amal. W libańskiej wojnie domowej Hezbollah walczył zarówno z Siłami Obronnymi Izraela jak i podlegającą jej Armią Południowego Libanu. Rozpoczął tez indoktrynację, wspieranie finansowe, szkolenie i uzbrajanie miejscowej ludności.

[edytuj] Kierownictwo i struktura organizacji

Duchowym ojcem Hezbollahu był zmarły 4 lipca 2010 szejk Mohammed Hussein Fadlallah natomiast obecnym przywódcą jest Hassan Nasrallah.

Organizacja kierowana jest przez szurę czyli radę, w skład której wchodzi dwunastu duchownych, wraz z wyspecjalizowanymi komitetami zajmującymi się sprawami ideologicznymi, politycznymi, propagandowymi, wojskowymi i sądowymi. W głównych rejonach działania Hezbollahu (dolina Bekaa, południowy Bejrut i południowy Liban) istnieją mniejsze rady i komitety podlegające radzie głównej, która przekazuje im ogólne dyrektywy do swych pomniejszych organów, zaś te formułują konkretne decyzje i dopilnowują wykonania ich w terenie.

[edytuj] Państwo w państwie

Na terenie Libanu Hezbollah zbudował swego rodzaju państwo w państwie, które znajduje się de facto poza kontrolą władz Libanu. Hezbollah zajmuje się ekstensywnym programem rozwoju socjalnego. Prowadzi przynajmniej cztery szpitale, 12 klinik, 12 szkół i dwa centra agro-gospodarcze. Pomoc medyczna organizowana przez Hezbollah jest tańsza niż w większości szpitali prywatnych w Libanie ^[8]. Ta charytatywna działalność Hezbollahu istnieje jednak wyłącznie dzięki hojnemu wsparciu zagranicznemu - partia nie musi, tak jak legalny rząd Libanu, bilansować wydatków i martwić się o braki funduszy w swoim budżecie.

[edytuj] Ideologia

Propaganda Hezbollahu: Wielki Szatan (USA) i Mały Szatan (Izrael)

Ideologia Hezbollahu jest silnie antyizraelska i antyzachodnia. Po pojawieniu się na scenie politycznej w 1985 roku, partia przedstawiła swój manifest. Zakładał on:

• Ustanowienie w Libanie republiki islamskiej na wzór Iranu.
• Doprowadzenie do wycofania się z terytorium Libanu sił ONZ, głównie amerykańskich i francuskich.
• Zwalczanie wszelkich wpływów świata zachodniego
• Doprowadzenie do wycofania się wojsk izraelskich, następnie zniszczenie państwa Izrael (którego Hezbollah postrzega jako tzw. "małego szatana") i ustanowienie rządów islamskich nad Palestyną a zwłaszcza nad Jerozolimą.

[edytuj] Działalność polityczna

Hezbollah jest najbardziej wpływową partią szyicką w Libanie. Cieszy się poparciem przede wszystkim ubogiej ludności wiejskiej i miejskiej. Jednak ze względu na skomplikowaną ordynację wyborczą, dyskryminującą szyitów, partia ta zdobywa jedynie kilkanaście mandatów w 128-osobowym libańskim parlamencie^[9]. Hezbollah wraz ze świeckim Amalem utworzył prosyryjski Blok Rozwoju i Oporu, który wszedł razem z chrześcijańskim Blokiem Zmian i Reform w skład tzw. Sojuszu 8 Marca. Przewodniczącym klubu parlamentarnego jest Mohammad Raad.

[edytuj] Działalność terrorystyczna

[edytuj] Zamachy

Model rakiety wystrzeliwanej na Izrael

Hezbollah postrzega terroryzm jako metodę walki słabych i uciśnionych przeciwko silniejszym agresorom. Tego typu działalność prowadził głównie podczas wojny domowej. Wtedy celem ataku nie były tylko siły izraelskie ale również wojska i placówka ONZ. W kwietniu 1983 roku dokonano zamachu terrorystycznego na ambasadę USA w Bejrucie, w którym zginęło 49 osób. Hezbollah obwinia się także o atak na koszary Korpusu Amerykańskiej Piechoty Morskiej. Zginęło wówczas 240 żołnierzy marines. W tym samym czasie przeprowadzono ataki na francuskich spadochroniarzy w Bejrucie (60 zabitych) oraz dowództwo armii izraelskiej w Tyrze (50 zabitych).

Niektórzy przypisują Hezbollahowi udział w zamachu na ambasadę Izraela w Buenos Aires w roku 1992 ^[10], mimo że nie ma na to niezbitych dowodów.

[edytuj] Porwania

Od 1984 roku Hezbollah rozpoczął dokonywać porwania na szeroka skalę. Porywanymi okazywali się obywatele amerykańscy, francuscy, brytyjscy i niemieccy. Część z nich została później zwolniona, jednakże niektórych z nich (np. amerykańskiego pułkownika Higginsa) stracono.

[edytuj] Stosunek Hezbollahu do zamachów z 11 września

Hezbollah w ostatnim czasie stara się robić wrażenie ugrupowania umiarkowanego. Duchowy przywódca Hezbollahu szejk Mohammed Hussein Fadlallah potępił zamach na World Trade Center, a przywódcy Partii Boga wielokrotnie podkreślali, że są dalecy od fanatyzmu reprezentowanego przez ludzi z organizacji Osamy bin Ladena^{[potrzebne źródło]}. Pojawiły się jednak również informacje o sojuszu Al-Kaidy, Hamasu i Hezbollahu^{[potrzebne źródło]}.

[edytuj] Walka zbrojna

Hezbollah dysponuje własnymi oddziałami zbrojnymi zwanymi Al-Muqawama al-Islamiyya (pol. Islamski Opór). W skład struktury militarnej wchodzi osiem pionów wojskowych wraz z własną służbą zdrowia oraz oddziałami samobójców i obsługą baterii katiuszy.

Po wyciągnięciu wniosków z wcześniejszej klęski Palestyńczyków, których taktyka opierała głównie na prowadzenie wojnie pozycyjnej, Hezbollah obrał walkę partyzancką. Jego oddziały są w ciągłym ruchu i przeprowadzają ataki nocą. Bojownicy są wyposażeni w najnowocześniejszy sprzęt (m.in. w noktowizory). Dużą rolę odgrywają siły rakietowe i artyleria. W latach 90. rozpoczęto silne ostrzeliwanie stref bezpieczeństwa oraz południowego Izraela.

Walka Hezbollahu z Izraelem^{[potrzebne źródło]}, miała na celu spowodowanie wycofania się wojsk izraelskich z Libanu (co nastąpiło do 2000 r.)^[11]. Od tego roku ramię militarne Hezbollahu pozostało w południowym Libanie deklarując cel ochrony kraju^[12], uwolnienie libańskich więźniów w Izraelu i odzyskanie terytorium farmy Shebaa^[13], które obecnie jest okupowane przez Izrael (według ONZ obszar ten nigdy nie należał do Libanu,gdyż jest częścią Syrii). Liderzy Hezbollahu deklarują także solidarność z palestyńskim ruchem oporu i wspierają destrukcję państwa izraelskiego^[14].

[edytuj] Kryzys izraelsko-libański w 2006 roku

12 lipca 2006 roku w odpowiedzi na izraelską operację w Strefie Gazy nazywaną "summer rain” (czyli 'letni deszcz') Hezbollah uprowadził (z terytorium Izraela) dwóch izraelskich żołnierzy. Incydent ten sprowokował wojska izraelskie do ataku na cele w Libanie (faktyczne i domniemane siedziby Hezbollahu, elementy infrastruktury komunikacyjnej Libanu, takie jak: mosty, lotniska, drogi), co doprowadziło do intensywnego konfliktu.

[edytuj] Zobacz też

• Al-Manar
• terroryzm
• Kryzys izraelsko-libański 2006
• Hassan Nasrallah
• Konflikt izraelsko-palestyński
• Liban

Przypisy

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona internetowa (arab. • ang. • fr.)
• Hezbollah: 1982-2005 (pol.), www.psz.pl [dostęp 2011-04-02]
• Sylwetka (ang.), www.globalsecurity.org [dostęp 2011-04-02]

p • d • e Partie polityczne Libanu Bloki w Zgromadzeniu Narodowym Sojusz 14 Marca SP, SL, Falanga, NPL, Hunchakian, DRL, Ramgavar Blok Rozwoju i Oporu Amal, Hezbollah, SPSN, Baas Blok Zmian i Reform WRP, LPD, Marada, Dasznak Zgromadzenie Demokratyczne SPP